+ Meer informatie

ACHTERGROND

4 minuten leestijd

Naar wij uit betrouwbare bron vernemen heeft zich het volgende afgespeeld: „Sinds geruime tijd verkeerde de Griekse junta in moeilijkheden. In Athene heerste een soort apathie die er zelfs toe leidde dat de Griekse vertegenwoordigers in het buitenland geen instructies meer ontvingen. Teneinde zich een nieuwe impuls te geven zocht de militaire junta naar een gelegenheid om het Griekse nationalisme op te zwepen, teneinde haar positie te versterken en de binnenlandse moeilijkheden naar de achtegrond te verschuiven. De staatsgreep op Cyprus, die tot een vereniging met Griekenland moest lelden, waarmede een wens van alle Grieken vervuld zou worden, mislukte chter. De Amerikaanse regering die van het gebeuren vroegtijdig kennis had gekregen, trachtte met alle middelen de leiders iJi Een van de neergeschoten Turkse jagers in de buurt van Nicosia. premierschap aan. De militairen bleven in dienst en Gizikis behield de functie van president. Het directe gevolg was dat het Griekse volk in deze tijd Van nood zich nu niet als een man achter de mihtaire junta schaarde, maar premier Karamanlis als de redder des vaderlands zagen in een „verloren situatie". Alle politieke tegenstellingen werden voorlopig terzijde geschoveji en er gingen zelfs geen kreten op voor het vervolgen van degenen die verantwoordelijk waren voor martel- en andere dictatoriale praktijken.

Maar militaire en politieke situaties kunnen snel veranderen. De Turkse militairen nestelden zich in de enclaves van hun landgenoten op Cyprus en de regering in Ankara maakte duidelijk dat er een einde gekomen was aan de Griekse overheersing op het eiland. Van een terugtrekking der Turkse troepen was geen sprake zolang de rechten van de Turkse bevolking op Cyprus niet werden gewaarborgd overeenkomstig de wensen van Ankara. Turkije maakte Griekenland brutaal duidelijk dat het een nederzij weigerden hun ultimatum ook maar enigszins te verzachten. De Turken eisten de vorming van zes autonome Turkse kantons. Het grootste rond de havenstad Kyrenia, die 17 procent van de oppervlakte van het eiland zou beslaan. De andere kantons zouden het Turkse gebied opvoeren tot een oppervlakte van 33 procent. De Grieken weigeren dit te aanvaarden omdat zij van mening zijn dat de Turkse inwoners slechts 18 procent van de bevolking uitmaken en daarom geen recht hebben op een zo groot deel van het eiland.

Wat zijn nu de beweegredenen achter deze harde Turkse eisen, die geleid hebben tot een mislukking van de conferentie in Geneve, en die de Britse minister Callaghan na afloop deed verklaren: „Vandaag is de republiek Cyprus de gevangene van het Turkse leger. Morgen zal het Turkse leger tot de ontdekking komen dat het de gevangene van de republiek Cyprus geworden is".

Goed ingelichte kringen geven ons hierom de volgende informatie: „Tijdens de conferentie in Geneve had de Turkse delegatie nauw contact met de Russische waarnemer aldaar. De Sovjet-Unie bood Turkije haar steun aan in het conflict, op voorwaarde dat Turkije uit de NAVO zou treden. De Sovjet-Unie zou een dergelijke steun kunnen verantwoorden door te stellen dat een minderheid van Turken haar rechten onderdrukt werd, en dat naar een oplossing gezocht moest worden die aan de verlangens van Turkije tegemoet komt en waarbij tevens een onafhankelijk Cyprus voor het westen geneutraliseerd wordt.

Een Grieks gezichtsverlies zou uiteindelijk alleen maar de Russen in de kaart spelen, daar dit ongetwijfeld zou leiden lot uitingen van anti-Amerikaanse gevoelens. Dit laatste proces is dan ook inmiddels prompt op gang gekomen. Amerika werd dus door de Turken als het wa^e voor het blok gezet en Washington koos voor Turkije om deze belangrijke bondgenoot niet te verliezen. Het gevolg was dat Griekenland zich door de NAVO in de steek gelaten gevoelde en zich uit de alliantie terugtrok, een daad die de positie van premier Karamanlis versterkte, aangezien hij in deze actie werd gesteund door officieren van de militaire junta. Deze laatsten waren naar hun mening door de Verenigd Staten aan hun lot overgelaten na het debacle op Cyprus en waren door Karamanlis in hun functies gehandhaafd. Deze leverde de Griekse premier succes op, hoe kortstondig dit ook moge ajn. Reeds direct probeerden de Turken door middel van valschermtroepen belangrijke sleutelposities in handen te krflgen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.