+ Meer informatie

Mitterrand wil vrij en onafhankelijk Namibië

Radicale koerswijziging op komst met Afrika

6 minuten leestijd

zal nog moeten blijken, maar het is te vrezen dat de communistische invloed op het landsbestuur veel te groot zal worden.

Aan een lunch die Mitterrand in het '" '««"^Cerae. Elysée aanbood voor ongeveer 200 gasten zaten o.a. aan mevrouw Hortensia Alleride, weduwe van de ex-president van Chili, en de vrouw van oudpresident Leopold Sedar Senghor. Op het stadhuis van Parijs was de nieuwe president ontvangen door de neo-gaullistische leider burgemeester Jacques Chirac, die de centrumrechtse coalitie zal leiden in de verkiezingen van juni.

Mitterrand wandelde alleen het Pantheon binnen om een rode roos te leggen op de tomben van de stichter van de Socialistische Beweging in Frankrijk, Jean Jaures, en verzetsheld Jean Moulin uit de Tweede Wereldoorlog. de Arabieren zorgvuldig te .blijven bewaren. Al moest Israël onder dit vrij materialistische standpunt te lijden hebben, dat gaf niet zoveel.

Namibië

Maar van de invloeden op de buitenlandse politiek is al veel duidelijk geworden en uitdrukkelijk geformuleerd. Mitterrand is te beschouwen als een

De nieuwe houding van Frankrijk tegenover Zuid-Afrika is al even consequent. Mitterrand is namelijk een sympatisant van de rechten van de zwarten vriend van Israël en als een bittere in zuidelijk Afrika. Als woordvoerder vijand van Zuid-Afrika. Beide stand- van Mitterrand in dit opzicht is de parpunten zijn heel logisch. De Franse so- tijvoorzitter' Lionel Jospin opgetreden, cialisten hebben altijd veel gevoeld Jospin heeft, goed links, een groot zwak voor Israël. Gewoon uit een gevoel van voor Namibië. Namibië moet „bevrijd" bewondering voor dit oude heldhaftige worden. Waarnemers hebben er de aanvolk en ook het feit dat de socialisten (de dacht op gevestigd dat zich hier een geArbeiderspartij) tot Begin^toe Israël be- weldige koerswijziging aan het volstuurd hebben, heeft de Frans-socialistische sympathie wel heeft versterkt.

Giscard daarentegen is een liberaal die het altijd gezocht heeft bij de Arabische landen. Verscheidene daarvan waren oud-koloniën van Frankrijk, dus voor de Franse rijkdom en Franse grootheid was het nodig het contact met trekken is.

Tot voor een'maand was Frankrijk een van de drie grote mogendheden (met Engeland en Verenigde Staten) die het permanent voor Zuid-Afrika opnamen. Dat deed het eigenlijk al uit puur egoïsme, want de uranium-leveranties j Ilyechev zei dat ondanks de geweldige internationale strijd om sancties tegen Zuid-Afrika in te stellen, het voorstel in de VN-veiligheidsraad door de „imperialisten" afgewezen is door gebruik te maken vart hun vetorecht. „Het is zeker dat het ene volk hier het • andere volk exploiteert", zo zei hij.

Door het optreden van de westerse leiders is Zuid-Afrika in een positie terechtgekomen om zijn racistische beleid te kunnen doorvoeren. Amerika en zijn westerse bondgenoten zijn op deze manier als vrienden van Zuid-Afrika naar voren getreden. Dit heeft tot gevolg dat het belangrijke economische en militaire gebied in handen van de racisten blijft, aldus Ilyechev.

Veroordeling

Ook veroordeelde hij de jongste Amerikaanse pogingen om naar een andere oplossing voor Namibië te zoeken dan uit Zuid-Afrika zijn eenvoudig onmisbaar voor de Franse kernmacht.

Tijdperk

Maar nu is er een ander tijdperk aangebroken. Nog voor dat er socialistische ministers benoemd zijn, horen we het standpunt van Mitterrand vertolkt door de partijvoorzitter Jospin: „Namibië heeft recht op onafhankelijkheid, de Namibiërs hebben recht op hun vrijheid." Deze woorden sprak hij uit op een conferentie voor de Afrikaanse vrijheid, die belegd was door de Verenigde Naties en door de Organisatie voor de Afrikaanse Eenheid. Jospin verklaarde eveneens dat Frankrijk zijn handel met Zuid-Afrika drastisch zal verminderen, zover als de contracten het maar toelaten. Aan de leveranties van wapens aan Zuid-Afrika en de handel met Namibië zal absoluut een eind gemaakt worden. Het is te vrezen dat Frankrijk zijn invloed in Afrika, die men nog steeds niet onderschatten mag, geheel aan zal wenden tot het benadelen van de blanken in het zuiden. in de VN-resolutie 435 is aangegeven. Volgens hem wordt geprobeerd om het Namibië-probleem achter de rug van de Afrikanen en buiten de. VN om op te lossen. In deze Amerikaanse pogingen zag hij een voorbeeld van de nieuwe kolonialistische aspiraties van de VS.

De openlijke steun van de VS aan Zuid-Afrika wordt door de frontlijnstaten en de leiders van de bevrijdingsbewegingen veroordeeld. Van hen kan dan ook geen steun verwacht worden voor de nieuwe initiatieven inzake Namibië, aldus Ilyechev. Ilyechev zei te weten waarom sommige landen voortgaan Zuid-Afrika te steunen. Volgens hem is dat niet uit liefde voor ZuidAfrika of omdat men vrede in dit gebied verlangt. Dé landen azen volgens hem in de eerste plaats op de Zuidaf rikaanse rijkdom aan natuurlijke hulpbronnen en ontdoen het land zodoende van zijn arbeidskrachten.

Blij

Oliver Tambo, de leider van het Afrikaans Nationaal Congres (ANC) was gisteren de eerste spreker. Volgens hem moeten sancties niet gezien worden als een wapen om de apartheid op te heffen. Het moet gezien worden als hulpmiddel bij de militaire strijd om de Zuidafrikaanse regering op haar knieën te krijgen. Sancties zijn niet het alternatief voor een gewapende strijd, volgens Tambo.

Tambo sprak zijn diepe tevredenheid uit over de val van de Franse ex-president Giscard d'Estaing. Door Franjois Mitterrand tot president te verkiezen hadden de Franse kiezers volgens Tambo duidelijk laten blijken dat zij het niet eens waren met het feit dat Frankrijk kernreactoren, vliegtuigen en wapens aan Zuid-Afrika leverde. Een stem voor Mitterrand, was een stem tegen de relaties van de vorige Franse regering met het bewind in Pretoria, aldus Tambo.

De heftigste aanval op het bewind in Pretoria kwam tijdens een persconferentie van de Panafrican Council. De leiders van deze beweging lieten weten dat bij een overwinning van hen de blanken een verzoek moeten indienen om in het land te mogen blijven. Hun aanwezigheid in Zuid-Afrika zal door hen niet als een recht worden gezien maar als een voorrecht. Volgens de PAC is Zuid-Afrika nog steeds een koloniaal land.

Het argument voor hun beleid tegenover de blanken is volgens de PAC dat wanneer iemand jouw huis bezet heeft en jij het weer terug krijgt het aan jou is om uit te maken of hij mag blijven. Daarom is de PAC er tegen dat blank en zwart het land moeten delen. In dit opzicht verschillen zij van het ANC dat een multiraciaje samenleving onder leiding van een zwarte meerderheidsregering voorstaat.

Selectie

Hierbij doelde het blad kennelijk op het plan om partij-activisten aan de basis kandidaten te laten aanwijzen en kiezen voor het in juli te houden partijcongres. Dit is in strijd met het leninistische beginsel van het democratisch centralisme, waarbij de partijtop de kandidaten stelt die de gewone partijleden dan kunnen kiezen.

De „Prawda" haalde hierbij de'partijleider van het district Warscliau, KLocholok, aan die had opgemerkt: „Er komen nu nieuwe mensen in de leiding van de partijorganisaties. Over het algemeen zijn zij fatsoenlijke, goede communisten. Maar vaak hebben zij geen ervaring met het partijwerk. Zij moeten snel bijleren".

Het Russische blad besloot met de waarschuwing dat er in Polen mensen zijn die onder het mom van „vernieuwing" en „democratisering" graag denkbeelden zouden verwerkelijken die vreemd zijn aan het Marxistisch Leninisme.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.