+ Meer informatie

Op surveillance

3 minuten leestijd

Op de politieschool leerden wij werken met het blaaspijpje. De werking is als volgt. Nadat de agent een redelijk vermoeden heeft van het feit dat een bestuurder van een voertuig alcoholhoudende drank heeft gebruikt, kan hij besluiten om met het blaaspijpje dié overtreder te selecteren die boven de wettelijke norm zit. Tegenwoordig is er technisch veel betere apparatuur. Voor de blaastest met het oude pijpje neme men een mondstukje en een plastic zakje, daartussen plaatst men een glazen ampul waarvan boven- en onderzijde moeten worden afgebroken. De bestuurder blaast zijn lucht door de ampul waarin kristallen zitten. Als deze kristallen verkleuren is er sprake van alcohol in de uitgeblazen lucht. Reden om de bestuurder mee te nemen naar het bureau voor een tweede blaastest. Is ook deze test met een zwaardere lading in de ampul positief dan wordt de bestuurder als verdachte aangehouden. Hij dient na een uur zijn medewerking te verlenen aan een bloedproef.
Na verschillende keren de kunst van Hans afgekeken te hebben, probeer ik het vannacht ook maar eens. De bestuurder van een dikke BMW gaat aan de kant. Na de gebruikelijke papierencontrole vraag ik of er alcohol genuttigd is. Op 's mans positieve antwoord besluit ik tot een blaastest. De man blaast als een tierelier en de uitslag is zodanig dat hij mee mag. Het kost ons de grootste moeite om hem te overtuigen van het feit dat hij beter goedschiks dan kwaadschiks mee kan gaan. Enfin, hij kiest eieren voor zijn geld. Nadat de man zijn mond gespoeld heeft, maak ik het tweede blaaspijpje klaar. Hij blaast zich haast een ongeluk, maar er komt geen druppel lucht in het zakje. Aha, hier is sprake van een rasechte saboteur. Ik vertel mijnheer op hoge toon dat hij nog één kans krijgt. Anders gaat hij gelijk naar de (politie)arts voor een bloedproef en dan krijgt hij nog een proces-verbaal voor het opzettelijk niet voldoen aan de vordering van de blaasproef Met de woorden „Dit is uw laatste kans" krijgt de man opnieuw het pijpje. Hij blaast en blaast, de aderen op zijn hoofd zwellen vervaarlijk op. Hij blaast nog harder dan de bakker van de hoek, maar geen enkel resultaat. Ik wordt spinnijdig en deel bulderend mee dat hij vroeger op moet staan om mij in de maling te nemen. Dat wordt bloedprikken en ik wil nog veel meer zeggen, maar een aantal collega's is bij mij komen staan en Hans pakt het blaaspijpje uit mijn handen. „Even een ogenblik", zegt hij rustig, terwijl hij het mondstuk van de ampul haalt. Dan begint hij te grijnzen en laat hij het blaaspijpje zien aan de collega's, die onbedaarlijk beginnen te lachen. Oh nee hè, ik ben vergeten het ampulletje af te breken. Onder hoongelach van mijn collega's maak ik stotterend excuses. Achter mij hoor ik mijn brigadier zeggen: „Die Herman, dat blijft toch een echte padvinder."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.