+ Meer informatie

Wao (II)

1 minuut leestijd

„We hebben het toch maar goed" (RD-commentaar van 15 juli 1991). Met deze kreet heeft de scribent het maar weer eens mooi gezegd.

Maar aangesproken als ik me voel wanneer ik mijn krant van onverdacht orthodoxe snit lees, kom ik tot de conclusie dat wanneer hier in de eerste persoon meervoud gesproken wordt, hij het is die het wel zo goed heeft. Logisch dunkt me, want het is toch ronduit cynisch om iemand die van een sociaal minimum een gezin van acht personen moet onderhouden het goede toe te dichten of... de scribent mag zelf „minimumloner" zijn.

Wat hebben we het goed! Zo goed zelfs -na twee bezuinigingskabinetten Lubbers- dat we ook nog wel kunnen ontkoppelen. Als redacteur kun je per slot van rekening niet alles en iedereen op sleeptouw nemen, nietwaar? Verschil moet er nu eenmaal zijn.

Ten slotte: een „niet onredelijk besluit". Hopelijk bevinden zich onder de duizenden slachtoffers van het zoveelste bezuinigingsvonnis geen lezers van het RD.

Anderzijds echter zouden de nodige gedwongen opzeggingen mogelijk, kunnen bijdragen tot (her)ontdekking van onredelijke elementen in dit „niet onredelijke besluit".

Commentator, een goede gezondheid toegewenst.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.