+ Meer informatie

Weinig bekend

2 minuten leestijd

De scheepsarcheoloog die wil weten hoe zo'n kogge eruit zag, hoe het werd gebouwd, met welke technieken, het gebruik ervan in de praktijk, etc. moet het doen met schaars feitenmateriaal: enkele afbeeldingen in documenten en op stadszegels van havensteden (meestal behorend tot het Hanze-verbond), vermeldingen in archiefstukken, en opgravingen. Deze laatste zijn pas een goede vijftig jaar op gang. Er zijn inmiddels overblijfselen gevonden van koggeschepen in Skandinavië, Denemarken, Duitsland, (vermoedelijk) Polen en Nederland. Het meest complete exemplaar is de zogenaamde Bremer kogge, een in 1962 uit het slib van de Weser opgehaald wrak. Dit schip moet omstreeks 1380 zijn gezonken in onafgebouwde toestand. Het is 23 meter lang, 7,5 meter breed en heeft een draagvermogen van 120 ton. De Een afbeelding van een koggeschip op een stads zegel. overige buiten Nederland gevonden koggewrakken (een vijftal in totaal) bestaan uit niet veel meer dan de bodem, de kielbalk en de stevenhaken. Door combinatie van de gegevens uit geschriften, afbeeldingen en wrakken kan de archeoloog nu redelijk goed zeggen waaraan een scheepsrest moet voldoen om „kogge" te mogen heten. (Deze definitie kan trouwens afwijken van wat men indertijd een kogge noemde.) In de eerste plaats is de bodemgesteldheid ideaal voor het bewaren van scheepswrakken. Die bodem bestaat namelijk — evenals bijna heel Nederland - uit vrij jonge afzettingen. In tegenstelling tot de situatie bij een rotskust hebben wrakken die op zo'n bodem terechtkomen goede kans om door de afzettingen ingekapseld te worden en later redelijk intact tevoorschijn te komen. Verder geeft de drooglegging de archeoloog een enorm voordeel: het onderzoek onder water is zeer moeilijk, het bestuderen van een scheepsromp kost bijvoorbeeld jaren en kan dan zelfs nog niet altijd bevredigend worden uitgevoerd. Het lichten van scheepswrakken is een zaak van vele miljoenen en technisch heel moeilijk uit te voeren. In de IJsselmeerpolders kan de archeoloog echter rustig het wrak eerst bestuderen in zijn oorspronkelijke positie. Bij deze voordelen komt dan nog de gelukkige omstandigheid dat de drooggelegde gebieden in de late Middel

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.