+ Meer informatie

De verbouwing

2 minuten leestijd

We kennen de omwonenden nog niet, maar ik geloof dat hun luidruchtige plezier van vandaag altijd tussen ons in zal blijven staan.

Man en zwager zijn een slordige vijf uur stucplaten in het plafond aan het schroeven, als de aannemer langs komt, zijn hoofd schudt en zegt dat het over moet. De elektrische schroevendraaiers zwijgen onmiddellijk en wij ook. Gezellige zaterdagmiddaggeluiden van buren die niet hoeven te verbouwen, waaien naar binnen. We kennen de omwonenden nog niet, maar ik geloof dat hun luidruchtige plezier van vandaag altijd tussen ons in zal blijven staan. Kort en zakelijk legt de aannemer uit dat alle platen een kwartslag moeten worden gedraaid, zodat de naden in de breedte van de kamer liggen. Houden we de platen in de lengte, dan blijf je door de lichtval na het stuccen de lijnen zien. "Dan maar lijntjes", roep ik gelijk. Maar echtgenoot antwoordt verbeten dat dat "natuurlijk onzin" is en begint driftig alles weer los te schroeven. Zwager volgt, iets laconieker. Mijn "zie je wel dat het uitmaakt hoe je ze vastmaakt" houd ik nog net binnen.

Vooralsnog hebben zich tijdens de verbouwing geen grote onvoorziene omstandigheden aangediend. Dat is iets waar we al heel blij mee moeten zijn, verzekert onze omgeving ons om het hardst. Standaard volgen dan indrukwekkende verhalen over weggeslagen muurtjes-met-draagfunctie en kapotgehakte hootdieidingen. Onze tegenvallers bestaan er tot op heden uit dat klussen in het echt meer tijd vragen dan in ons keurige schema. We worden er chagrijnig, geïrriteerd en zenuwachtig van.
Maar gelukkig zijn er ook meevallers. Voor het betonstorten op de begane grond hebben we een lange werkdag uitgetrokken, gevolgd door minstens twee rustdagen. Als ik op het ergste voorbereid tegen het middaguur met veel koffie en verse stroopwafels arriveer, wordt echter de laatste kruiwagen fluitend naar binnen gereden. Een tweede begint op zijn gemak aan het schoonmaken van de cementmolen, terwijl een derde keuvelend met de eerste de vloer aan het egaliseren is. De harmonie duurt tot na de koffie. Dan blijkt dat dochterlief niet in de tuin aan het wandelen was toen wij gezellig koffie dronken, maar in onze woonkamer. Op het versgestorte betonvloertje. Voordat we iets kunnen zeggen, drukt ze opgetogen haar handje naast een voetafdrukje maat 21. Stralend kijkt ze op: "Mooi he?"

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.