+ Meer informatie

Joodse jodenzending krijgt weinig reacties uit kerken

Lausanneberaad houdt vierde internationale congres

4 minuten leestijd

ALKMAAR/DEN HAAG — Geen jodenzending of interreligieuze dialoog, maar evangelisatie door Messiasbelijdende joden. Dat is volgens C. M. Bout jr. uit Den Haag het devies van het Lausanneberaad voor de evangelisatie van joden (LCJE) en de daarmee nauw verbonden Amerikaanse organisatie Joden voor Jezus (JfJ). Komende week houdt de LCJE haar vierde internationale conferentie in Woudschoten. Gelijktijdig maakt een groep van zeven JfJ'ers een muzikaal toernee door Nederland.

Zeventien deelnemers uit de Nederlandse kerken heeft Bout tot nu toe ingeboekt. Dat is niet veel, maar het initiatief staat haaks op de nu gangbare visie, zo heeft hij geconstateerd. Bout, die secretaris is van het eerste classicale zendingsdeputaatschap dat zich in zijn kerken bezighield met Israël, zegt zich daarom vaak „een eenling" te voelen.

De vrouw van de nu 69-jarige Bout vindt dat de kerk door de eeuwen heen tè veel schuld op zich heeft geladen om zich hoe dan ook met jodenzending te mogen inlaten. Dat is via het OJEC de officiële koers van de meeste kerken, legt Bout uit. Op zijn brieven naar de Israël-organen van de twee grootste protestantse kerken kreeg hij een „mager" en ontwijkend antwoord.

„Ze zien het niet, maar ik ben de kerk ver vooruit", zegt Bout. Dat oordeel dankt hij naar eigen zeggen niet aan zichzelf, maar aan de Messiasbelijdende jodin mevrouw Eberlé-Gottlieb in Rotterdam. Mede door haar bijbelstudies over de profeten zegt Bout een beter inzicht te hebben gekregen in „Gods eigen program voor het zendingswerk".

Pr-campagne

Drie jaar geleden hoorde Bout voor het eerst van het Lausanneberaad, komende week in Woudschoten. Omdat hij als geïnteresseerde leek graag in contact kwam met christenen en joden die zich op de evangelisatie aan joden bezinnen, nam hij contact op met Susan Perlman in San Francisco. Als lid van het voorbereidingscomité vroeg zij hem in Nederland een publiciteitscampagne te houden.

Bout schreef brieven aan de redacties van twee landelijke kranten, deed vergeefse pogingen om de Evangelische Omroep in te schakelen en was informatiebron voor redactionele berichten in de evangelische maandkrant Uitdaging en het Israelbulletin van de Broederschap van Pinkstergemeenten. Bij de twee laatste instanties kreeg hij „onmiddellijk" gehoor.

Sister Susan

Zelf kreeg Bout een gratis uitnodiging voor de eerste dag van het „prijzige" beraad. „Eindelijk een kans om sister Susan te zien", zegt hij. De Amerikaanse stond, volgens eigen zeggen, voor haar bekering vooraan in de Vietnam-demonstraties. Later kwam zij in contact met de Jesuspeople en zij ging zich nog weer later bezighouden met de evangelisatie onder joden.

Op de agenda voor de internationale conferentie in Woudschoten staan lezingen van de Messiasbelijdende jood Baruch Maoz. Maoz is coördinator voor het Lausanneberaad in Israël. Verder spreken president ds. M. A. MacLeod, coördinator ds. O. C. M. Kvarme en comitélid dr. K. Kjaer-Hansen.

De onderwerpen liggen in het verlengde van een in 1980 geformuleerde doelstelling. In dat jaar werd onder auspiciën van het Lausanne Comité voor Wereld Evangelisatie (LCWE) de eerste LCJE-conferentie gehouden. Deze is een platform waar joden en christenen zich beraden op nieuwe ontwikkelingen in de joodse gemeenschap, missiologisch onderzoek verrichten en strategieën uitdenken voor de evangelieprediking onder de joden.

„Puur joods"

De Lausanne-voorpost JfJ is met haar achttienjarig bestaan precies zeven jaar ouder dan het Lausanneberaad zelf. JfJ telt ongeveer honderd stafleden en is afkomstig uit San Francisco. De groep evangeliseert met name onder joden in de verstrooiing. Zij doet dat door straatevangelisatie, muziekuitvoeringen en lectuurwerk. Hierbij wordt gebruik gemaakt van Hebreeuwse teksten en joodse muziek.

Bout vertelt dat het JfJ-onderdeel "De bevrijde klaagmuur" deze weken in Nederland „van Dan tot Berseba" gaat. Hun methode noemt hij „puur joods" en „confronterend". Leider van de groep is Stan Mayer uit Texas. Zijn vader was een „gewone" orthodoxe jood. Stan werd een „stille" christen nadat zijn moeder zich op één dag bekeerde van het spiritisme tot een baptistenkerk.

Theaterwerk

Samen met zes medegroepsleden treedt Stan op in verschillende kerken en pinkstergemeenten. De groep maakt daarbij gebruik van accordeon, dwarsfluit, tamboerijn, xylofoon en synthesizer. Hun voordracht heeft veel gemeen met de theatergroepen van Youth for Christ. Doel is „het werven van bidders, gevers en vrijwilligers" in Europa.

Nog dit jaar wil JfJ beginnen met nieuwe centra in Londen, Odessa en Parijs. De organisatie beschikt in Amerika reeds over een eigen trainingsschool. Het 'lidmaatschap' staat open voor Messiasbelijdende joden. Christenen kunnen de status van CLIM'er krijgen. Voor een dergelijk Co-Laborship In Messiah (CLIM) moet een acht pagina's tellend vragenformulier worden ingevuld, zo weet de Hagenaar Bout uit eigen ervaring.

Tegen OJEC in

Bout ontkent dat de kerk door dergelijke initiatieven wordt teruggefloten tot de positie van financier. „Alleen joden weten hoe je joden moet benaderen. Christenen hebben door de eeuwenlange vervolging aan zeggingskracht ingeboet. Ze zijn bovendien vaak te rationeel", vindt hij.

Met de zending van joden door joden sympathiserende predikanten als de gereformeerde ds. Dondorp en de hervormde ds. Cassuto zijn volgens hem nog op de vingers van één hand te tellen.' „Gods eigen zaak is in het geding. De kerk moet kiezen. Dwars tegen de theologie van het OJEC in", aldus Bout.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.