+ Meer informatie

Verplicht Nederlands leren

commentaar

3 minuten leestijd

ledere buitenlander die hier woont, moet Nederlands kunnen spreken. Daardoor kan hij zijn maatschappelijke positie verbeteren. Die stelling werd deze week gelanceerd door het vroegere Tweede-Kamerlid van de PvdA drs. H. Molleman, thans coördinator van het minderhedenbeleid op het ministerie van binnenlandse zaken.

 Bij die buitenlanders gaat het niet zozeer om Amerikanen, Duitsers of japanners in dienst van een of ander groot bedrijf, die zich hier voor een paar jaar vestigen, maar om de zgn. gastarbeiders. Hun kennis van de Nederlandse taal is vaak zeer gering. Bij de Surinamers en de Zuidmolukkers speelt het taalprobleem een veel minder grote rol. Hoogstens is e r bij de ouderen sprake van een gebrekkige beheersing van het Nederlands.

Toch is ook in deze minderheidsgroepen de werkloosheid hoog en stellen de schoolprestaties van de jongeren teleur. Dat laatste heeft ook weer directe consequenties voor hun kansen op de arbeidsmarkt. De jeugdwerkloosheid is immers voor een groot deel geconcentreerd bij degenen die weinig schoolopleiding hebben (en die opleiding dan vaak ook nog niet hebben afgemaakt). Dat wijst er wel op dat een redelijke beheersing van de Nederlandse taal op zich nog geen ga-rantie të voor een goede integratie in de Nederlandse maatschappij en een succesvolle aansluiting bij de arbeidsmarkt. Maar zonder kennis van de Nederlandse taal komen de gastarbeiders en hun kinderen er helemaal niet.

Vandaar de discussie of zij gedwongen moeten worden Nederlands te leren. Gedwongen althans in die zin, dat wanneer zij werkloos worden, zij een taalcursus moeten volgen op straffe van inhouding van een gedeelte van hun uitkering.

Minderhedenorganisaties zien weinig in dergelijke maatregelen, maar dat wil nog niet zeggen dat ze daarom nutteloos zijn. Vergeleken met de situatie van werklozen in hun geboorteland, hebben werkloze Turken en Marokkanen het hier zonder meer goed. Vandaar dat hun best een extra verplichting mag worden opgelegd.

Zonder een basiskennis Nederlands kan men tal van beroepen niet goed uitoefenen. Wanneer werkgevers een bepaalde vacature moeten opvullen, is het van hun kant goed te begrijpen dat ze een Marokkaan die (zeker op momenten dat het hem goed uitkomt) maar een paar woorden Nederlands verstaat, laten vallen voor een andere sollicitant die onze taal wel redelijk onder de knie heeft.

Het verplicht stellen van een cursus Nederlands voor werkloze gastarbeiders die onze taal onvoldoende beheersen, sluit ook aan bij de tendens om werklozen (met name jongeren) te verplichten tot bijscholing en omscholing. Een werkloosheidsuitkering gaat daardoor meer het karakter dragen van iets dat men niet zo maar in de schoot geworpen krijgt, maar waar men wat voor terug moet doen. Die tegenprestatie omvat dan niet alleen het zich beschikbaar houden voor de arbeidsmarkt en daar actief te speuren naar een geschikte baan, maar ook dat men door (korte) cursussen betere kansen verwerft in sectoren waar betrekkelijk veel vraag naar arbeidskrachten is.

Dat is een goede ontwikkeling. Het probleem daarbij is echter niet alleen dat het hierbij veelal gaat om mensen die een hekel hebben aan leren, maar ook dat men hun geen garantie kan geven dat ze na afloop van de met succes volbrachte cursus een geschikte baan zullen krijgen. Bovendien zal de overheid bij het verplicht stellen van cursussen Nederlands voor werkloze gastarbeiders ook moeten zorgen dat er voldoende van die cursussen zijn.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.