Digibron.nl

Paardedekens

Bron: Reformatorisch Dagblad
Datum: vrijdag 6 december 1991
Auteur: Auteur niet bekend
Pagina: 15 (Onbekend)

U bent sinds vorig jaar in de vut. Wanneer u nu vanaf de zijlijn de kwaliteit van de Nederlandse psychiatrie bekijkt, wat komt er dan uit?

„Ik heb niet echt het gevoel dat het negatief uitvalt. De zorg die de patiënt nu krijgt, is in vergelijking met zo'n dertig jaar geleden oneindig veel beter. Toen ik als jong maatje in de psychiatrie kwam, zag je zalen van veertig op elkaar gepropte bedden. Zeegras-matrassen. Dat was goedkoop. Er was één laken, twee kreeg je er niet, en een versleten paardedeken. Onder je kussen lag 's nachts je gestichtskleding. Overdag hingen de patiënten daar de hele dag rond. Ze hadden geen cent. Kregen ook geen cent. Dat is nog maar dertig jaar geleden. Dat beeld kom je nu niet meer tegen. Ik zie wel dingen die ik anders zou willen hebben, maar als je het vergelijkt met dat beeld van mijn begin, dan zie je het enigszins in zijn verhoudingen. Ik zie het niet negatief, maar zou willen zeggen: Het is nog niet zoals het wezen moet". werkelijkheid. Wanneer die idealen vertaald zijn in holle leuzen, als de praktijk een tegenstelling laat zien tussen denken en doen en als bovendien allerlei serieuze vragen en problemen krampachtig verdrongen worden, dan vraagt men om het doven van het ideaal. Dan gaat het op den duur niet meer om dit ideaal, maar om het in stand houden van een instituut.