+ Meer informatie

Modrows misser

3 minuten leestijd

„De zogenoemde Wiedervereinigung is niet louter een zaak van hoge heren, van regeringen. Nee, in feite bepalen de gewone burgers onze toekomstige hereniging. En iedere dag dat zij later komt, zullen steeds meer Oostduitsers zich alvast verenigen met hun volksgenoten in het Westen op het grondgebied van de Bondsrepubliek. Wij zitten eigenlijk allemaal op onze koffers".


Deze DDR-burger (nog wel!) windt er geen doekjes om, hoewel de leegloop In zijn geboortestreek hem duidelijk raakt. Niet het minst ook zakelijk. Als kleine zelfstandige zag óók hij onlangs twee gewaardeerde werkkrachten over de Elbe trekken. „Ik kan hun zelfs een beter salaris bieden dan daar. Maar ik kan hun tot op heden niet meer hoop geven..."


Deze Oostduitse somberheid, dit deprimerende gevoel van perspectiefloosheid, geeft precies de werkelijkheid weer. De Republikflucht gaat ondanks vrij reisverkeer en 'gatenmuur' onverminderd door: 50.000 burgers hielden de DDR in januari definitief voor gezien.


En onder de achterblijvers heerst een gigantisch wantrouwen jegens allen die op de een of andere wijze geassocieerd kunnen worden met dé partij. De communisten kunnen eenvoudigweg geen goed meer doen bij de meerderheid van de bevolking. Zij weigert immers pertinent een onderscheid te maken tussen de oude Honeckerkliek en de 'partijdemocraten'. „Niemand van hen deugt!" Zo heet hun verlichte voorzitter, de gladde advocaat Gysi, in de volksmond "DemaGoGysi" of ook wel "Gystasi" (kameraad Gregor wordt respectievelijk als een ordinaire demagoog dan wel als vertegenwoordiger van de gehate geheime politiek afgeschilderd). 'Gysi-Nasi-Stasi' rijmde onlangs een demonstrant met een bord pal achter de rug van de nieuwe voorman van de SED-PDS.


Het democratisch tintje aan de partijnaam —de toevoeging PDS staat voor Partei Demokratischer Sozialismus— heeft de resterende communistische kaders slechts publieke hoon opgeleverd. Grimmige grappenmakers maakten er "Pleite des Sozialismus" (Het bankroet van het socialisme), "Partei der Stalinisten" of "Prinzipiell das Selbe" van. De volgende naamsverandering staat trouwens alweer op stapel... De Oostduitse kameraden doen in malle wanhoopsdaden zeker niet onder voor hun Oosteuropese lotgenoten op de zwaar lekkende Warschaupactschuit. Heel voorzichtig hebben Moskou en OostBerlijn nu ook deze week de balans opgemaakt van de failliete DDR-inboedel. En zie, Sowjetpresident Gorbatsjov en de Oostduitse premier Modrow zijn tot de pijnlijke conclusie gekomen dat de hereniging van beide Duitse staten een onontkoombare politieke ontwikkeling is. Deze communistische realiteitszin valt toe te juichen, zij het dat ze vrij laat naar buiten treedt. Voorzitter Gregor Gysi schijnt overigens zijn DDR-droom moeiljiker prijs te kunnen geven.

Van een schromelijk gebrek aan werkelijkheidszin getuigt daarentegen de laatste Wiederwordt respectievelijk als een ordinaire demagoog vereinigungszet van Oost-Berlijn. Premier Modrow heeft gisteren met jde rug tegen de politieke muur de euvele moed getoond een herenigingsscenario te schetsen met als klap op de vuurpijl een verenigd, neutraal Duitsland. Dat doorzichtige balletje wierp kameraad Stalin al eens eerder op...


Bonn heeft het grootste gelijk van de wereld , dat zij Modrows manoeuvre ogenblikkelijk beleefd en beslist blokkeerde. Namens wie spreekt deze zaakwaarnemer eigenlijk nog? Terecht wenst Kohl eerst eens rustig de eerste vrije Oostduitse algemene verkiezingen van 18 maart af te wachten alvorens verdere stappen op het doornige pad van de Wiedervereinigung te zetten.


Modrows Duitslandplan draagt ondertussen allesbehalve bij aan de zo gewenste stabilisering van de Oostduitse situatie. Zijn 'reisroute' stimuleert juist hét DDR-fenomeen: de Ausreise. In nauw overleg met zijn westerse bondgenoten dient Bonn derhalve tijdsduur en traject van de. Wiedervereinigung uit te stippelen en tot serieus internationaal gespreksthema te verheffen. Daarbij zijn westerse eensgezindheid én sterkte (je stelt je toch niet zwakker op dan je bent omwille van dictaturen-in-verval!) onmisbaar.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.