+ Meer informatie

Koningin heeft het hart van menige Belg gestolen

Staatsbezoek „nieuwe stijl" positief gewaardeerd

6 minuten leestijd

BRUSSEL — ,,De mensen zijn hier al even grauw als het weer", verzuchtte een Belgische persman, doelend op de lauwheid en matige belangstelling die het publiek aan de dag legde bij de aankomst van koningin Beatrix en prins Claus voor hun driedaags bezoek aan België.

Tja, de tijden dat de bevolking uren van te voren langs de kant van de weg stond om, al dan niet gewapend met vlaggen, de vorstelijke personen massaal toe te juichen en elleboogstoten en tenentrapperij geduldig te verdragen, om maar een handdruk of een vriendelijk knikje van koning(in) of prins(es) te incasseren, zijn voorbij. En dat de gemoedelijke Belgen geen straten, pleinen of winkeletalages met oranje en foto's van het koningspaar versierden, zoals de Antillianen dat vorig jaar wel deden, is hen ook niet kwalijk te namen. Bovendien voelden de eilandbewoners zich nog altijd nauw bij het koninkrijk der Nederlanden betrokken. Overigens, ook al zijn onze zuiderburen dan misschien niet zo spontaan en luidruchtig^ in hun adhesiebetuigingen, zowel wat hun eigen vorsten als die van het buitenland betreft, ze zijn wel degelijk aan het koningshuis gehecht. De sympathieke koning Boudewijn en zijn al even vriendelijke, bescheiden echtgenote koningin Fabiola, kunnen verzekerd zijn van een warm plekje in het hart van hun onderdanen. Zelfs de tegenstelling tussen Vlamingen en Walloniërs wil in de liefde tot de koninklijke familie nog wel eens wegvallen en dat wil wat zeggen...

Krakers

Maar goed, ook al had Brussel dan niet van te voren een grote versieringsbeurt ondergaan, de Belgische kranten hadden hun lezers wel terdege op het hoge bezoek voorbereid: in Le Soir van maandag werd koningin Beatrix afgeschilderd als iemand die veel van de natuur en van fietsen houdt, en ook de gelijkenis met haar grootmoeder Wilhelmina, volgens Churchill de enige man op de Europese troon, werd genoemd. Voor de gelegenheid werden ook de economische moeilijkheden van Nederland even onder de loep genomen. De lezers van Le Soir konden zich er, wellicht tot hun geruststelling, andermaal van overtuigen dat de problemen bij hun noorderburen niet minder groot zijn dan in eigen land. Terwijl in het nagenoeg failliete België de salarissen elke maand omhoog gaan, heeft „de centrum-rechtse regering van M. Andreas van Aagt ingrijpende bezuinigingsmaatregelen getroffen waarvan de resultaten minimaal zijn". Natuurlijk worden ook de krakers vermeld (waarvoor geen Franse vertaling is) die men, volgens Le Soir, in Nederland heeft in de leeftijd van 17 tot 77 jaar.

Allee, hup!

Ondanks deze voorpublicaties kon het echter toch nog gebeuren dat argeloze reizigers die dinsdagmorgen op het centraal station te Brussel aankwamen, zich verwonderd afvroegen waar al die bloemen en andere versieringen voor dienden. Eenmaal buiten het station werd wel een en ander duidelijk. Vlak voor de aankomst van het Nederlandse koningspaar moest het podium dat voor de pers was bestemd, worden geruild met dat waarop de vier vorsten zouden staan. Onder het krachtig roepen van „allee, hup!" werd dit haastklusje, tot grote hilariteit van de omstanders, opgeknapt door spoorwegpersoneel.

Overigens zijn dergelijke afwijkingen van het strakke protocol wel de dingen die 't em doen. Zo zorgde 's middags een niets vermoedende hond voor lichte consternatie door op de Groote Markt de motor-escortes voor de wielen te lopen. Het dier werd gelukkig niet door de koninklijke auto geraakt en zocht, tot grote opluchting van de politie, eigener bewegmg een veilig heenkomen tussen de dicht opeengepakte toeschouwers.

Spontaan

Heel aardig was ook de —niet in het programma opgenomen — spontane reactie van koningin Beatrix en koning Boudewijn op het gezang van Nederlandse schoolkinderen. Ze brachten dan ook een vermakelijk liedje ten gehore, over een koningin die — per fiets! — ging verhuizen. Een letterlijk „Vaar wel" voor koningin Beatrix en prins Claus.

Een kleine vergissing maakte de koningin in Luik, door het stadsbestuur een zilveren roos aan te bieden met de woorden „Dit is de Reine Fabiola-roos". De bloem was echter naar prinses Paola vernoemd... Overigens was de publieke belangstelling in deze stad verrassend groot, zeker vergeleken bij die in Brussel.

Het was voor Nederlanders een enigszins vreemde gewaarwording om te zien hoe er tussen zo'n grote menigte nu niemand is die zich op enige wijze geroepen voelt om hetzij door leuzen te scanderen, spandoeken te tonen of op andere wijze protest aan te tekenen. Het militair machtsvertoon ter ere van het koninklijk bezoek, dat in Nederland ongetwijfeld .pp heftige verontwaardiging zou stuiten werd hier zelfs met enig respect gadege slagen.

Studenten

Alleen in Antwerpen — maar deze plaats ligt dan ook dicht bij de grens met Nederland — gaf een handjevol jongelui, deels Nederlanders, blijk van hun afkeuring over het hele gebeuren. Verder dan een spandoek en een poging om affiches met anti-monarchistische leuzen aan te plakken kwam het niet eens. En van de liederen die Antwerpse studenten aanhieven, werd al snel duidelijk dat de inhoud heel wat onschuldiger was dan wat de studerenden in Amsterdam ten gehore plegen te brengen...

De Antwerpenaren, die in groten getale naar het vertrek van de koningin kwamen kijken, waren duidelijk onder de indruk van het waardige afscheid en Aet geldt ongetwijfeld voor veel van hen, als voor de rest van hun landgenoten, daf ze tijdens dit korte staatsbezoek gevoelens van diepe sympathie voor de Nederlafttdse koningin hebben opgevat.

Dat het Nederlandse koningspaar het uitstekend kon vinden met de Belgische collega's was duidelijk op te maken uit de spontane wijze waarop ze met elkaar omgingen. Ook het hartelijke afscheid op de kade van Antwerpen liet er geen twijfel over bestaan dat er een hechte persoonlijke band is tussen de twee vorstenhuizen.

Eigen bodem

Tijdens een persgesprek prees koningin Beatrix het initiatief van de Belgische koning om bij staatsbezoeken geen contra-diner te geven, maar dat te vervangen door het te bezoeken land iets wat typisch van eigen, in dit geval Nederlandse, bodem afkomt, te laten kennismaken. Zo werd er in Brussel een klassiek ballet uitgevoerd door het Nederlands Dans Theater. Ook op andere wijze deed onze koningin aan Holland-promoting: tot de cadeaus die bij diverse gelegenheden werden overhandigd, behoorden tulpen en kristallen vazen uit Leerdam.

Nog een kenmerk van de enigszins nieuwe opzet van dit staatsbezoek: twee actuele onderwerpen werden in symposia belicht: de Nederlandse taal en de stadsvernieuwing. Zichtbaar geïnteresseerd — wat lang niet van alle genodigden gezegd kon worden — beluisterde de koningin de inleidingen en ze sprak er nadien haar voldoening over uit dat er op deze wijze dingen aan de orde komen die iedereen, ook de gewone man, aangaan.

Een bezoek dus, dat niet alleen. bestond uit weinig zinloze plichtplegingen, maar waarbij ook nuttige zaken aanrde orde kwamen.

Het tweede staatsbezoek van onze nieuwbakken koningin, die volgens minister Wiegel veel vlotheid, spontaniteit en improvisatietalent aan de dag legde, kan daarom zeker zinnig en geslaagd worden genoemd.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.