+ Meer informatie

Puzzel 291

11 minuten leestijd

„Oom Rien, bent u het nakijken van de puzzels nooit zat? Het lijkt me echt vreselijk om dat te doen!" Denk je dat? Heus niet, hoor! Ik heb er veel plezier van. Je moet ZO rekenen: bij de antwoorden vind ik altijd leuke brieven (zoals van jou) en nog heel veel moois meer. Nee, laat mïj maar schuiven!

Een heel beste vriendin heeft afscheid genomen. Nu gebeurt dat natuurlijk wel vaker. Maar déze heeft vijf keer 300 punten gehaald en heeft meegedaan vanaf 1986. Da's dus een ouwe getrouwe. Daar moet ik een traan bij wegpinken. Het ga je heel goed!

Om de ontroering weg te poetsen, eerst maar de weekprijs geven. Aan: Nelleke Verduyn, Zuidelijke Dwarsweg 4a, 2913 LM Nieuwerkerk aan den IJssel, voor haar zeer fraaie kieviten.

En meteen maar de nieuwe puzzelaars. Die blijven aanstromen. Fijn! Deze keer een fikse omhelzing voor: Marloes Roozendaal in Capelle aan den IJssel, Leonie Timmerman in Leusden „Toe, Dirk-Jan, eet eens door, jongen. Het is al bijna half 9, je moet toch zo naar school!" O, ja, is het al zo laat? Meteen neemt Dirk-Jan een flinke hap van z'n pap. Hè, hij zat zo te dromen. Vanmorgen was hij er al vroeg wakker van geworden. Stééds moest hij er aan denken. O, 't was zó verdrietig. En toch, ja toch ook wel mooi. Gisteren, toen hij samen met Willem in het bos was, hebben ze hem gevonden, zomaar tussen de bladeren op de grond. De bomen in het bos zijn al helemaal kaal. Alle lege takken wijzen de lucht in. Alle bladeren liggen op de grond. Lekker zacht onder je voeten... Maar 's middags als het al wat later wordt, wordt het zo donker in het bos en zo koud. Ja, het is al december. Heel veel vogels zijn weggetrokken, in grote zwermen, naar verre, vreemde landen. Naar plaatsen waar nog wel eten te vinden is en waar het niet zo bitter koud is. Maar al is het koud en donker in het bos, toch is het bos heel mooi. Ook in de winter. Dirk-Jan en Willem weten o zo goed de weg in het bos. Ze gaan er heel vaak naar toe. 't Mag best, als ze maar op tijd thuis zijn. Willem woont op een boerderij, dicht bij het bos. Dirk-Jan woont in het dorp, maar op z'n fiets is hij zo bij Willem. Ze zijn samen dikke vrienden. Gisteren was Dirk-Jan ook op zijn fiets naar Willem gegaan. Ze hadden van Willems moeder wat oud brood meegekregen voor de dieren in het bos. Leuk! En wat (bedankt voor je brief met pasfoto) en Magdeleen Overes in IJsselstein (graag je adres en postcode). Valt er iets te bedanken? Altijd! Voor: brieven, dravend paard, moeder plus dochter en boeren met paard en auto's langs de weg. Allemaal mooi.

Je zult staan te popelen om naar huis te gaan en iedere keer gaat het mis. Net aan de boze politie ontsnapt en daar begint me de kapitein te dreigen en geheimzinnig te doen over het "onderste ruim". Als je de hele wereld hebt afgereisd, ben je niet zó gauw bang. Ik wou de bozerik eens duchtig de broek uitkloppen en op zijn nummer zetten. Maar op 't laatste ogenblik slikte ik mijn kwaadheid in. Stel je voor dat hij razend werd en wérkelijk onze beste Kango voor de haaien smeet! Dan was de hele reis nog voor niets geweest. „Haal me die spring in 't veld op", zei de kapitien, „we zullen er subiet mee afrekenen". Ik zweeg met benauwd zweet in de sokken. Als ruikt het 's winters lekker in het bos! Samen hadden ze spannende verhalen verzonnen. Net of ze in een oerwoud waren. Met allemaal wilde dieren. Van spanning hadden ze in eikaars arm geknepen. Brrr, best eng. Zat daar niets achter die boom? Of daar. Dolle pret hadden ze gehad en toen opeens... Daar zat hij, heel zielig op de grond. Hij piepte, wilde nog verder in de bladeren kruipen. Nèt of hij bang was dat de twee jongens hem kwaad wilden doen. Maar nee, dat doen Willem en Dirk-Jan niet, nee, ze zijn echte dierenvrienden. Samen waren ze op hun knieën gezakt. „Och, stil maar, kom dan, wat doe je toch, kom dan, we zullen voor je zorgen hoor!" O, nog ziet Dirk-Jan die oogjes voor zich. Die kleine, ronde kraaloogjes. Nog hoort hij het zachte gepiep, 't Vogeltje was zo bang geweest. Of je dat durft te wagen, dacht ik, grijp ik jou in je vette uniform en gooi je er achteraan! Goed bekeken was het niet netjes van me, maar ja, je zou ook helemaal in de snijbonen raken. Driekus haastte zich naar beneden en bracht met een minuut of drie het goeie beest binnen. Hij gaf van puur plezier mij twee likken over de meelbestoven konen en klapte met het ene voorpootje de kok fors en goedkeurend op de schouder. Toen draaide hij zich om en hipte naar de derde. Hij bleef tegenover hem staan, zette het hoofd driekwart scheef en keek hem met z'n bruine oogjes ontroerend vriendelijk aan. Aarzelend legde hij een poot op de bovenarm van de kapitein, alsof hij zeggen wou: „Zeg, jij daar, wat scheelt eraan? Kijk 's wat vrolijker! Zorgen misschien ? Of gewoon met het verkeerde been uit bed gestapt? Kom, lach eens". Het andere pootje gaf een speels tikje tegen de kiep van de pet. Toen, totaal onverwacht, kréég me de man een lik van heb-ik-joumisschien, misschien wel heel verdrietig. Zou, zou... „Mam? Kunnen vogels ook huilen?"

„Huilen? Vogels? Wat bedoelt Dirk-Jan nu toch?" „Nou, als mensen verdrietig zijn, dan huilen ze toch ook wel eens? Dan rollen toch ook tranen over hun wangen? Dan poetsen ze de tranen ook weg met een zakdoek en..." Als Dirk-Jan daaraan denkt, proest hij het opeens uit van het lachen. Stel je voor, een vogel met een zakdoek... Dan staat z'n gezicht weer ernstig, 't Was toch zielig van die vogel. Ze hadden hem voorzichtig meegenomen. De vogel was ziek. Bij Willem in de schuur hebben ze een heerlijk warm hokje gemaakt en bij Willems moeder in de keuken mochten ze een vetbal maken. Vet smelten in een pannetje en dan allerlei zaadjes erin. Gelukkig maar dat Willems moeder hielp. daar. Het smakte door de kombuis!

„Smeerkees!" gromde de kapitein en veegde met z'n zakdoek gauw de natte kledder weg. „Bah, wat een viespeuk!" Maar zijn gezicht stond niet meer zo boosaardig als daarstraks.

„Hij mag u, kap", zei de kok, „kangoeroes voelen gewoon wie ze kunnen vertrouwen". Dat was een meester-antwoord. De kapitein was ook maar een mens; hij wou best eens een compliment hebben, net zoals wijzelf allemaal.

„'n Goeie jongen", zei hij ineens, „daar kunnen mensen een hoop van leren. Goed, de haaien krijgen 'm niet. Jullie mogen allebei hier blijven. Maar niks voor niks. U moet aan boord werken om de kost te verdienen en voor uzelf en het beest. Wat kunt u eigenlijk?" Dat was een pijnlijke vraag. Jullie snappen, denk ik, wel waarom. Ja, wat kan ik eigenlijk? Denk eens met me^iee. Saluut! Oom Rien

't Was best moeilijk hoor. En 't moest op 't vuur gebeuren. En vuur is altijd héél gevaarlijk!

Hè, Dirk-Jan is toch wel heel benieuwd hoe het nu met de vogel is. En de klok tikt. Tik, tik, tik, tik. Al half 9! Toe Dirk-Jan eet toch door. Ja, ja, hap, hap. Maar danken mag niet zomaar even gauw :^, gauw, Dirk-Jan, eerbiedig"^;, hoor! Ja, Dirk-Jan weet het wél. Hè, vlug je jas aan en rennen maar.

O, daar loopt Willem nog. De schoolbel is al gegaan. Heel veel kinderen zijn al binnen. De meester die bij de deur staat, kijkt eens naar Dirk-Jan en dan op z'n horloge. Ja, Dirk-Jan weet het wel, hij is laat. „Willem, Willem, hoor eens, hoe is het, hoe is het nou met onze vogel?" Ja, Willem dacht het wel dat Dirk-Jan benieuwd zou zijn. Daarom had hij ook een beetje getreuzeld. Maar nu was Dirk-Jan zo laat. Maar 't kan nog net, voordat ze in de klas zijn. „Goed hoor Dirk-Jan, echt wel. Hij heeft al water gedronken en van z'n vetbol gegeten. En toen ik vanmorgen ging kijken, was 't nèt, ja, nèt alsof hij niet meer zo verdrietig was".

Hè, gelukkig. Dan denkt Dirk-Jan nog even aan die vogel met een zakdoek. Maar dat kan hij nu niet meer vertellen. Misschien straks als het pauze is. Even later zitten ze in de klas, de juf klapt in haar handen, dan is het stil.

De nieuwe schooldag is begonnen... Adrie Nijsse Ook deze week gaat het over één bijbelhoofdstuk, maar wel heel anders dan vorige week. Je hebt nodig 1 Samuel 24. Het verhaal dat je daar kunt vinden, vertel ik kort na. Telkens is een woord weggelaten. Die woorden staan onderaan, allemaal door elkaar. Willen jullie ze goed invullen? Oom, het hele verhaal overschrijven? Nee hoor, alleen de nummers met de woorden. weer een woord>hebt gevonden, streep je die hieronder door. Dan wordt het zoeken steeds gemakkelijker.

Toen Saul teruggekeerd was van de oorlog tegen de ..1.., hoorde hij dat David in de ..2.. van ..3.. was. Hij nam ..4.. soldaten mee en ging David zoeken op de ..5.. der ..6.. Bij de ..7.. was een ..8.. Daar ging Saul in. Voorzichtig stond David op en ..9.. een ..10.. van Sauls manteL Na een poosje verliet ..11.. de spelonk. David ging hem achterna en riep: ..12.. David zei: Ik had u kunnen ..13.., Een beetje hulp: als je Eten en drinken kan heel leuk zijn. Met deze nieuwe borden en bekers van Mepal wordt het een waar feest! 't Lijkt wel of de grappige beertjes zeggen: „Toe maar, eet maar door. Je lust het best". En... tijdelijk krijgt iedere koper van het kindersetje met berendecor (plat en diep bordje, kop en schotel) gratis de beer Rinaldo erbij. BOEKENPLANK Hé, jij daar, luister eens even. Ga je met me mee? Even naar buiten. Daar zie je heel aardige dingen. Ja, ga je mee? Wat zeg je, koud buiten? Welnee joh, we hebben toch warme kleren aan. Winterkleren. Zomers draag je zomerkleren, een shirt, een korte broek of een zonnejurk. Weet je nog, toen het zo warm was?

Nu is het winter en draag je winterkleren. Een trui, een warme broek, een jas, een muts, kniekousen, een sjaal, . handschoenen of wanten. Dat zijn handschoenen zonder vingers, weet je wel hè? Joh, lekker warm.

Kom, ga je mee naar buiten? Dik ingepakt. Dan heb je het lekker niet koud. En buiten kun je heel mooie dingen zien, hoor.

Kijk, hier. Een boom zonder blaadjes. Die vallen van de boom af als het herfst wordt. En 's winters zijn ze dus niet groen. Maar, hier deze, die is wel groen. Nou zeg, hoe kan dat nou? Omdat dit een conifeer is. En een conifeer is altijd groen, ook 's winters. Een conifeer heeft nog wel een andere kleur: bruin. Maar als hij bruin is, gaat-ie dood. Oh, jammaar ik wilde dat niet, want u bent de ..14.. Ik heb wel de slip van uw mantel ..15.., maar u niet ..16.. Saul kreeg spijt; er staat: Toen hief Saul zijn stem op en ..17.. Hij zei: Jij bent ..18.. dan ik. Jij zult zeker na mij ..19.. worden. Daarna ging Saul naar huis David in de ..20..

vesting - gedood - koning - weende - Saul - rotsstenen - sneed - woestijn mijn heer koning! - rechtvaardiger - Filistijnen - doden drieduizend - gezalfde des Heeren - slip - schaapskooien - spelonk - steenbokken - afgesneden - Engedi.

Me dunkt, ik heb het niet al te moeilijk gemaakt. Of toch? Schrijf me gerust, als je vindt dat de puzzels te moeilijk zijn. Ik weet wel: wat de een gemakkelijk vindt, kan de ander knap lastig vinden. Maar ik vind het wel fijn als ik zo'n beetje weet hoe jullie er over denken. Oók welke puzzels jullie fijn vinden. Daar houd ik zo goed mogelijk rekening mee. mer zeg. Maar deze is nog lekker groen.

Ho, kijk uit waar je loopt. Moet je kijken zeg, een slak op de stoep. Je trapte er bijna bovenop. En daar, in dat zwarte zand, daar kruipt een worm, zie je wel? Onder de boom ligt een eikeltje en iets verderop liet een kastanje. Daar kun je leuke dingen mee doen. Vraag maar aan je moeder. Die weet er alles van. Want je moeder is ook klein geweest. Net zo klein als jij. Had je niepgedacht hè? Wat zeg je? Heb je het nu toch koud gekregen? Ach zieligerd, kom maar, dan gaan wé gauw weer naar binnen. Je moeder heeft twee leuke boekjes gekocht. Daarin kun je hetzelfde zien wat we nu gezien hebben. De een gaat over kleren, weet je nog: er is zomerkleding en er is winterkleding. En die andere gaat over de dingen die je allemaal buiten kunt zien. Kom, gauw naar binnen. N.a.v. "Een ogenblikje op... natuur" en "Een ogenblikje op... kleding"; uitg. Zirkoon bv, Amsterdam, 1991; 17 blz.; prijs 12,50 gulden per deeltje. Jan

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.