+ Meer informatie

"Churchill v/ist van aanval"

2 minuten leestijd

Zijn de meeste feiten rond de aanval op Pearl Harbor zo langzamerhand wel algemeen bekend, minder eensluidend klinkt het antwoord op de vraag of de Verenigde Staten of Groot-Brittannië écht niets wisten van de ophanden zijnde aanval. In "Betrayal at Pearl Harbor", een boek dat afgelopen zomer in de VS uitkwam, proberen de schrijvers, James Rusbridger en Eric Nave, te bewijzen dat Churchill wel degelijk concrete informatie had over de komende Japanse attaque. De Britse premier zou echter doelbewust niets aan president Roosevelt hebben doorgegeven om hem in de oorlog tegen Duitsland te betrekken.

Code-breker

Het boek ontleent zijn bewijsmateriaal aan de getuigenissen van co-auteur Eric Nave (nu 92), die destijds als codebrektt- in dienst was van de FECB, de Far East Combined Bureau, de geheime dienst van Engeland en het Gemenebest in Azië.

„Wij waren al farenlang in staat de militaire codes van de Japanse marine —JN-25— te breken", schrijft Nave in zijn boek. Die kunde leidde tot het onderscheppen van drie cruciale berichten die admiraal Yamamoto vlak voor de aanval op Pearl Harbor naar zijn schepen zond. De laatste van de drie werd op 2 december onderschept en luidde "Climb Niitakayama 1208". Twaalf-nul-acht sloeg natuurlijk op de aanvalsdatum, 8 december, en achter "Niitakayama" —de naam van de hoogste berg op Taiwan— bleek Pearl Harbor schuil te gaan, zo stellen de auteurs.

Volstrekte onzin

„Volstrekte onzin", zegt dr. H. L. Zwitzer, die als historicus (NederlandsIndië-specialist) verbonden is geweest aan de afdeling Krijgsgeschiedenis van de Koninklijke Landmacht in Den Haag. „Men kón dat niet weten, want voordat de vloot eind november opstoomde naar Pearl Harbor, lag ze bij de Koerillen en daar heerste volledige radiostilte".

De enige militaire code die wèl was gekraakt, was de zogenaamde "weerbericht-code". De bedoeling daarvan was om via het dagelijkse radioweerbericht vanuit Tokio, Japanse ambassades en consulaten in de wereld op de hoogte brengen van acuut naderend oorlogsgeweld. Zo betekende "Oostenwind met regen": oorlog met de VS, "Noordenwind, bewolkt": oorlog met Rusland, "Westenwind, helder": oorlog met Engeland, inclusief Thailand en Nederlands-Indië. En jawel, op vier december 1941 klonk het "Oostenwind met regen" door de radio en wist men in de VS dat oorlog aanstaande was. Maar waar en hoe? Dat was, aldus Zwitzer —en hij staat daarin zeker niet alleen— ook voor de Britten volstrekt onbekend.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.