Digibron.nl

Weggelopen kind object van politiek spel

Bron: Reformatorisch Dagblad
Datum: woensdag 7 mei 1975
Auteur: Auteur niet bekend
Pagina: 3   (Onbekend)

DEN HAAG — Het kind wordt object van een politiek spel, dat doelbewust wordt gespeeld door mensen, die de maatschappij in marxistische zin willen hervormen. Het is evenwel niet toegestaan, dat intellectuele vivisectie op kinderen wordt gepleegd. Het kind is veelvoudig de dupe van experimenten.

Deze toelichting heeft dr. W. A. Veenhoven, voorzitter vn de vereniging Algemene bond van ouders en opvoeders dinsdag gegeven op een persconferentie in Den Haag van de Stichting actiecomité verontruste ouders (SAVO), die met de VABOO is gelieerd.

De Savo heeft bij minister Van Agt van Justitie geprotesteerd tegen eventuele plannen voor een nieuwe regeling met betrekking ,tot minderjarigen die van huis weglopen.

De Vaboo en de Savo keren zich tegen de hulpverlening, zoals die wordt uitgevoerd door alternatieve organisaties als Sosjale Joenit, JAC, en Release en tegen de opvattingen van de gemengde interdepartementale werkgroep Jeugdwelzijnsbeleid over regelingen voor de „wegloopproblemaitiek".

Dat staatssecretaris Glastra van Loon (justitie) ook overleg wil met anderen dan de Raden voor de kinderbescherming, de afdeling Kinderrechtspraak van de Vereniging voor rechtspraak, het Openbaar ministerie en het College van advies voor de kinderbescherming, heeft de verontruste ouders enige hoop gegeven, dat hij ook met ouderorganisaties als de Savo wil overleggen.

De Savo heeft ook twee zwartboeken gepubliceerd over de alternatieve hulpverlening, de toestanden in de tehuizen (het onder, toezicht gestelde kind) en de uitvoering van het huidige jeugdbeleid in het algemeen. Ze eist, dat de overheid de subsidiëring slop zet van alternatieve hulpverleningsorganisaties, die zich volgens haar schuldig maken aan Art. 280 WvS., het verbergen van weggelopen minderjarigen voor ouders en politie.

GEEN INSPRAAK

De verontruste ouders vinden voorts,, dat de Interdepartementale werkgroep de ouders geen enkele vorm van recht op inspraak of enig ander recht laat hebben met betrekking tot wat over hun (weggelopen) minderjarige kind zal worden beslist. De Savo acht dit in strijd met de universele verklaring van de rechten van de mens, waarin staat, dat het gezin de natuurlijke en fundamentele groepseenheid van de maatschappij is en recht heeft op bescherming door de maatschappij en de staat.

De ervaring heeft de Savo geleerd, dat het de^alternatieve hulpverleners in het geheel niet gaat om de kinderen, noch om hen te helpen uit de puree te geraken. De alternatieve^ hulpverleningsorganisaties hebben immers zelf gesteld „dat hulpverlening alleen dan van belang is indien de hulpverlening dienstbaar is aan de wijziging van de maatschappijstructuren", aldus de verontruste ouders. Zij menen, dat in dit spel het kind sleohts „materiaal", de hulpverlening slechts een „middel" en de vernietiging van de maaschappijstructuren het „doel" is.