+ Meer informatie

Zendingswerk verankerd in trouw van Drieënige

Vijfentwintigste zendingsdag Geref. Gem.

9 minuten leestijd

'S-HERTOGENBOSCH — Bij het terugdenken, na vijfentwintig jaar, aan de eerste zendingsdag in Utrecht past het belijden dat de kerk leert op de school van Gods genade: 't is trouw al wat Hij ooit beval. En onlosmakelijk is daarmee verbonden: ga niet in het gericht met ons, want niemand die leeft zal voor Uw aangezicht rechtvaardig zijn. Aldus donderdag ds. P. Blok, predikant te Capelle aan den IJssel, bij de opening van de vijfentwintigste zendingsdag van de Gereformeerde Gemeenten in de Brabanthallen te 's-Hertogenbosch.

De financiële situatie van het zendingswerk is niet in alle opzichten rooskleurig. In 1980 had men vier miljoen gulden nodig. Dat bedrag kwam er ook. In 1981 daalden echter tot nu toe de inkomsten met twintig procent. De stijging van de collecte donderdag tot boven de 100.000 gulden (met dertig procent) gaf de zendingsdeputaten evenwel moed voor de toekomst. De .zendingsdag werd door 7.000 mensen bezocht, meer dan vorig jaar.

Namens de Amerikaanse en Canadese zustergemeenten en hun zendingsdeputaten was oud. J. Spaans aanwezig. De Chr. Geref. zending en de Geref. Zendingsbond hadden vertegenwoordigers gestuurd. Als verlofgangers waren van Irian Jaya ds. C. Vreugdenhil en uit Nigeria zr. J. S. van Rossum aanwezig. Ds. Blok stond in zijn openingswoord stil bij het plotseling overlijden van ds. C. Hegeman, die al op de eerste zendingsdagen als spreker optrad.

Gedenken
In Psalm 77 heb ik het woordje „gedenken" gevonden, aldus ds. Blok. De herinnering aan de wegen die de Heere met Zijn strijdende gemeente hield bracht de dichter in de binnenkamer. Een ogenblik kwam in hem op: zou de Heere nog wel aan Zijn volk gedenken? De Geest van de opgestane Christus doet echter verstaan dat de zaak van Gods kerk in goede handen is. Vrucht daarvan is dat de dichter de daden des Heeren gedenkt.

De dichter gedenkt „Uw" wonderen. Wat wij aan genade ervaren komt van boven. Het is een wonder als de Heere mensenkinderen wil gebruiken voor de opbouw van Zijn gemeente. Groter wonder is dat Hij ons ook na vijfentwintig jaar niet losgelaten heeft. Door de vrucht toont Hij nog onder ons te willen wonen, aldus ds. Blok.

Zendingsterreinen
Ds. J. J. van Eckeveld vertelde het nodige over de vier zendingsterreinen en de personeelsmutaties. In het Igede-gebied in Nigeria is men bezig een ombuigingsplan te realiseren. Het werk in het zendingsziekenhuis groeide het team boven het hoofd en ging ten koste van werk in de dorpen. Aandacht voor de ambulante hulp in de dorpen geeft mogelijkheden de mensen in hun woning te bereiken met het Evangelie. Steeds meer weeskinderen krijgen een plaats in een christelijk pleeggezin.

Ds. C. Sonnevelt is na de definitieve terugkeer van ds. A. Elshout vertrokken naar het Izi-gebied in Nigeria. Daar wordt reeds op acht plaatsen — in bet hartje van donker Afrika — zondag aan zondag Gods Woord gebracht. Vorig jaar november werden 24 volwassenen gedoopt. Het Nieuwe Testament is in de eigen taal van de Izi's gereedgekomen.

Visa
Op Irian-Jaya werkt het zendingsteam hard aan de zelfstandigheid van de jonge kerken. De politiek van de Indonesische regering levert bijzondere moeilijkheden op voor zendingsmensen om visa te krijgen. Enerzijds zijn er mensen nodig voor de soms onderbezette posten, anderzijds weten wij niet hoelang we er nog mogen werken. In verband met een mogelijk zelfstandig voortbestaan van de kerken hoopt men na de examens aan de theologische school op Irian Jaya een aantal lerendouderlingen met sacramentsbevoegdheid in het ambt te bevestigen.

In Zuid-Afrika waar ds. L. Huisman werkt onder de Tswana's is plaats voor een tweede zendingspredikant. Aanbiedingen betreffende een geheel nieuw zendingsterrein worden overwogen.

Ds. Van Eckeveld deed een dringend beroep op het thuisfront om de inkomsten op peil te houden. Het werk is in de loop der jaren reusachtig uitgebreid. Wat niet in cijfers uit te drukken valt is het werk van de Heilige Geest. Ontroerende ontmoetingen met gewezen heidenen geven blijk van de vreze des Heeren.

De Heere beware ons echter voor zelfgenoegzaamheid. Mensen bekeren is Gods werk, aldus ds. Van Eckeveld die verwees naar Jesaja 44 vers 24, „Ik ben de Heere Die alles doet". Door Christus' hand gaat Gods welbehagen gelukkig voort, ontdekt de Heilige Geest zondaren die door het geloof met Hem verenigd worden. Gods gekenden worden bijeengebracht, dat ligt verankerd in de trouw van de Drieënige.

Zendingsbesef
J. A. Adriaanse van de Landelijke zendingscommissie gaf wat blikken in verleden, heden en toekomst van het zendingswerk van de Geref. Gemeenten. Nadat het werk van ds. Benjamin onder de Mohammedanen rond 1910 op een mislukking was uitgelopen duurde het tot de vijftiger jaren dat enerzijds bij de zendingsdeputaten en anderzijds in het grondvlak het zendingsbesef weer levendig werd.

In 1954 verscheen de eerste Paulus. In 1955 ontstonden driester plannen. Men had geen zendingsveld, geen zendeling of financiële middelen maar wilde toch een zendingsdag beleggen. Aanvankelijk beefde men voor mogelijk mislukken. Maar als de strijd Godes is staat de uitslag vast, aldus Adriaanse. In Utrecht kwam in 1957 een volk bijeen dat de troon der genade aanliep. Een jaar later hadden wij een zendeling in opleiding.

De vraag is wel gesteld: waarom dat optochtelijke. Maar de wereld heeft toch ook zijn feesten? Als wij iets van Gods reddende genade in de nood van ons hart hebben leren kennen gaat ons hart stellig uit naar de 2,5 miljard mensen die Gods Woord nog nooit hoorden aldus Adriaanse.

Andere schapen
Oud. J. Spaans bracht groeten over van de Amerikaanse en Canadese gemeenten en deputaten. Hij bracht onder de aandacht Jezus' Woord uit Johannes 10 vers 16: „Ik heb nog andere schapen, die van deze stal niet zijn.." Dat is een bemoedigend woord voor u en ons om voort te gaan met het zendingswerk. Het is zowel voor ons die onder de waarheid leven als voor heidenen nodig van dood levend gemaakt te worden. Wanneer de Heere ons wil gebruiken om Zijn kostelijk Woord uit te dragen is dat een blij werk.

Zr. Van Rossum wees, erop hoe de Heere Jezus niet alleen bewogen was met lichamelijke maar ook met geestelijke nood. De lichamelijke nood wordt vaak gebruikt om tot besef van de geestelijke nood te brengen. Hij vraagt eenzelfde bewogenheid van ons.

Daarbij wordt ook oog gevraagd voor nood die niet aan de buitenkant te zien is. In Igede is sedert 1963 hoger loon gekomen, meer comfort, de radio, de brommer. Sommigen onttrokken zich aan het werk op de zendingspost, raakten verslaafd, komen helemaal niet meer in de kerk, kiezen voor hef genot van de wereld.

Vraag of God ons die bewogenheid wil geven die in Jezus was, aldus zr. Van Rossum. Ondanks alle teleurstelling hopen wij op de plaats waarheen de grote Zender ons stuurt te getuigen van de genade en verzoening van zonden in het lijden van Christus. Op het gebed doet God nog grote wonderen.

Ds. Th. van Stuyvenberg uit Meliskerke besloot de ochtendbijeenkomst.

Meeleven
Ds. C. G. Vreugdenhil opende de middagsamenkomst. Heb ik gehoord dat we financieel gezien al blij mogen zijn als we de bestaande posten kunnen handhaven? Gelooft u, aldus ds. Vreugdenhil, dat geld een probleem mag zijn? Het geld is er al, we moeten het alleen nog maar geven. Maar er is een geestelijker weg.

Dat is de weg die de christenen in Antiochië — waarover Handelingen 13 vers 1-4 spreekt — volgden. Zij dienden de Heere, vastten en baden. Dat sluit planning en berekening niet uit, maar waar dat gebed in waarheid gebeurt roept de Heere mensen en komt er geld. Wij hebben de rollen omgekeerd, kijken eerst hoeveel geld er is.

In Antiochië legt men de gezondenen de handen op en vereenzelvigt zich met hen. Uw lijden wordt ons lijden, uw strijd onze strijd. Hoe is het met ons, leven- wij zo intens mee, aldus ds. Vreugdenhil? Dan is ook onze blijdschap de uwe. Hij sprak verder, over de instituering van gemeenten, samenkomsten van kerkeraden en classis. Men ziet uit naar officiële registratie van de jonge kerken.

Toch is er ook droefheid, aldus ds. Vreugdenhil die vandaag ook uw droefheid worden moet. Er is terugval. Christenen nemen meer vrouwen, gaan opnieuw naar de toverpriester. Er is gebrek aan studenten op de Bijbelschool. Gelukkig komen er binnenkort zeven jonge mannen van de theologische school om bevestigd te worden in de dienst van Woord en sacrament.

Moordplannen worden beraamd maar komen op het laatste moment openbaar, zware onverantwoorde posten worden soms door één persoon bezet. Mocht God die de goddeloze Manasse bekeerde ook bij ons mensen vellen op het slagveld van genade, aldus ds. Vreugdenhil. Hij besloot met een dringende oproep tot gebed.

Zoeken
Ds. E. Venema uit Drachten verhaalde hoe God — zoals Jozef in de velden van Sichem zijn broeders zocht, gezonden door vader — mensen zoekt. Er is liefde in het hart van de Zender en van de Gezondene. Hij wordt met een boodschap van genade gezonden naar vijanden zonder God, zonder Christus, zonder de verbonden en beloften.

Zijn wij vandaag hier samen, aldus ds. Venema, uit liefde tot hen die vervreemd zijn van God? Zoek het zendingsterrein niet te ver, zoek het ook in het eigen hart. Durven wij koppensnellers broeders te noemen, herkent u zichzelf als van eenzelfde lap gescheurd? Uit Gods zalige gemeenschap gevallen? Dood in de misdaden?

Vanwaar toch die liefde van God? God Zelf zoekt Zijn volk, op de puinhopen van het leven, op de wallen, tot zelfs in Gethsemané toe waar Christus Zijn broeders zoekt terwijl Zijn bloed op de aarde vloeit. Verheerlijkt in de hemel zoekt Hij nóg Zijn broeders. De grote Zendeling is aan het kruis genageld maar hij vindt Zijn broeders.

Genezing
Mej. M. van Rijs vertelde een zendingsverhaal dat bewees hoe aanvankelijk getrokkenen kunnen afdwalen. Maar de Heere laat het werk Zijner handen niet varen.

Ds. M. Golverdingen uit 's Gravenzande sprak een slotwoord over Openbaring .22 vers. 2b: „en de bladeren des booms waren tot genezing der heidenen". De boom des levens in het paradijs is door onze zonden onbereikbaar. De boom die Johannes in zijn visioen ziet is Christus, de gekruiste en verhoogde. Zijn zoenbloed vermindert nooit in kracht om vijanden van genade te wederbaren, reinigen en heiligen.

Overal waar Gods Woord verkondigd wordt zal de genezende kracht van de bladeren ervaren worden. Hebben wijzelf die kracht al ondervonden? Wij zijn zo geestelijk dood van nature dat we de stem van de Heere niet horen. Maar Hij heeft gezegd dat de ure komt dat doden zullen horen. Tot wie zullen wij dan anders heengaan, aldus ds. Golverdingen?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.