+ Meer informatie

Mestprobleem

4 minuten leestijd

Het mestdebat nadert zijn ontknoping. Aanstaande maandag discussieert de Tweede Kamer over de voorstellen van de ministers Van Aartsen van landbouw en De Boer van milieu om de mestregels ingrijpend aan te scherpen.

Dat het mestoverschot moet worden aangepakt, is duidelijk. Ook verreweg de meeste boeren zien dat in. De afgelopen jaren hebben zij daarom al flink geïnvesteerd om de vervuiling terug te dringen.

Het kabinet vindt het echter niet snel genoeg gaan en heeft daarom strengere regels voorgesteld. Het ziet ernaar uit dat deze zonder al te veel aanpassingen worden aangenomen. De drie regeringspartijen hebben namelijk al te kennen gegeven op hoofdlijnen met de plannen akkoord te gaan.

Hoewel de beide bewindslieden in de Kamer weinig te duchten hebben, is het toch de vraag of hun voorstellen daadwerkelijk zullen leiden tot het gewenste effect. De boeren hebben namelijk grote kritiek op de plannen. Het beleid kost volgens hen te veel geld en is in de praktijk slecht uitvoerbaar.

Op zich valt de kritiek, gezien de vele problemen waarmee de agrarische sector kampt, goed te begrijpen. De boeren krijgen te maken met hogere kosten voor de afzet van hun mestoverschot, terwijl ze bovendien weer extra milieu-investeringen moeten doen. Dat vooral de varkenshouders die de laatste jaren toch al te maken hebben met vaak slechte prijzen- dit kritiseren, ligt voor de hand. Zij kunnen de voorgestelde heffingen voor overproduktie niet betalen.

Een ander terecht kritiekpunt is dat de regels voor met name de periode na het jaar 2000 in sommige opzichten op gespannen voet lijken te staan met de landbouwpraktijk. Hiernaar zal ongetwijfeld de komende jaren onderzoek worden gedaan.

Duidelijk is dat er door de tegenstellingen tussen het kabinet en de boeren een patstelling is ontstaan. De protesten van de boeren hebben heel duidelijk gemaakt dat het hun menens is. Ze dreigen zelfs met nog hardere acties.

Hoewel een regering nooit opzij moet gaan voor dreigementen, is het toch de vraag of de gekozen weg de juiste is. De verwachting dat de boeren het beleid op den duur wel zullen accepteren, lijkt gezien het massale verzet een illusie. Te meer daar de regels fraudegevoelig zijn.

Toch is de kans groot dat het kabinet en de coalitiepartijen de kritiek terzijde schuiven. Helaas zal dat betekenen dat over een paar jaar zeer waarschijnlijk blijkt dat het beleid heeft gefaald. En wie heeft daar baat bij? De politiek niet, de boeren niet en zeker het milieu niet.

Betekent dit dan dat het grote mestoverschot maar moet worden geaccepteerd? Nee, integendeel. De scheppingsopdracht spreekt duidelijk van bouwen én bewaren. Aan het milieu mag geen onherstelbare schade worden toegebracht. Daarom dient er een krachtig beleid te worden gevoerd, waarbij echter wel rekening moet worden gehouden met de mogelijkheden van de boeren.

Het is beter de doelstellingen van het kabinet misschien een paar jaar later te bereiken zonder dat veel bedrijven over de kop gaan, dan dat het sneller gaat en veel boeren verdwijnen. Te meer daar ook de overheid mede verantwoordelijk is voor het grote mestoverschot, omdat zij tientallen jaren uitbreiding van de produktie heeft gestimuleerd.

Voor het voeren van een goed landbouw- én milieubeleid is het essentieel dat de ernstig verstoorde relatie tussen de politiek en de agrarische sector weer wordt hersteld. De vooruitzichten zijn wat dat betreft echter niet gunstig, want vooralsnog houdt de coalitie vast aan de plannen.

Als de voorstellen worden aangenomen, dreigen de boeren met hardere acties. Wat dit betekent, was helaas de afgelopen tijd te zien. Hoe goed het ook te begrijpen is dat de emoties hoog oplopen, toch is bijvoorbeeld het bekogelen van kamerleden en het blokkeren van wegen in strijd met de gehoorzaamheid aan de overheid die Gods Woord van ons vraagt. Voor christenen dreigt het grote gevaar dat ze door de revolutionaire tijdgeest worden meegesleept.

Het gaat er nu niet om de beschuldigende vinger naar de boeren uit te steken. De onvrede is in de hele maatschappij merkbaar. Het maakt dan niet uit of het nu bijvoorbeeld om het onderwijs, de politie of de landbouw gaat. Kritiek naar voren breng mag, maar wel moet duidelijk zijn dat het doel niet alle middelen heiligt.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.