+ Meer informatie

„Wat zegt die Kuipers daar dan van?"

5 minuten leestijd

0f ze een interview mochten afnemen over vaccinatie. Ze studeerden medicijnen en waren bezig aan een project. Over cultuur en gezondheidszorg of zoiets. Als onderdeel daarvan moesten zij de problemen bekijken die een huisarts kan tegenkomen, als hij in zijn praktijk mensen heeft die tegen inenten zijn.

Daar moet je ene professor Douma voor hebben, in Kampen, had iemand gezegd. En professor Douma had ze weer gezegd, dat ze er goed aan zouden doen ook met iemand te praten die er nog weer een andere kijk op had dan hij. En zo waren ze dan via via bij mij gekomen.

Bronnen
Voor we beginnen, wat is jullie kerkelijke achtergrond? Antoinet was rooms-katholiek („en ik heb er veel over nagedacht"), Cheryl: „en ik ben niks." De onvermijdelijke Beginvraag: „Wat zijn uw bronnen" ??? „Volgens professor Douma is de oorzaak van het verschil tussen u en hem, dat u verschillende bronnen hanteert."

Wat kon ik anders zeggen dan wijzend op de Bijbel: „Dit is mijn bron, maar volgens mij heeft professor Douma geen andere." „Ja", zei de ander, „maar volgens mij zei hij, dat er geschriften zijn, van zo'n 200 jaar geleden, die u anders interpreteert dan hij." Tweehonderd jaar geleden. Over inenting.

Zou hij Capadose bedoeld hebben? Of Nahuys? Geschriften? Zou hij het misschien over de belijdenisgeschriften hebben gehad? Zondag 10, dat zou het kunnen zijn. Maar om daarop een goed antwoord te geven, dat vereiste wel enige toelichting.

Mislukt
En ik begon te vertellen over het Gereformeerd Protestantisme, dat teruggaat op Calvijn, dat hoef ik jullie natuurlijk niet uit te leggen. Ze schudden hun hoofd en schreven ijverig. In de vorige eeuw kreeg in de Hervormde Kerk vrijzinnigheid de boventoon. Velen waren het daar niet mee eens en gingen de kerk uit. Een heel bekend iemand daarvan was Abraham Kuyper. Die kennen jullie natuurlijk, want die heeft ook de Vrije Universiteit gesticht en de Anti-Revolutionaire Partij.

Ze knikten weer en schreven ijverig. Ik had allang de knipsels gezien die ze voor zich op tafel hadden liggen over Staphorst en de polio. Hoe moest ik ze nu uitleggen, waarom Kuyper uit de Hervormde Kerk ging en de Staphorsters erin bleven, hoewel die nog minder van vrijzinnigen moesten hebben? Dan zouden we met een grote boog via de standpunten in de kerkelijke verhoudingen weer terug kunnen naar het eigenlijke gespreksthema: Kuyper, de activist, met in zijn voetspoor Douma, en daartegenover...

Om het verhaal helemaal compleet te maken, legde ik uit dat de grootste groep die eruit stapte, de Gereformeerde Kerk, die dus door Kuyper gesticht is, nu weer met de Hervormde Kerk in gesprek is over een fusie. „O, dat is geweldig belangrijk", zeiden ze. „Hoe gaan ze dat doen? En wat zegt die Kuipers daar dan van?"

Zelden heb ik me als uitlegger meer mislukt gevoeld dan op dat moment. Maar ze wisten dan ook werkelijk niets. Neen, ze waren echt heel vriendelijk, daar ontbrak het niet aan. Maar blijkbaar is al datgene waarmee wij elke dag zo druk zijn, voor de buitenwacht zo'n volstrekte subcultuur, zo volslagen buiten alle werkelijkheid, dat er ook geen aandacht meer aan gegeven wordt in het onderwijs.

Bedenken wij dan wel, dat deze studerende jeugd van nu, de leiders van ons volk zijn over 15, 20 jaar, de artsen, de rechters, de kamerleden, de journalisten, de tv-commentatoren...

Niet precies
Het verhaal over het verschil in interpretatie van "de geschriften" heb ik maar resoluut in de steek gelaten. Tenslotte was het onderwerp van het interview, aanstaande huisartsen in te leiden in de achtergronden vanwaaruit bepaalde mensen uit geloofsovertuiging tegen inenten zijn. En zo werd het dan toch nog een zinnig gesprek.

„Het is wel moeilijk, om tot zo'n kleine kerkelijke gemeenschap te behoren", zei na heel wat schrijven Antoinet. Ze kon daar inkomen, want ze had het zelf zo zielig gevonden voor de pastoor dat haast niemand meer bij hem in de kerk kwam. Maar hij had haar laatst verteld, dat hij dat helemaal niet erg vond. Want het ging om het wereldlijke, had hij gezegd. Als de liefde maar doorwerkt in de wereld. En dat was gelukkig zo.

Zie maar eens hoe humaner de mensheid was geworden. En als dat zo is, dan is het niet erg, al komen er geen mensen meer in de kerk. Of ik er ook zo over dacht? Nou nee, niet precies, maar dat is een beetje moeilijk, om dat in een paar woorden uit te leggen.

Slotvraag
Nadat het bandje allang aan weerskanten volgepraat was, kwam de al even onvermijdelijke slotvraag. „Wat is uw doel in het leven?" Wat bedoelden ze nu weer met die vraag?

En toen kwam Antoinet ineens los. Ze wilde weten wat mijn streven was, want ze signaleerde in onze cultuur een streven naar het perfecte, vooral ook in het lichamelijke. Wat niet aan de maat van het volmaakte voldoet, zit ernaast, telt niet mee. Het benauwde haar wel eens. Voor het onvolmaakte, het mismaakte was in onze cultuur eigenlijk geen plaats meer.

Volgens haar zou dat wel eens een van de belangrijkste motieven van euthanasie kunnen zijn. Toen heb ik iets mogen zeggen over God, Die in zedelijk opzicht het allervolmaakste van Zijn schepselen eist, omdat Hij Zijn schepping ook allervolmaakst had ingericht, maar Die Zich in Christus nu zo nameloos diep neergebogen heeft tot gevallen mensen, onvolmaakten en mismaakten, die in hun zonden en in hun ellenden tot Hem zich ter genezing wenden.

Over het grote voorrecht om zo in volstrekte overgave en afhankelijkheid te mogen leven. Bij het weggaan zei Cheryl: „Eigenlijk toch niet eerlijk, dat dat boekje over de polio alleen op jullie scholen verspreid wordt. 'k Zou het best goed vinden, dat dat op alle scholen in Nederland gebeurde. Konden die anderen er ook eens over nadenken."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.