+ Meer informatie

Verveling

3 minuten leestijd

Door R. Pasterkamp ',Minister-president Lubbers is de meest gefotografeerde Nederlander, maar zonder stropdas staat hij zelden afgebeeld. Lubbers-zonder-stropdas ziet er een stuk onbetrouwbaarder uit dan de 'gewone' Lubbers. Dat geldt voor bijna elke man". Eigenlijk is de stropdas het meest jWelsprekende onderdeel van de man,nengarderobe, meent Elsevier. De Stropdas is zeker geen nutteloos kledingstuk zoals vaak wordt gezegd. |,De drager van een das kan er heel l^at mee suggereren en uitdrukken. Een stropdas vertelt zelfs of de drager uit Amerika of Europa komt: bij ïeen Amerikaan lopen de strepen op •de stropdas van de rechterschouder schuin naar links en bij de Europeaan jvan de linkerschouder schuin naar -rechts". Maar: „Dasklemmen, of, nog veel erger, daskettinkjes, zijn voorbehouden aan de verkoper van de Hema".

De statenverkiezingen van 6 maart /ouden het zittende kabinet-LubbersKok wel eens de das om kunnen doen. De historie leert namelijk dat, kort na een nederlaag van de PvdA bij de statenverkiezingen, het kabinet •springt. „Hoe lang nog?" zet Elsevier .op de voorpagina boven een foto van j koningin Beatrix geflankeerd door j Lubbers en Kok. Elsevier -en ook in HP/De Tijdhet verhaal van de man wiens achternaam zich uitstekend leent voor woordgrapjes over het echec waarin hij is beland: burgemeester Peper van Rotterdam, „de omnivoor aan de Maas". Hij zegt: „Ik behoor niet tot het wegwerptype dat zichzelf na een kleine tegenslag aan de kant zet".

Over politiek is hij duidelijk. „Nederland is een babbelbox. Een hoop mensen babbelen en slechts weinigen schrijven. Voor mij betekent schrijven dat je nog een slagje beter moet nadenken. Ik ben het dan ook altijd blijven doen. De politiek is een beroep geworden van specialisten die hijgerig achter hun bureaucratie aanhollen". Voor wie hoop mocht koesteren: „Ik voel me goed in Rotterdam, en heb ontzettend veel zin om met deze stad door te werken".

Vrij Nederland heeft een gesprek met Vic Williams, de eerste deserteur uit het Amerikaanse leger. Voor zijn twijfel of een oorlog in de Golf wel rechtvaardig was vond hij geen aandacht. Daarom werd hij de eerste 'Awol' - absent without leave. Williams („Ik ben gewoon een jongen die woedend is over de leugens die ze me verkopen") verblijft ondergronds in Londen. Als hij zich laat zien is het om in het openbaar een anti-borlogstoespraak te houden.

„Ik voel me in de steek gelaten door de politici", zegt Williams. „Politici zijn parasieten. Zij hebben de rotzooi gemaakt. Zij, en de Koeweiters, en de Saoedi's, hebben Irak volgepompt met geld en met wapens, en duizenden soldaten moeten' nu hun leven geven om het weer goed te maken. Laten die Arabieren het zelf maar opknappen. Zij hebben dat monster gebruikt toen het ze uitkwam, tegen Iran. Laten ze dan zelf de consequenties dragen".

Over scherp contrast gesproken: VN was in de Golf en constateert dat het Nederlandse leger zich verveelt. „Op de schepen is de verveling vervelender dan in het Viersterren Chicago Beach Hotel, vlak buiten Dubai. Voor de militairen van het Nederlandse veldhospitaal biedt dit hotel ruime kamers met CNN op de tv, een prachtig zandstrand aan de Perzische Golf (watertemperatuur: 26 graden), een zwembad, tennis- en squashbanen, drie bars met live-muziek èn alcohol, drie maaltijden per dag (Franse keuken, het diner bestaat uit vier gangen, niveau: een Michelin-ster)". Tot nu toe werd een patiënt behandeld. Een Franse militair die in EGverband bereid bleek te zijn zijn blindedarm door de Nederlanders te laten verwijderen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.