+ Meer informatie

De dieren van Jan

5 minuten leestijd

Jan van Dijk gaat kippen voeren. Jan heeft 4 kippen en één haan. Kukeleku, kraait de haan. Dat betekent dat hi honger heeft. Jan heb je de kippen al gevoerd? Nee, maar ik ben het aan het doen. Goed, zegt vader hier is het mandje voor de eieren. Nou is Jan klaar. Eten zegt moeder. Hoeveel eieren heeft je? Twee, o dat is goed, kom nou maar binnen. Ja, daar gaat Jan.

Het is stil in huis. Mama is met kleine Peter een dagje naar tante Jo. Vanmorgen vroeg reed ze met papa mee, die voor de zaak naar Amsterdam moest. Oma is gekomen om voor Arjan en Rineke te zorgen. Zij konden niet mee, omdat ze naar school moesten. Maar ze vinden het niet erg, oma is er heel de dag en dat is ook fijn! Nu is het middag. Arjan is naar een vriendje, maar hij zou vroeg thuiskomen. Oma heeft beloofd om pannekoeken te bakken en daar willen Arjan en Rineke bij zijn! Papa en mama hopen voor het eten thuis te komen, dus oma moet er heel wat bakken. Papa zei pas nog: „We eten nooit eens pannekoeken en die vind ik juist zo lekker." Oma had dat gehoord en goed onthouden! Daarom zei ze: „Jongens, we zullen papa verrassen, we gaan vanmiddag pannekoeken bakken." Nu, dat was voor Arjan en Rineke óók een verrassing!

Rineke heeft oma geholpen met de afwas. Oma zit nu in een gemakkelijke stoel en ze doet haar middagdutje. Rineke heeft geen zin om buiten te spelen, ze blijft gezellig bij oma. Straks gaan ze samen thee drinken. Wat zal ze nu zolang gaan doen? Wacht, ze gaat een tekening voor oma maken! Ze loopt naar boven, naar haar kamertje om een tekenboek en viltstiften te halen. Waat je wat, ze kan de tekening beter hier maken. Als ze beneden aan tafel zit, ziet oma het meteen, als ze wakker wordt. Ze gaat aan het kleine tafeltje zitten. Wat zal ze tekenen? Een vaas met bloemen? Ja, oma houdt erg van bloemeii. Ingespannen is Rineke bezig. Ze NVÜ de tekening vlug klaar hebben, dan kan ze gauw weer naar beneden. Hè, ze vindt de tekening helemaal niet mooi worden. Zeker omdat ze het zo vlug doet. En kijk eens naar haar handen! Mama zou zeggen: „Je tekent meer op je handen, dan op papier!" Rineke scheurt het blaadje uit haar boek en verfrommelt het. Zal ze een nieuwe maken? Nee, laat ze maar naar beneden gaan, misschien is oma al wakker. Ze ruimt haar spullen op en gaat naar de badkamer om haar handen te wassen. Terwijl ze haar handen afdroogt, ziet ze op de wasmand een rood truitje en rode sokjes van Peter liggen. Dat moet natuurlijk in de was. Anders wast mama altijd 's woensdags. Ze hoorde mama vanmorgen zeggen: „De was staat klaar, als ik thuis kom,, kan ik hem meteen aanzetten en vanvond nog ophangen op de zolder." En ineens krijgt Rineke een kleur. Zal... zal ze 't doen?

Ze kan het best, ze heeft het wel eens meer gedaan.~ Dan was mama er wel bij, maar ze kan het best alleen. Ja, ze doet het! Zij zal de was vast aanzetten en dan kan mama het meteen na het eten al ophangen. Wat zal mama dat Maar het is te laat. Jan struikelt over de drempel en de eieren zijn kapot. Jan huilt,doet het zeer? Nee, zeg Jan stoer het valt wel mee. Nou komt dan maar eten. Eten we pannekoeken? Ja. Hoi roept Jan.

Nu zijn ze klaar. Jan gaat nog even naar buiten en dan moet hij naar bed. Jan heeft ook een geit die Mekkie heet. Maar als hij buiten is, ziet hij Mekkie niet. Papa roept Jan, Mekkie is weg. Mekkie loopt hier, zegt vader. Oké voor elkaar, heeft je de eenden al gevoerd? Ja, hoor. En de konijnen ook? Ja ook. Dan moet je naar bed. Nu legt Jan op bed. Hij denkt over Mekkie. Dan valt Jan in slaap. Wim Olieman, 9 jaar, Waverveen „Wat zijn ze veranderd," denkt Evert in zijn hoekje bij de kachel. Toen de bezetting een voordeel voor hun beurs betekende, waren de Duitsers zo kwaad nog niet. Nu zij him scha berokkenen, wensen zij hen naar de maan. En opeens ziet hij de vordering van hun schuit met andere ogen. Daar zit ook een goede kant aan. Zolang de Duitsers vriendelijk en aardig deden en fluwelen handschoenen droegen, bestond er gevaar dat do Ne36. Vlug bond ik Snuffel een draad om zijn staart en riep zijn broertjes. „Kom eens, jongens", riep ik. „mijn beddegoed zit helemaal in de war. Willen jullie me even helpen?" „TuurUjk", zeiden de muisjes. „Dan moeten jullie eens heel hard aan dit touwtje trekken, dan krijgen we de boel wel weer uit de war." De Onoddes varen weer. Van een oude, kinderloze visser, die de visserij er aan gegeven heeft, nu hij goed geld voor zijn schuit kon krijgen, heeft Onodde een botter gekocht. Het vaartuig is aanzienlijk kleiner dan de oude U.K. 194 en toen de Onoddes het overnamen, zag het er zeer onooglijk uit. Maar nadat de schuit op de helling is geweest, een streek verf en nieuwe zeilen heeft gekregen, ziet ze er weer behoorlijk uit en ondanks dat de motor wat zwakker is dan Gnoddes vorige, maken ze toch goede vangsten. Na elke trek zit het net vol met paling.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.