+ Meer informatie

Eerste hulp in ruimtenood

Russische kosmonaut pleit voor reddingsvaartuigen

3 minuten leestijd

was de vraag hoe in geval van een ruimteongeluk de astronauten die daardoor in gevaar komen, te hulp gesneld zouden kunnen worden.

Alhoewel al 30 jaar sprake is van bemande ruimtevaart, staat de hulpverlening aan astronauten in nood feitelijk nog in de kinderschoenen. De Amerikaanse astronaut John Fabian, vicevoorzitter van de ASE, hield zijn gehoor voor dar het tijd wordt dat de verantwoordelijke organisaties zich hierop gaan bezinnen. Drie decennia van discussiƫren en het verrichten van talrijke studies hebben nog niet echt iets concreets opgeleverd, aldus Fabian. Dat is des te ernstiger nu sinds 1960 al vier Sowjet-kosmonauten en tien Amerikaanse astronauten omgekomen zijn bij de uitoefening van hun beroep. Bovendien konden zes personen zich maar op het nippertje redden van de dood.

Toename
Het probleem zal zich in de toekomst nog sterker doen gevoelen dan nu, omdat te verwachten is ciat het aantal ruimtevluchten eerder zal toe- dan afnemen. Meer mensen zullen voor langere tijd in de ruimte verblijf houden.

Fabian wees erop dat er al veel zou zijn gewonnen wanneer de Amerikanen zich bereid zouden verklaren te allen tijde (wanneer er zich op de een of andere manier mensen in de ruimte bevinden, bij voorbeeld in een bemand ruimtestation of tijdens een andersoortige ruimtemissie) een ruimteveer startklaar zouden hebben staan. Een shuttle zou altijd startklaar dienen te staan. Het grootste struikelblok is evenwel dat dit een bijzonder zwaar beslag zal leggen op de financiƫle middelen, omdat het in gereedheid brengen en houden van een raket met alles erop en eraan nu eenmaal erg veel geld kost.

Luik te klein

Fabian hekelde ook het feit dat Amerikaanse en Sowjetrussische ruimtevaartuigen nog altijd niet zo zijn geconstrueerd dat ze in geval van nood aan elkaar kunnen vastkoppelen. Er is al de jaren door langs elkaar heen gewerkt. En zelfs als er een gezamenlijk koppelingsmechanisme zou zijn, dan nog zijn er tal van andere hindernissen die moeten worden overwonnen voordat wederzijdse bijstand mogelijk zou zijn. Stel dat Amerikaanse astronauten hun in problemen geraakte Sowjetcollega's in het Russische ruimtestation MIR zouden willen komen verlossen, dan zouden zij niet verder kunnen komen dan het luik van de MIR. Hun ruimteuitrusting is namelijk veel te groot om door het toegangsluik te kunnen kruipen. Met andere woorden: van internationale samenwerking tussen de belangrijkste ruimtevaartmogendheden is tot dusverre beslist geen sprake geweest. drov. Zijn verhaal was al evenmin opwekkend. Met name legde de Rus de vinger bij een mogelijk volledig wegvallen van de verbindingen tussen een ruimtevaartuig en de verbindingsstations op aarde. Wat kan er gedaan worden wanneer iedere vorm van communicatie plotseling wegvalt en pogingen om dit weer te herstellen falen? Een antwoord op deze vraag kon Alexandrov ook niet geven. Concreter was de kosmonaut toen hij pleitte voor een soort ruimte-esperando. Van groot belang is, zo stelde hij, dat er een eenheidsruimtetaal wordt ontwikkeld met dezelfde begrippen en termen voor dezelfde taken. In geval van nood is dan voor iedereen duidelijk wat er aan de hand is en wat er eventueel gedaan kan worden om te helpen.

Reddingsvaartuigen

In dit verband deed de Russische kosmonaut een opvallend voorstel. Als alles volgens plan verloopt, zal in de tweede helft van de jaren '90 het internationale ruimtestation "Freedom" in een baan om de aarde worden gebracht.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.