+ Meer informatie

Weer een fusie in financiële sector

5 minuten leestijd

Opnieuw een knaller binnen de financiële sector. Deze week meldden de grootste twee coöperatieve verzekeraars, AVCB en Interpolis, dat zij de handen ineenslaan. De combinatie komt nadrukkelijk onder de invloedssfeer van de Rabobank, al krijgt die formeel geen meerderheidsbelang. De Europese eenwording vormt een belangrijke drijfveer achter de fusiegolf van de laatste jaren.

De aankondiging van de samensmelting van AVCB (Avéro Centraal Beheer) ên Interpolis levert de zoveelste bevestiging van de concentratiebeweging die valt waar te nemen in het bank- en in het verzekeringswezen. Bijna twee jaar terug verdwenen in Nederland de wettelijke bepalingen die nauwe contacten tussen beide segmenten verhinderden. Sinds dat moment is er heel wat gebeurd. We mogen zonder overdrijving spreken van een complete herverkaveling. Van de grote partijen heeft alleen Aegon zich tot nu toe buiten het fusiegeweld gehouden.

Vijf conglomeraten beheersen thans de markt. Twee ervan zijn nog puur bank of puur verzekeraar, namelijk ABN Amro en Aegon. De andere drie zouden we, bij gebrek aan een betere term, kunnen aanduiden als verzekerbanken. Het betreft de Internationale Nederlanden Groep (NationaleNederlanden en NMB Postbank), Rabo met daaraan verbonden AVCB-Interpolis en Fortis (Amev/VSB/AG).

Concurrentie

Het voornaamste argument achter de tendens tot schaalvergroting is Europa. Het weghalen van de binnengrenzen betekent dat financiële'ondernemingen straks overal binnen de Gemeenschap activiteiten kunnen ontplooien. Die ontwikkeling schept nieuwe kansen, maar vormt tegelijk een bedreiging. De concurrentie wordt heviger; de betrokken bedrijven moeten voortaan ook op de thuismarkt opboksen tegen buitenlandse branchegenoten. Via allerlei samenwerkingsverbanden in het binnenland trachten zij een hechtere verdediging op te bouwen tegen mogelijke penetratie van buitenaf. Grensoverschrijdende fusies, die een meer offensief karakter dragen, komen nog niet zoveel voor. Die roepen extra problemen op. De beoogde alliantie tussen Amro en de Belgische Generale Bank ketste daardoor af. Tussen Amev/VSB en de Belgische verzekeraar AG lukte het daarentegen wel.

Komt een fusiebeweging eenmaal op gang, dan vertoont die de neiging zichzelf te versterken. Als ondernemingen samengaan en in één klap hun marktpositie flink verbeteren, zullen concurrenten eens goed om zich heen kijken en proberen een tegenzet te organiseren. Prestige over wie de grootste is, speelt in dit verband natuurlijk een belangrijke rol. Dat strategisch spel heeft geleerd dat we binnen de financiële sector nergens meer verbaasd van behoeven te staan.

Heroriëntatie

AVCB en Interpolis hebben elk afzonderlijk, alvorens zij elkaar opzochten, ook al fors bijgedragen aan het concentratieproces en aan het vervagen van de scheidslijnen tussen bank- en verzekeringswezen. AVCB is voortgekomen uit Avéro en Centraal Beheer. Avéro op zijn beurt ontstond in 1986 uit een bundeling van coöperatieve verzekeraars in het noorden des lands. Later traden FBTO, OLM en OWM toe tot deze combinatie. Interpolis liet zich vorig jaar inlijven door de Rabobank. Die werd 100 procent eigenaar van de verzekeringsdochter.

De volgende stap is dus een samenvoeging van AVCB en Interpolis. Ondertussen praten deze partners tevens met respectievelijk Zilveren Kruis en Ohra over gezamenlijke activiteiten op bepaalde terreinen. Maar die besprekingen hebben niet als inzet het tot stand brengen van een fusie. Voorts werd onlangs Eureko opgericht, een samenwerkingsverband van AVCB, het Britse Friends Provident, het Deense Topdanmark en het Zweedse Wasa. Kortom, de bedrijfstak verkeert in een fase van heroriëntatie en in dat proces ontstaan allerlei relaties en groepen.

Rabobank

De grote coöperatieve verzekeraars huizen in de toekomst onder één dak en samen zijn zij nauw gelieerd aan de eveneens op coöperatieve leest geschoeide Rabobank. De positie van laatstgenoemde instelling vraagt enige verheldering. Maar eerst iets over het fenomeen coöperatie. Anders dan een beursvennootschap keert een dergelijke organisatie de behaalde winst uit aan de klant of houdt zij die binnen het concern. Haar primaire doel is niet maximalisatie van het resultaat, maar het tegen zo gunstig mogelijke tarieven en andere voorwaarden aanbieden van diensten aan haar leden (verzekerden en/of kredietnemers).

Rabo wil uitgroeien tot een financiële supermarkt, die alle soorten financiële produkten in de schappen heeft liggen. Zij verwoordt dat met het Duitse begrip Allfinanz-concept. In het kader van die strategie werd per 1 juni 1990 Interpolis overgenomen. Het leek er toen op dat Rabo uiteindelijk de exclusieve leiding zou verwerven over de coöperaties in de bank- en de verzekeringssector. Vanwege de fusie tussen Interpolis en AVCB loopt dat iets anders. Het ziet er nu immers naar uit dat er een financiële mammoet ontstaat, waarbij de verzekeringspoot (AVCB-Interpolis) een grote mate van zelfstandigheid krijgt ten opzichte van de bank. Die beschikt straks namelijk, zo luidt althans het uitgangspunt bij het verdere fusieberaad, over slechts een minderheidsbelang.

Toch mogen we haar rol niet onderschatten. Binnen coöperaties denkt men minder in eigendoms- en stemverhoudingen; bestuurlijke invloed telt zwaarder dan de verdeling van de aandelen, aldus benadrukt men bij Rabo. Zij ruilt de volledige controle over Interpolis in voor zeggenschap in een grotere verzekeringsgroep en vormt daar mee onmiskenbaar het middelpunt van een financieel netwerk.

Marktaandeel

Tot slot een aantal cijfers om aan te geven waar we de nieuwe combinatie op de Nederlandse markt moeten plaatsen. Als maatstaf voor de omvang van het marktaandeel van de betrokken maatschappijen gebruiken we de premie-inkomsten in 1990. Nationale-Nederlanden gaat aan kop met een bedrag van 7,4 miljard gulden. AVCB en Interpolis komen met respectievelijk 2,9 en 2,6 miljard gulden samen uit op 5,5 miljard en zijn daarmee de op een na grootste partij. Van de premies had 3,2 miljard betrekking op leven- en 2,3 miljard op schadepolissen.

Dank zij het bedrijf in het buitenland en de professionele herverzekering is Nationale-Nederlanden in totaliteit veel groter. Wereldwijd bezien incasseerde deze gigant 16.4 miljard gulden aan premies. Op de op die manier samengestelde ranglijst volgen Fortis (9,5 miljard) en Aegon (7,2 miljard) als tweede en derde, neemt AVCB-Interpolis de vierde positie in en staat Delta Lloyd vijfde.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.