+ Meer informatie

"Jacobus Fruytier" jubileert

Apeldoornse scholengemeenschap heeft snedige docenten

3 minuten leestijd

Er zit een leraar koffie te drinken terwijl hij buiten behoort te surveilleren. De conciërge betrapt hem en zegt: De pleinwacht! Nee, reageert het slachtoffer, hét plein wacht. Zo ad rem zijn de docenten van de "Jacobus Fruytier-scholengemeenschap". Het is te lezen in het jubileumboek dat eind vorige week ter gelegenheid van het 12,5-jarig bestaan van de Apeldoornse scholengemeenschap verscheen.

De komst van de "Fruytier" mag gerust bijzonder worden genoemd. De eerste pogingen om een reformatorische scholengemeenschap in Apeldoorn op te richten dateren van april 1974. Het duurde echter tot 1983 voordat het bestuur zijn wens vervuld zag.

Zelfs de suggestie van de toenmalige staatssecretaris van onderwijs, drs. K. de Jong Ozn., om geen zelfstandige school maar een dependance van de "Van Lodenstein" aan te vragen, bood geen soelaas. Op het cruciale moment trok De Jong zijn idee in! Toen na negen jaar toch de felbegeerde toestemming van het ministerie binnenrolde, kreeg het bestuur meer dan verwacht. Het had gevraagd om een mavo en kreeg er een havo bij.

Het groene licht betekende het begin van een zwerftocht door Apeldoorn. Op het laatst had de school niet minder dan acht locaties in gebruik. Wat een gerij en gefiets tussen de lessen door. De kwaliteit van de panden liet vaak ernstig te wensen over. Intussen vroegen de uitbouw van het onderwijs, de organisatie en het personeelsbestand volop de aandacht. Van alle betrokkenen werd een grote inzet verwacht, die niet beperkt bleef tot de gangbare schooltijden.

Nieuwbouw

Twee keer kon de "Fruytier" met hulp van zusterscholen uitbreiden. In 1988 werd een atheneum mogelijk dankzij de "Van Lodenstein", even later een lbo-afdeling dankzij de "Udemans". Een hoogtepunt was de ingebruikname van het nieuwe gebouw aan de Anklaarseweg (1993), dat aan veel ñiet alle!- ruimteproblemen een einde maakte. "Fruytierschool van dis- naar toplocatie", kopte deze krant toen. Het hoofdgebouw liep snel vol. Uitkomst bood de start van een nevenvestiging in Rijssen (1994) en een dependance in Uddel (1996).

De geschiedenis van de "Fruytier" kent ook dieptepunten. Het jubileumboek verzwijgt ze niet: het overlijden van een van de leerlingen, Aukje van der Heiden, als gevolg van een busongeluk, het vertrek van rector dr. H. A. Hofman wegens privé-problemen en het ernstige auto-ongeluk dat godsdienstdocent drs. J. van Ekeris overkwam en uiteindelijk tot zijn afscheid leidde.

Foto's

In hoofdstuk 5 van het boek geven docenten en leerlingen hun visie op de drie meest typerende eigenschappen van de "Fruytier": de identiteit, de zorg en de sfeer. In de hoofdstukken 6 en 7 vertellen uiteenlopende personen van ouder tot buschauffeur, van inspecteur tot orthopedagoog- wat zij van de school vinden. Na een interview met rector L. van Dijke, afgenomen door leerlingen, volgen er 90 (!) pagina's met foto's van bestuursleden, docenten en (oud-)leerlingen. Genoeg voor een avond kijken en vergelijken!

"Groot voorregt" heet het door Van der Perk keurig verzorgde jubileumboek. De titel verwijst naar "Groot Voorregt van Christen Kinderen", een publicatie van Jacobus Fruytier uit 1724. Verder wil de titel aangeven dat het een groot voorrecht is om een reformatorische school te hebben, aldus drs. H. A. van Zetten, eindredacteur, in zijn verantwoording. Een felicitatie met het jubileum én het boek.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.