+ Meer informatie

Onder ons

3 minuten leestijd

Beste mensen.
Bijdragen die we voor deze pagina krijgen, zijn nogal eens in rijmvorm gegoten. We willen erop wijzen dat dat absoluut niet verplicht is. Door de rijmdwang staan er af en toe zinnen in die anders niet geschreven zouden zijn, maar nu voor de rijm erbij verzonnen zijn. Dus schrijf gewoon wat u bezig houdt/beleefd hebt, ook als ugeen dichtader bezit... Verder kunnen we wel weer wat foto's gebruiken. Dat mogen foto 's zijn van personen die u dierbaar zijn (met een paar regels erbij), maar u kunt natuurlijk ook een afbeelding sturen van iets wat u uit of via Terdege hebt gemaakt. Er zijn ook al wat reacties op de columns binnen. Die hebt u nog tegoed.
Groetjes!

Huishoudtips
* Bij het uitrollen van deeg blijft dit vaak aan de roller plakken. Oetker heeft een sokje ontworpen voor de deegroller. Volgens mij werkt het afgeknipte been van een katoenen sok hetzelfde.
*De verwarming schoonmaken is lastig. Als u een oude, vochtig gemaakte panty door de radiatoren haalt, verwijdert u veel stof
Mevr.J.J. van Belzen-Poortvhet, Arnemuiden Dank u wel! Meer tips (op allerleigebied) zijn welkom

Oma Hoogendoorn, bedankt! (iets ingekort i.v.m. lengte)
Ik vind u zich moedig gedragen. Naar het spoelcentrum om de twee dagen. U heeft het niet makkelijk. Daarom vind ik het zo schappelijk dat ik bij u mag logeren, vele weekenden, ontelbare keren. Ik zit vaak met een vriendin bij u in huis. wij voelen ons allebei bij u thuis. U vindt het nog gezellig ook ondanks de sigaretterook. Soms zitten we te kwebbelen, een andere keer zijn we aan het scrabbelen. Bij u verveel ik me nooit, vooral niet als u de stenen in de lucht gooit; een spelletje doen met een lach, dat is waarom ik u zo graag mag. We hebben ook wel serieuze gesprekken, die we nooit te lang willen rekken. U heeft me zoveel gegeven. Ik hoop dat u nog lang blijft leven, omdat u bij mijn toekomst hoort: bruiloft, kinderen, enzovoort. Ik hoop dat u dit gedicht ergens ophangt want ik wil gewoon zeggen: oma, bedankt!
Uw kleindochter Mariska

Doelgericht
't Ziekenhuis. De uitslaapkamer. Dankzij de ruggeprik ben ik wakker gebleven. Om mij heen ontwaken mensen. Een oude man kreunt en een kind roept om zijn moeder. Mijn bewegingsvrijheid is beperkt. Verschillende draden verbinden me met de monitor. Om de vijf minuten pompt de bloeddrukband om mijn arm zich op. Een infuusfles druppelt zenuwachtig het nodige vocht in een slang. In die wirwar van draden en slangen lig ik dan. 't Is weer voorbij. Uit- en doorgeholpen! Er wordt een bed binnengereden. Een jonge vrouw zo te zien. Ze wordt precies tegenover me geparkeerd en huilt klagelijk. Naast me komt beweging in de dekenmassa. Grote angstogen kijken me aan. „M'n gebit, waar is m'n gebit?", schreeuwt de vrouw. „Rustig blijven!", probeer ik. 't Is al te laat. Alle alarmen treden in werking. In een mum van tijd staan de verpleegsters om het bed. Niets aan de hand. De overbuurvrouw klaagt nog steeds. M'n buurvrouwtje naast me is nu goed wakker. Ze glimlacht naar me. „'t Ergste is voorbij", fluistert ze. We luisteren naar het gekreun van die oude man. Het roepende kind. Het geklaag aan de overkant. Ineens komt m'n buurvrouwtje weer overeind. Dwars door de alarmgeluiden heen roept ze dan: „Niet klagen maar dragen, en bidden om kracht!" Diep onder de indruk kruip ik onder mijn laken. Wat een waarheid! Op de uitslaapkamer.
Patiënt
De f 25, - wordt op uw verzoek overgemaakt naar Helpende Handen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.