+ Meer informatie

Je voelt je echt een vip!

7 minuten leestijd

„Van een vrouw wordt in Georgië verwacht dat ze onderworpen, bedeesd, zedig en rustig is. Dat proberen ze ook te zijn, maar dat ideaalbeeld klopt natuurlijk niet met de werkelijkheid. Ik ben er erg veel zeer karaktervolle vrouwen tegengekomen. Maar die zijn dan ook meestal ongetrouwd! Het is voor een intelligente vrouw bijzonder moeilijk om daar een man te vinden. Dat is overal wel moeilijk, in Georgië is het echter in extreme mate het geval. De mannen moeten zich echt heel erg superieur voelen, willen ze met je trouwen". Met drs. Monique Reintjes, kenster van de (ex-)Sowjet-Unie in het algemeen en de republiek Georgië in het bijzonder, praten we verder over het maatschappelijk leven in Tbilisi en directe omgeving. Een Georgiër prefereert dus geen karaktervolle vrouw als echtgenote? „Nee! Ik merk het gewoon als ik er ben. Ik heb er verschillenden rond de 30 ontmoet. Zij zijn allemaal alleen". Zijn de Georgische mannen dan behept met een macho-gedrag? „Jazeker!" Hoe wordt u daar als buitenlandse bejegend? Spreekt u Georgisch? „Een beetje. Zeker als je een of twee woorden Georgisch kent, ben je fantastisch. Bovendien ben ik blond, lang èn vrouw. Op straat kijkt dus iedereen me na. Daar werd ik af en toe wel even niet goed van natuurlijk. Maar... er is niets aan te doen. En ja, je hebt het werkelijk fantastisch als buitenlander in Georgië. Je voelt je echt een vip! Je kunt overal naar binnen. Alle deuren staan voor je open. Iedereen helpt je. Taxichauffeurs willen geen geld aannemen als je in hun taal gewoon zegt „Stop hier.maar". Dan zijn ze zó onder de indruk". Hoe verklaar je dat? „Omdat er simpelweg praktisch geen buitenlanders zijn". Ook soms nationale trots? „Ze hebben een traditie van enorme gastvrijheid. Daar gaat heel hun literatuur over. Er zijn bij voorbeeld verhalen bekend dat je een gast -zelfs al kom je er ter plekke achter dat hij je moeder of een ander familielid heeft vermoord- altijd eer dient te bewijzen, op een rijk voorziene dis moet onthalen. Je moet gewoon een supergastheer blijven tot hij weg is. De volgende keer mag je pas wraak nemen!" Gebruiken de Georgiërs gauw hun vuisten om conflicten op te lossen? „Ze worden wel snel driftig en vurig. Ik probeer ze wel eens te provoceren. Dat gaat heel makkelijk". Hoe? „Gewoon als je al zei: „Ben jij misschien een Abchaziër of een Osseet?" Dan zag je ze helemaal fel worden. Vervolgens dachten ze: „Ach, nou ja, het is een vrouw, een buitenlandse". Dan koelden ze wel weer af. Maar als ik een Georgische man zou zijn geweest, weet ik het zo net nog niet. Een vriendin van mij werd eens door een Georgische taxichauffeur bedreigd met een pistool. Of niet eens bedreigd, hij zat zo'n beetje te spelen met het wapen en zette het plotsklaps tegen haar hoofd. Tja, dat pistool kan ook afgaan. Ze zijn verbijsterend nonchalant. Wat is het juiste woord hiervoor?" Vanwaar dat onverantwoorde gedrag? „Eigenlijk zo maar, vertelde ze me. Zij zat met nog twee vrouwen en een man in die taxi. Als ze je vriend zijn, zijn ze fantastisch. Je moet er gewoon geen vijanden maken. Ze doen ook ontzettend hartelijk tegen elkaar. Als ze elkaar op straat tegenkomen, dan stralen ze! Dat heb je zelf ook wel gezien, denk ik. Telkens krijg je het idee dat ze het uitstekend met elkaar kunnen vinden. Maar ze kunnen het allemaal goed met elkaar vinden! En ja, dan weet je opeens dat sommigen in feite een hekel aan elkaar hebben èn toch nog steeds aardig tegen elkaar doen... Wij zeggen gewoon „Hallo!", maar hun hele gezicht licht gewoon op als ze een bekende ontmoeten. Evengoed gebeurt dat bij een vijand. Je weet immers nooit of je hem of haar nog eens nodig kunt hebben". Hebt u wel eens naar de achtergrond van deze veinzerij gevraagd? „Ja, ik heb het wel eens aan een paar meisjes gevraagd. Ze gaan er immers graag prat op tegenover buitenlanders dat de Georgiërs een warm volk zijn. Gastvrijheid èn warmte, die nationale eigenschappen koesteren ze. Op een gegeven moment zei ik evenwel: „Maar ik heb ook wel eens gezien dat jullie elkaar omhelzen en dan weet ik dat jullie elkaar totaal niet kunnen uitstaan". Toen keek dat meisje een beetje betrapt. In ons land zie je natuurlijk ook wel schijnheilig gedrag, zij het niet in die mate als in Georgië. Het contrast is gewoon groter. Maar ja, ze leven nu eenmaal in contrasten". Zou je daar nog meer voorbeelden van kunnen geven? „Het levenstempo ligt er erg hoog. Ze nemen je opeens mee. En dan is het vaak bijzonder leuk. De keerzijde is dat je nooit vaste afspraken met mensen kunt maken. Dan zeggen ze: „Morgen kom ik!", maar morgen is voor hen te ver weg. Voor dezelfde dag kun je misschien nog een afspraak maken, maar de dag daarop is al echt te ver weg. Voor jouzelf trouwens ook, want dan komt er iemand langs, die neemt je mee en dan kun je helemaal niet bellen om iets af te zeggen omdat er in zo'n dorp geen telefoon is. Je merkt zelf dat het maken van afspraken in Georgië ook inderdaad moeilijk is". Ze zijn er gemakkelijk in. „Ja, het is voor hen geen punt als iemand niet op komt dagen". Hoe is de relatie tussen de Georgiërs en de Russen. Dit voorjaar hoorde ik in Tbilisi roerende verhalen over een goede onderlinge verstandhouding. „Ja, dat is ook zo. Tenminste, ik 'heb nooit iets gehoord... Ik heb wel één Russin ernaar gevraagd. Een vriendin van me. „Heb jij iets gemerkt van een verandering na het bloedbad van 9 april 1989?" „Enigszins", antwoordde ze. „Allerlei documenten waren sindsdien uitsluitend in het Georgisch verkrijgbaar. Alle Russische teksten zijn verdwenen". Het werd voor hen wel iets moeilijker, maar ja, over het algemeen zijn de Russen in Tbilisi het Georgisch machtig. Ze vormen 10 procent van de bevolking in Georgië". Willen die Russen daar graag blijven? „Jazeker! Natuurlijk. Die zijn daar geboren. Bovendien heb je er een beter klimaat èn is "er veel meer te eten. Tbilisi is toch veel gezelliger dan Moskou! Moskou is een kale vlakte. Ik vind er niets meer aan sinds ik in Tbilisi geweest ben. Moskou is ook veel te groot. Tbilisi heeft een miljoen inwoners. Dat is net mooi. Het is een echte stad en toch niet te groot". Wat spreekt u nu vooral aan in de Georgische cultuur, levensstijl? „Dat spontane, dat warme toch wel". Ondanks een fikse dosis huichelarij? „Ja, daar moet je maar doorheen zien te prikken, kijken of ze je echt aardig vinden. Ik ben ook heel benieuwd of ik na de negen maanden die ik er vanaf deze week ga doorbrengen nog steeds als gast behandeld zal worden. En ja, het is natuurlijk ook erg leuk om een tijdje vip te zijn... Het leven in Georgië is gewoon heel spannend. Je weet nooit wat er gebeurt, want je hebt geen afspraken. In Nederland moet je vaak met veel mensen lang van tevoren vaste afspraken maken". Wat gaat u nu precies doen in Georgië? „Ik begin met de taal te Ieren en zo gauw ik dat een beetje onder de knie heb, probeer ik in de archieven te komen". U hebt in Leiden ook Georgisch gedaan. „Ja, één tentamen afgelegd. Het enige dat mogelijk is in Nederland". Een soort elementair Georgisch? „Voornamelijk grammatica en wat literatuur". Hebt u al wat van de taal opgestoken tijdens eerdere verblijven in Georgië? „Die taalcursus van vorig jaar in Tbilisi was één grote ramp. We hebben werkelijk niets geleerd! Hoe kwam dat? „Er waren geen boeken, geen woordenboeken, geen teksten, niets, niets, niets! De docenten hadden twee weken te voren een bijeenkomst gehad, de internationale samenstelling van de groep studenten doorgekregen. „Je ziet maar wat je ermee doet". Ze wisten ons niveau niet. We zijn de eerste drie dagen louter bezig geweest met de klassenindeling". Drie dagen?! „Ja, elke keer werd er weer een klas opgebroken, moesten we weer opschrijven wat ons niveau was en welke voertaal we wilden. En dat ging zo maar door. Ondertussen schreef een docent dagelijks 50 woorden op bord, die namen we over en dan hoopten ze maar dat wij ze kenden de volgende dag. Probeer eens te studeren bij een temperatuur van 45 graden en elke avond een soepra, een feestmaal...". Wordt vervolgd.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.