+ Meer informatie

Speldeprikken

1 minuut leestijd

Met een wolfraamnaald kan men in vacuüm putjes in silicium prikken met een dichtheid die ongeveer 10.000 keer hoger is dan op huidige CD-platen. Dat blijkt uit experimenten van de onderzoekers Evert van Loenen en Dick Dijkkamp van het Philips Natuurkundig Laboratorium in Eindhoven. De vondst om met een wolfraamnaald putjesstructuren in silicium te prikken, geschiedde tijdens met experimenten met de Scanning Tunneling Microscoop (STM). In principe bestaat dit instrument uit een uiterst scherpe naald die in vacuüm op enkele atoom-afstanden, zeg een halve nanometer (1 nanometer is een miljardste meter, en dus een miljoenste millimeter), boven een oppervlak wordt gehouden. Legt men nu een spanning aan tussen de naald en het oppervlak, dan kunnen, gezien de korte afstand, elektronen overspringen van naald naar oppervlak. Op foto A is te zien dat het silicium in het midden van de put is weggedrukt en dat het aan de randen iets omhoog is gekomen. Foto B: Fijne lijnen getrokken in een siliciumoppervlak. Ook hier is de ordening van de siliciumatomen als achtergrond zichtbaar.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.