+ Meer informatie

Ter overweging

3 minuten leestijd

Ds. Th. Delleman, Hij huwt de mensen aan elkander. Over de liturgische viering van de huwelijkssluiting. De Graafschap Aalten, Wever Franeker, 1971. 216 blz. Prijs ƒ 14,50.

Dit boek bestaat uit twee delen. In het eerste deel worden verschillende liturgieën besproken. Zij stammen uit het Jodendom, de Orthodoxe en Anglikaanse kerk. Verder worden voorbeelden gegeven van lutherse, remonstrantse, rooms-katholieke en hedendaagse hervormde liturgieën. Ook het formulier voor de (burgerlijke) huwelijksvoltrekking wordt afgedrukt, en zelfs een variatie daarop. In een apart hoofdstuk komen enkele liturgieën ter sprake die de auteur zelf ontworpen heeft.

Aan het slot van dit eerste deel vinden we een groot aantal hedendaagse huwelijkslie-deren afgedrukt.

Dit overzicht alleen al maakt het boek waardevol voor wie zich wil oriënteren in oude en nieuwe gedachten over de huwelijkslitur-gie. Toch ligt daar niet het zwaartepunt. Dat vinden we in deel II. We treffen er een overzicht aan van gedachten over de kerkelijke huwelijksbevestiging. Met name de verhouding tussen „burgerlijke huwelijksvoltrekking” en „kerkelijke huwelijksvoltrek king” blijkt een knelpunt te zijn.

De schrijver kiest voor de gedachte dat de huwelijkssluiting gevierd wordt in de samenkomst van de huisgemeente. De predikant heeft dan groter vrijheid van handelen: er is ruimte voor een bijdrage van de aanwezigen, met name van de huwenden. Het is alles wat minder strak en ambtelijk. Het kan allemaal wat vrolijker, speelser en on-gedwongener.

Ik kan me voorstellen dat deze gedachten bij velen aanslaan. Het ambt staat niet hoog genoteerd. De afwisseling is welkom. Het speelse en de onverwachte invallen van de fantasie zijn aangeprezen zaken. Hoe fijn, wanneer je die verwerken kunt in de „kerkelijke trouwdienst”, zullen velen zeggen. Dit boek hinkt op twee gedachten: de liturgische viering van de huwelijkssluiting draagt geen ambtelijk karakter. Zelfs de vader zou voorganger kunnen zijn in de huisgemeentelijke dienst. Anderzijds kan men aan het ambtelijk karakter van de samenkomst niet geheel ontkomen. De viering van het Avondmaal wordt mogelijk geacht, maar op praktische gronden afgewezen: er zijn ook buitenkerkelijken.

Welke plaats krijgt de bediening van het Woord? Ik meen dat het een verarming zou zijn als het kerkelijk karakter en de ambtelijke dienst bij de huwelijkssluiting zouden verdwijnen. We komen dan terecht in willekeur. Het feest van de liturgie en het feest van de bruiloft lopen dan te gemakkelijk in elkaar over. Blijkt de gevreesde willekeur niet reeds hieruit, dat de auteur geen enkele kritische opmerking maakt bij de uitgebreide weergave van liturgieën. Ze zijn toch niet alle van gelijke waarde? Jammer dat de auteur ons zijn oordeel hierover onthoudt. Ik moest denken aan 1 kor. 14 : 40. De kerkelijke stijl loopt in deze concepten gevaar. Dat hangt samen met het verdwijnen van het kerkelijk aspekt van de huwelijksbevestiging.

Wie over deze vragen wil nadenken, moet aan dit boek niet voorbijgaan.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.