+ Meer informatie

Peres ontevreden over politieke koers van Westeuropese landen

"Pro-Arabische houding verscherpt conflict in Nabije Oosten''

5 minuten leestijd

JERUZALEM — Shimon Peris, 57 jaar oud, van Poolse afkomst, wachten spannende maanden in de Israëlische politieke arena. Wordt hij de opvolger van Menachem Begin? Zal zijn Arbeiderspartij winnen bij de komende parlementsverkiezingen van 30 juni a.s.? Overigens rekent Peres op een verkiezingsoverwinning gezien zijn uitspraken die hij zich pas geleden liet ontvallen tegenover Westeuropese journalisten.

Tijdens dit gesprek kwamen heel wat politieke problemen van de staat Israël n de orde. Zo'n gesprek is nooit weg om in West-Europa wat meer zicht te krijgen op de Israëlische politieke situatie. Daarbij komt dat Shimon Peres zijn sporen in de Israëlische politiek al dik heeft verdiend. Vroeger behoorde hij tot de beschermelingen van Israels eerste minister-president David Ben-Goerion en ook de Amerikaanse historicus professor Howard M. Sachar wijdt in zijn imponerende boek ,,A history of Israël" zeer waarderende woorden aan hem. Zo spreekt Sachar over Peres als „een fantasierijke en zich duidelijk uitsprekende man" met diplomatieke gaven. Redenen genoeg derhalve om Peres eens aan het woord te laten over de huidige Israëlische situatie.

Shimon Peres geniet de reputatie van een groot specialist te zijn inzake Israels defensie. Hoe kijkt deze specialist dan tegen eventuele wapenleveranties van de Bondsrepubliek aan Saoedi-Arabië aan? Het antwoord kan kort zijn: niet alleen Duitse wapenleveranties, maar alle wapenleveranties aan SaoediArabië beziet Peres als een negatief te duiden verschijnsel. Volgens hem zullen dergelijke wapenleveranties slechts leiden tot een nieuwe fase in de ongelukkig in te schatten bewapeningswedloop. Het ergste aspect van een dergelijke bewapeningswedloop in' het Nabije Oosten acht Peres een atomaire race. En dat niet alleen voor de staat Israël, maar ook voor dé omringende Arabische staten.

Weinig goede woorden heeft Shimon Peres over voor de huidige politieke opstelling van Westeuropese staten ten aanzien van de toestand in het Nabije Oosten. Scherp kritiseert hij vooral de Westeuropese opstelling tegenover zijn land. Hij poneert dat de VS zich eerder met de belangen van de staat Israël identificeren, terwijl de Europeanen dat doen met de, Arabische wereld. Deze politieke koers van Europa veroordeelt Peres als ,,ongetwijfeld een grote misslag"

Stabiliteit nodig

Waarom gaan de Europese politici dan in de fout in het Nabije Oosten? Wel, argumenteert Peres, wanneer Europa olie wil hebben uit het Nabije Oosten dan zal daarvoor politieke stabiliteit nodig zijn en zonder Israël ontbeert juist het Nabije Oosten die zo broodnodige stabiliteit! Kortom, steun aan Israël laat zich in Peres' visie verenigen met de Europese politieke en economische belangen in het Nabije Oosten. Daarom vindt Peres de politiek van de Europeanen momenteel zo foutief. Deze Europese opstelling verscherpt juist het conflict in het Nabije Oosten en bevordert de instabiliteit aldaar. Trouwens, zo vraagt Peres zich af, wie is er nu gebaat bij conflicten? Toch niemand.

Redeneert Peres hier niet wat al te simpel? Er zijn toch altijd politici en staten die graag in troebel water vissen. Wordt de wereldpolitiek, ook t.a.v. het Nabije Oosten, wel zo rationeel bedreven? En wat het belangrijkste is: met de intrinsieke zondigheid van de mens en dus ook met de door hem bedreven zondige machtspolitiek houdt Peres geen rekening.

Dialoog met Jordanië

Heel voorzichtig laat Peres zich uit over de toekomstige buitenlandse politiek onder zijn eventuele leiding. Gezien de komende verkiezingen heerst er nu in Israël ,,politieke vakantie" zegt Peres. In ieder geval zal hij als ministerpresident de dialoog proberen aan te gaan met Jordanië en de Palestijnen die op de westelijke Jordaanoever wonen.

Over de Israëlische nederzettingen op de westelijke Jordaanoever wenst Peres nog niet in het openbaar te spreken gezien alweer de komende verkiezingen. Vaag zegt Peres te willen werken aan de toekomst van het Nabije Oosten waarbij hij en passant claimt dat zijn partij de vredesbesprekingen met Egypte heeft geïnaugureerd. Dat laatste aspect moeten we interpreteren als een politieke zet van Peres tegen het uiteindelijke vredessucces van de regering Begin. Zo'n antwoord maakt gelijk duidelijk dat de „politieke vakantie" van Peres een betrekkelijk begrip is, willekeurig toegepast in elk geval!

Concreter wordt Peres wanneer hij spreekt over de knelpunten van de Dode Zee en de golf van Akaba. Hij hoopt over deze knelpunten met de buurlanden „verstandig" te kunnen confereren in de toekomst. In dit opzicht ontpopt zich opnieuw in Peres de „Realpolitieker" wanneer hij zegt: ,,Oké, heren, wij gunnen elkaar geen voordelen, maar laten we eens verstandig met elkaar praten hoe het verder moet". Voor zo'n topgesprek heeft Peres wel Arabische gesprekspartners nodig. Zal hij ze krijgen?

Economie

Over de oplossing van de ernstige binnenlandse problemen van de staat Israël maakt Peres zich geen grote zorgen. Ernstig kunnen deze problemen zeker worden genoemd: een inflatiepercentage van 130% en een stijgende werkloosheid. Peres meent dat deze problemen door een consensuspolitiek kunnen worden aangepakt. Voor zo'n echte nationale politiek kan overigens alleen zijn partij zorgen. Over politiek zelfbewustzijn gesproken. Peres: ,,Een regering van de arbeiderspartij zou eindelijk eens een politiek van economische groei kunnen verwezenlijken. Want voor ons is de motivering van de arbeider van beslissende betekenis. Tegelijkertijd moeten we ook onze internationale positie verbeteren, nieuwe investeringen aanmoedigen, nieuwe buitenlandse markten ontsluiten".

Van een dergelijk positief verlopend economisch proces verwacht Peres dan als bijkomende vrucht een verbetering van Israels defensiepositie. Volop komt de verkiezingsstrijd in Israël om de hoek kijken bij de opmerking van Peres dat de huidige Israëlische regering van Menachem Begin de burgers geen economische programma heeft te bieden voor de toekomst.

Tot nu toe komt Peres als verkiezingsoverwinnaar uit de bus bij opiniepeilingen in Israël. Echter zijn voorsprong schijnt weg te smelten. En voor de vorming van een regering heeft Peres zo'n miljoen stemmen nodig bij de komende parlementsverkiezingen. Zal hij dat nog halen? Peres maakt zich daarover geen zorgen. Hij verwacht ongeveer 700.000 kiezers achter zich te krijgen uit de vakbondskringen en nog eens zo'n 25 tot 30% van de stemmen uit de 1 miljoen omvattende groep van kiezers die geen lid zijn van de vakbonden. Kortom: Peres denkt het wel te zullen maken! Ook ernstige moeilijkheden in zijn eigen gelederen voorziet hij niet. Noch kunnen die komen van de met een eigen partij aan de verkiezingen deelnemende Mosje Dajan. Zal Peres' zelfbewustzijn blijven? De tijd, op zeer korte termijn, zal het leren.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.