+ Meer informatie

Senegalese vissers boos op Europa

Vooral Spaanse en Portugese tonijn-trawlers profiteren van akkoord

3 minuten leestijd

BRUSSEL (IPS) - Vissers uit Senegal verzetten zich hevig tegen het visserij-akkoord tussen de Europese Unie (EU) en hun land. Volgens hen levert het de belangen van kleine vissers uit aan die van de Europese vissersvloot die de kustwateren bij Senegal komt leegvissen.

Het huidige verdrag loopt af in september. De vissers, gesteund door Europese non-gouvemementele organisaties (ngo's). willen nu een stem hebben in de vorm van het nieuwe tweejarige akkoord.

„40 procent van de vis die naar het Noorden wordt geëxporteerd, wordt door ambachtelijke vissers gevangen", zegt Aliou Sail van het Nationale Collectief van Ambachtelijke Vissers in Senegal. Maar van het geld dat de EU betaalt in ruil voor het recht om in de Senegalese territoriale wateren te mogen vissen komt maar een klein deel bij de ambachtelijke vissers terecht.

Visstand

Volgens de visser Dao Gaye kan de lokale visserij best wat geld gebruiken, om bijvoorbeeld te investeren in een betere infrastructuur. „Elk jaar sterven in Senegal veertig tot vijftig vissers bij het aan land brengen van hun vangsten op onverlichte stranden". Bovendien veroorzaken de schepen van de EU een afname van de visstand vlak onder de kust, zodat lokale vissersboten verder de zee op moeten om nog wat te vangen.

Gaye klaagt dat de Senegalese regering pas onlangs de vissers heeft geraadpleegd in verband met de besprekingen met de EU. Dat is te laat om nog enige invloed te hebben op het nieuwe akkoord, dat al op 1 oktober ingaat, vreest hij.

Senegal tekende zijn eerste akkoord met de EU in 1980. De EU heeft soortgelijke overeenkomsten met andere landen in Afrika en Latijns Amerika, waarbij een financiële vergoeding gegeven wordt in ruil voor toegang van Europese vissersboten tot de territoriale wateren van die landen. Vooral Spaanse en Portugese vissers, die met hun tonijn-trawlers ook bij verre kusten actief zijn, profiteren van die regelingen.

Volgens de "Coalitie voor Eerlijke Visserij-akkoorden", een bundeling van Europese ngo's, is dat type overeenkomst uit de tijd. De organisatie zegt dat ze voor de EU commercieel steeds minder aantrekkelijk worden en dat financiële compensaties in nieuwe versies daarom lager zullen uitvallen. In 1993 besteedde de EU 342 miljoen dollar aan financiële compensaties voor landen die hun territoriale wateren openstellen voor Europese vissers. Maar liefst 598 miljoen dollar ging op aan steun voor de eigen Europese vissersvloot.

EU-functionarissen hebben volgens de Coalitie toegegeven dat de betalingen die de EU aan ontwikkelingslanden doet, voor slechts 25 procent gedekt worden door de vangstopbrengsten. De Duitse regering, tot het einde van het jaar voorzitter van de EU, wil daarom de hulpcomponent van dergelijke akkoorden verminderen, aldus de Coalitie.

De EU is nu bezig met een nieuw soort overeenkomst, dat voorziet in EU-steun voor het opzetten van joint ventures tussen visserij-ondernemingen in Europa en ontwikkelingslanden. Met Argentinië is het eerste akkoord van dit type eerder dit jaar gesloten.

De kritiek is echter al losgebroken. De nieuwe verdragen zullen nog moeilijker te controleren zijn en de belangen van de Europese visserij staan nog steeds centraal, zo menen critici.

„De Spaanse vloot zal waarschijnlijk het meest van de overeenkomst profiteren, omdat het grootste gedeelte van het uitgekeerde geld bestemd is voor het overbrengen van vissersschepen naar de Argentijnse wateren, en niet voor financiële compensatie voor Argentinië", aldus een intern rapport van het Europees Parlement.

De "Coalitie voor Eerlijke Visserijakkoorden" probeert nu de Europarlementariërs, die zulke overeenkomsten kunnen blokkeren, ervan te doordringen dat de belangen van de kustlanden in de Derde Wereld bovenaan moeten staan en niet ondergeschikt mogen zijn aan die van Europese vissers.

Volgens de milieuorganisatie Greenpeace doet de Europese Unie niets anders dan het exporteren van overbevissing naar de Derde Wereld. Europese vissersschepen kunnen immers vrijwel zonder controle hun slag slaan in de territoriale wateren van de betrokken ontwikkelingslanden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.