+ Meer informatie

Overgangsregering in Ethiopië lijkt godsdienstvrijheid te eerbiedigen

„Er heerst een geest van verwachting bij de (snel groeiende) kerken"

4 minuten leestijd

ADDIS ABEBA - De protestantse kerken in Ethiopië maken een opmerkelijke groei door. Kerkgebouwen die tijdens het in mei dit jaar ten val gekomen bewind van Mengistoe in beslag werden genomen, worden geleidelijk teruggegeven en gemeenten krijgen soms een stuk land toegewezen om een kerk neer te zetten.

Ook het aantal kerkleden stijgt opvallend. Zo werden afgelopen zondag in de Kale Heywet ("weg des levens") Kerk in Koeriftoe, ten zuidwesten van Addis Abeba, 76 voornamelijk jonge mensen gedoopt. Aanvankelijk hadden 91 mensen zich opgegeven, maar vijftien van hen stopten voortijdig met het onderwijs. Het is gebruikelijk dat de nieuwe leden twee keer vijf weken lang vrij intensief catechetisch onderwijs volgen en daarna voor de kerkeraad verschijnen om een persoonlijk getuigenis af te leggen.

Vier jaar geleden kwamen hier nog tachtig mensen in huizen bijeen, inmiddels telt de gemeente van Koeriftoe zo'n 800 zielen. Enkele weken geleden kreeg men de beschikking over een groot prefab-kerkgebouw. Een aanzienlijk deel van de kosten was door de gemeente zelf bij elkaar gesprokkeld. Dat mag zonder meer een offer genoemd worden: Koeriftoe is vergeleken bij andere delen van het land redelijk welvarend, maar om even een indruk te geven van de draagkracht: een groot deel van de kinderen heeft geen schoenen en wie de schare tijdens een zware regenbui naar het bedehuis ziet optrekken, zal constateren dat slechts een minderheid over een paraplu beschikt.

„Uniek"

„Een unieke gebeurtenis", zegt de directeur van het SIM-kantoor in Addis, Bruce Bond, doelend op de doop (door onderdompeling in een meer) van zoveel mensen ineens. De SIM (Society of International Missionaries) begon in 1927 in Ethiopië te werken en als resultaat daarvan is de Kale Heywet Kerk gesticht.

„Voor de val van Haile Selassie hadden we posten in vele, vele plaatsen en beschikten we over 250 zendelingen. Na de Revolutie in 1974 daalde het aantal tot 35. We moesten bovendien vertrekken uit alle klinieken en scholen en verloren onze bezittingen. Tegelijkertijd kregen we geen uitreisvisa. Maar God heeft al onze zendelingen en hun gezinnen beschermd. Tijdens het regime-Mengistoe hielden we een "low profile", we konden ons werk op bescheiden schaal voortzetten".

Voordat kolonel Mengistoe aan het bewind kwam, was de Kale Heywet Kerk, met 2500 kerken, een factor van betekenis. In de loop der jaren werden meer dan 1750 kerkgebouwen gesloten. „Van sommige gemeenten horen we nu pas wat ze al die jaren hebben doorgemaakt", aldus Bond. „In het dorp Kolfa was een kleine kerk, met zo'n honderd mensen. Het gebouw werd gesloten, en een maand geleden dienden de christenen daar een aanvraag in tot teruggave, die is gehonoreerd. Vorige week zondag bleek dat de gemeente intussen was gegroeid tot 700 mensen! De explosieve groei van de kerken vindt zeker ook plaats op het platteland, maar voor het grootste deel in Addis. De bloei geldt trouwens voor elke denominatie. Of je nu bij de Mennonieten informeert, de Lutheranen of de Pinkstergemeenten, je krijgt overal hetzelfde verhaal te horen".

Orthodox

De bloei van de protestantse kerken gaat voor een deel ten koste van de Orthodoxe Kerk, die met dertig miljoen leden meer dan de helft van de totale Ethiopische bevolking vertegenwoordigt. Bond: „De Orthodoxe Kerk was en is nog steeds fel tegen ons. Ze zijn er op uit de christenen te onderdrukken".

„Wij hebben altijd gezegd: Wij zijn niet tegen jullie, we brengen alleen het Woord van God, dat een open Boek is. In het verleden was de priester in de Orthodoxe Kerk de enige die de Bijbel mocht uitleggen. Toen door het werk van de zendelingen de Bijbel in het Amhaars verscheen (lange tijd werd een oude Ethiopische taal gebruikt, die het gros van de bevolking niet beheerste; te vergelijken met het Latijn in de rooms-katholieke eredienst-red.) deden de priesters dan ook hun uiterste best de mensen ervan af te houden de nieuwe Bijbel te gaan lezen".

De vijandschap bleek vorige week nog, toen twee "penties" (afgeleid van Pentecostal en een soort scheldnaam die de orthodoxen geven aan leden die tot de pinkstergemeenten en mogelijk ook andere protestantse kerken zijn toegetreden) waren overleden en niet bij de kerk begraven mochten worden. „Dat was voor de christenen een groot probleem. Dit kwam onder de aandacht van vertegenwoordigers van het EPRDF, de guerrillabeweging die nu de macht overgenomen heeft. Zij zeiden: „Iedereen mag geloven wat hij wil, en daarvoor uitkomen. De weigering om deze mensen te begraven is een grote misdaad, die niet mag worden herhaald".

Vrijheid van godsdienst

„We zijn dankbaar dat er tekenen zijn dat de overgangsregering woord houdt en vrijheid van godsdienst garandeert. Er is duidelijk een geest van verwachting in dit land".

Veel christenen zien de komst van het EPRDF naar de hoofdstad als een instrument in Gods hand om het land te verlossen van het kerkvijandige marxistische bewind, dat het land zeventien jaar in zijn greep heeft gehouden. „Het is allemaal zo wonderlijk gegaan", aldus een zendelinge. „Alleen al het feit dat de beëindiging van de burgeroorlog zonder grote problemen is verlopen, zeker als we kijken naar landen als Somalië en Liberia, waar de machtsovername met zoveel bloedvergieten is gepaard gegaan. Er staan hier nog grote dingen te gebeuren".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.