+ Meer informatie

Zittend rijk worden

3 minuten leestijd

Vanouds kennen we de uitdrukking "slapend rijk worden". Inmiddels kunnen we ook spreken van zittend rijk worden. Niet alleen Ferdie E., ook andere boeven blijken na hun vrijlating forse uitkeringen te krijgen. Geen wonder dat het publiek en zeker ook de nabestaanden van de slachtoffers daarover verbijsterd zijn. Zoiets is immers te gek voor woorden.

Nu is de wetgeving al eens aangepast om te voorkomen dat gedetineerden financieel voordeel hadden van hun verblijf in de gevangenis. Maar kennelijk bieden die regels nog allerlei ontsnappingsmogelijkheden. Worden de uitkerende instanties wel altijd op de hoogte gesteld van het feit dat de uitkering stopgezet moet worden omdat de begunstigde vastzit?

In het verleden was de neiging sterk aanwezig om gedetineerden met fluwelen handschoenen aan te pakken. Dat waren mensen met een ongelukkige jeugd, die gewoon pech hadden gehad dat ze betrapt waren. Hun rechten moesten zo min mogelijk worden aangetast. Wie recht had op een sociale uitkering, bleef dat houden, ook al kwam hij in de gevangenis terecht.

Inmiddels is op dit punt het gezond verstand toch enigszins teruggekeerd. Het schandaal met Ferdie E. zal er wel toe leiden dat de regels en de toepassing daarvan verder aangescherpt worden. Maar ook dan blijven er moeilijke gevallen. Gedetineerde 65-plussers houden hun recht op AOW. Datzelfde geldt voor hun pensioen. Daar heb je immers recht op zonder dat er ook maar enige tegenprestatie tegenoverstaat. Trouwens, ook particuliere arbeidsongeschiktheidsverzekeringen maken geen onderscheid tussen gedetineerden en niet-gedetineerden.

Wat moet je daarmee? Als iemand een kort poosje in de cel zit, is het nog te verdedigen dat de uitkeringen doorlopen. Hij zal zijn huis hebben aangehouden. En in dat halfjaar dat hij vastzit, loopt de uitkering ook niet tot grote hoogte op. Bij langdurige detentie liggen de zaken anders. Dan gaat het ook om grote boeven (moordenaars, ontvoerders) en roept het terecht weerzin op wanneer die blijken 'zittend' rijk te zijn geworden.

Al deze problemen zou men ook kunnen voorkomen door gedetineerden te laten betalen voor hun detentie. Gevangenen kosten de overheid heel veel geld. Al zou men hen maar een deel van die kosten laten betalen, dan betekent dat in ieder geval dat men bij thuiskomst geen 7 ton op zijn bankrekening aantreft. De verschillen tussen sociale uitkeringen, pensioenen en uitkeringen uit particuliere verzekeringen zijn dan niet meer relevant. Ook het bezit van de veroordeelde (zelfs al zou hij daar eerlijk aan gekomen zijn) zou door de overheid aangesproken kunnen worden ter dekking van de kosten.

Bij de meeste gedetineerden zal deze operatie niets opleveren. Maar bij een aantal wel. En het gaat hier meer om een bevrediging van het rechtsgevoel dan om de opbrengst van de operatie.

Uiteraard is het zo dat wanneer pa gedetineerd is, ma en de kinderen wel moeten eten. Het stopzetten van een WAO-uitkering aan de gedetineerde zal er in een aantal gevallen toe leiden dat aan de achterblijvers een bijstandsuitkering verstrekt wordt. Daarbij kan maatwerk geleverd worden. In ieder geval houdt men daar geen 7 ton van over.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.