+ Meer informatie

En dan met de boot naar Amerika...

Oosteuropeanen dromen aan Duitse grens van nieuwe toekomst

4 minuten leestijd

DUITS-POOLSE GRENS - Zeker net het warme weer is er geen houden neer aan. Zwemmend over de grensivier Oder-Neisse, van treinen sprintend en zich een weg banend door bijia ondoordringbare bossen proberen londerden Oosteuropeanen dagelijks Duitsland binnen te komen, voor lien iet beloofde (and.

De eens zo gevreesde Oostduitse grensbewaers, die er op zijn getraind mensen binnen de renzen te houden maar niet om buitenlanders uiten te laten staan, weten het ook niet meer. Ze eggen de stroom vluchtelingen niet te kunnen toppen. De eerste zes maanden van dit jaar weren 1600 personen gepakt d[ie probeerden de 450 ilometer lange Duits-Poolse grens illegaal over te teken. Maar volgens de chef van de Duitse grensewaking, Guenter Krause, is dat slechts een klein ercentage van het totale aantal mensen die erin lagen Duitsland te bereiken. Functionarissen bij e grensposten en medewerkers van vluchtelingenampen spreken over honderden Oosteuropeanen ie dagelijks de oversteek wagen. De 27-jarige Roemeense elektricien Rica Chrisnel is een van degenen die op hun kans loeren, amen met 200 anderen wacht hij in een park in e Poolse grensstad Zgorzelc op het geschikte molent. „Vanuit Duitsland ga ik naar Amsterdam m daar het schip naar Amerika te nemen", zegt ij. Of hem dat inmiddels is gelukt is niet bekend.

ilijven tot het lukt
Duizenden en duizenden mensen kamperen aan e Poolse zijde van de grens met Duitsland en loppen luidkeels aan de deur van het Westen in e hoop op een beter leven. In Szczecin leven 30 POLEN nieuwe toekomst? Met z'n allen op weg naar een FOW RD Roemeense mannen, vrouwen en kinderen tijdehjk op een vuilnisbelt. „Naar Berlijn wil ik, maar ze laten mij niet binnen", zegt de 35-jarige Georgi Anton. „Maar we blijven tot het lukt". Met plastic en zachtboard hebben de Roemenen hutten gebouwd tussen de riekende rommel. De mannen stropen de belt dagelijks af op zoek naar afval dat verkocht kan worden. De vrouwen en kinderen bedelen in de stad. Anton zegt dat zijn tien kinderen op straat werken en elke voorbijganger aanklampen voor geld. Dat wordt gespaard om naar Duitsland te kunnen gaan.

De autoriteiten weten dat veel vluchtelingen aan bepaalde organisaties tot 500 mark per familie betalen om naar het Westen gebracht te worden. Het water in de Neisse staat ten zuiden van de grens op sommige plekken slechts kniehoog. „Als ze over de rivier komen zijn de kleren die ze dragen vaak hun enige bezittingen", zegt Barbel Hesse, een hulpverlener van het opvangkamp in het Duitse Eissenhüttenstadt. De plaatsvervangend directeur van het kamp. Heidemarie Langisch, vertelt dat op 8 juli een tienjarig meisje is verdronken toen een groep Roemenen onder aanvoering van twee Polen ontdekt werd door een Poolse grenspatrouille. In de paniek die ontstond werd het meisje meegesleurd door het water. De Polen zijn gearresteerd. Langisch verklaart dat zogenaamde immigratiegroepen in de Oosteuropese landen actief vluchtelingen werven door verhalen op te dissen over een warm onthaal en goede banen die hen in Duitsland wachten.

Niet genoeg

In Szczecin zegt onderwijzer Peter Chetpinski herhaaldelijk op straat aangesproken te worden door mensen die geld willen. „Als ik ze kleingeld geef, zeggen ze dat het niet genoeg is. Dat laat een slechte indruk achter".

Volgens Christinel huren de meeste mensen die in het inmiddels danig bevuilde park van Zgorzelec leven begeleiders om de grens over te trekken. Hij niet. De 20 Duitse marken en een Amerikaanse dollar die hij op zak heeft zijn niet genoeg.

De deelstaat Baden-Württemberg krijgt dagelijks 100 asielaanvragen te verwerken, aldus functionarissen. Veelal van Roemenen of Joegoslaven. Het Duitse ministerie van binnenlandse zaken meldde dat 3507 Joegoslaven in juni asiel zochten; 774 meer dan in mei. In vergelijking met vorig jaar zijn er 35 procent meer asielaanvragen ingediend door Joegoslaven.

Maar lang niet alle illegale vreemdelingen proberen asiel te krijgen. Velen verkiezen het de autoriteiten te ontlopen en proberen door middel van de straathandel westerse valuta te verdienen, om dan weer naar huis terug te keren. En Duitsland, dat een van de meest liberale asielwetten ter wereld heeft, begint zo langzamerhand genoeg te krijgen van al die volgens hen slechts economische vluchtelingen. Zolang ze zich niet als politiek onderdrukten kunnen presenteren, hoeven de gasten uit het buitenland er niet op een gastvrij onthaal te rekenen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.