+ Meer informatie

Reinigingsdirecteuren spelen in op irritatie over hondehoopjes

Actieplan om overlast van ongeveer 1,6 miljoen honden tegen te gaan

9 minuten leestijd

De vrouw rijdt in haar rolstoel op het trottoir richting de supermarkt. Even wordt haar blik getrokken door een huilend kind aan de overkant van de straat. Geroutineerd drijven haar handen de grote achterwielen aan. Opeens grijpt zij in een zachte, stinkende smurrie aan haar wiel. Net als zoveel andere besmeurde voetgangers reageert ook dit slachtoffer van het hondepoepprobleem met een lelijk woord... Zijn er nog wel trottoirs en gazons die niet zijn verontreinigd door de hondehoopjes? De irritatie over dit groeiende maatschappelijke probleem wordt onder de bevolking steeds groter. De Nederlandse Vereniging van Reinigingsdirecteuren (NVRD) is daarom gekomen met een actieplan dat de oplossing van dit probleem dichterbij moet brengen. Over dit plan spraken wij met ing. A. Hoek, directeur van de gemeentelijke reinigingsdienst in Heemskerk en tevens verantwoordelijk voor de public relations van de NVRD.

Misschien is het u ook wel eens overkomen, dat u uw auto wilt starten en opeens onaangenaam getroffen wordt door een mestgeur die langzaam de kleine ruimte helemaal vult. Een blik onder uw schoenzolen is meestal voldoende om de oorzaak van deze luchtvervuiling aan te geven. Wanneer dan echter uw boosheid zich richt op de dader, de viervoeter die velen als huisdier hebben, dan doet u dit dier onrecht aan. Want niet de hond, maar zijn baas is in gebreke gebleven. Een anti-hondcampagne is dan ook niet terecht, hoe groot het hondepoepprobleem ook mag zijn.
En het probleem is groot. Ing. A. Hoek: „Je kunt dat het makkelijkst aangeven met cijfertjes. We hebben in Nederland ongeveer 1,6 miljoen honden. Eén miljoen dieren veroorzaken het probleem, met name in de verstedelijkte gebieden. Dat het probleem groot is, blijkt uit enquêtes, onder andere door de Consumentenbond gehouden, en ook uit de stroom van klachten die vanuit de burgerij naar de overheid toekomt. Daarop heeft de NVDR gezegd: „We moeten niet alle gemeenten zelf het wiel uit laten vinden; laten we proberen tot een gecoördineerde aanpak te komen. Tot nu toe hebben alle gemeenten voor een eigen oplossing gekozen en dat maakt het geheel erg onduidelijk".

Niet legaliseren
Een mooi groen gazon in een woonwijk: het lijkt een ideale speelplaats voor kinderen. Maar er zit hier een smerig 'addertje' onder het groenegras. Want een blauwwit bord wijst de passant erop dat het hier gaat om een speciale uitlaatplaats voor honden. In een andere gemeente zijn er hondetoiletten aangebracht. Geen goede oplossingen, vindt de heer Hoek: „De eigenaren ondervinden dat met name op die hondetoiletten hun huisdieren ziekten oplopen vanwege de sterke verontreiniging".
In Amsterdam en Utrecht zijn zogenaamde caminettes aangeschaft. Dat zijn motoren met aan weerszijden een arm van een sterke stofzuiger. Via die arm wordt eerst een vloeistof op de hondehoop gespoten en vervolgens zuigt de caminette dit op. Een auto met een slurf fungeert in de gemeente Den Haag als hondepoepzuiger. In Utrecht kent men de actie "Bezem door de Wijk". Een bepaalde wijk wordt dan autovrij gemaakt, waarna de gemeentelijke diensten deze wijk schoonmaken.
„Ook dat is niet de oplossing van het probleem. De caminettes kunnen maar heel beperkt ingezet worden, omdat ze kostbaar zijn. Het kost dan al gauw 700 tot 1000 gulden per hond per jaar. En het grote nadeel van deze maatregel is dat je eigenlijk de verontreiniging legaliseert. Bij de eigenaar wek je de indruk: laat de hond z'n gang maar gaan, de overheid ruimt het wel op. Dat kan gewoon niet".

Actieplan
Op de agenda van de NVRD-jaarvergadering stond het hondepoepprobleem. De in mei samengekomen reinigingsdirecteuren bespraken een actieplan dat bestond uit vier onderdelen. In de eerste plaats werd daarin aangedrongen op verscherping van de regelgeving. In de tweede plaats zou er een betere controle moeten komen op de naleving van die regels. Door een goedgekeurd hulpmiddel op de markt te brengen moest de eigenaar van de hond zonder al te veel problemen in staat worden gesteld om de uitwerpselen op te ruimen. In de vierde plaats werd aangedrongen op een doelbelasting waaruit de kosten betaald zouden kunnen worden.
Denkt de heer Hoek, als hij het heeft over een goedgekeurd hulpmiddel, speciaal aan het zogenoemde hondepoepzakje, waarmee op heel eenvoudige wijze de uitwerpselen opgenomen en opgeborgen kunnen worden? „Er zullen zeker ook andere middelen op de markt verschijnen. Maar uit de prijsvraag die is uitgeschreven in samenwerking met het Uitgeverscentrum Nederland en de vier grote steden is onder de vele inzendingen het zakje van de heer Dekker als bijzonder doelmatig naar voren gekomen. Het is milieuvriendelijk. Het papier en het karton waaruit het bestaat, breken gemakkelijk af in het milieu".
Dat bij de keuze van het hulpmiddel niet alle aandacht gericht moet zijn op het hondepoepzakje is ook de mening van de heer Van Rhijn, directeur van de reinigingsdienst in Utrecht. In eerdere publikaties noemde hij het zakje „ook maar een lapmiddel", omdat het volkomen onbruikbaar is voor mensen die niet kunnen bukken.
Er moet een scherpere controle komen, vindt de NVRD. Maar dat kost mankracht en dus ook geld in een tijd waarin veel gemeentebesturen zuchten onder de bezuinigingen. Is deze aanbeveling dan nog wel reëel te noemen? Ing. Hoek: „De controle wordt vereenvoudigd wanneer eigenaren dat hulpmiddel bij zich moeten dragen. De grote gemeenten hebben al reinigingsagenten aangesteld. Het toezicht houden op de naleving van de regelgeving ten aanzien van het hondepoepprobleem kan voor hen een aanvullende taak zijn. Het geld dat binnenkomt uit de voorgestelde doelbelasting kan gebruikt worden om deze controleurs aan te stellen".
Nu heeft een aantal gemeenten in ons land de hondenbelasting afgeschaft, omdat die niet bleek te functioneren.
De heer Hoek gelooft dat dit wel het geval zal zijn met de voorgestelde doelbelasting. „Indertijd is de hondenbelasting voornamelijk ingevoerd om het aantal honden tegen te gaan. Dat is niet gelukt en nu komt dit geld in de pot van de algemene middelen terecht. Dan is de relatie zoek tussen hondenbelasting en wat er met het geld gedaan wordt. Daarom pleiten we voor een doelbelasting. De honde-eigenaar kan dan zien wat er met het geld gedaan wordt".
De hondenbelasting roept niet alleen vraagtekens op bij de eigenaars van de viervoeters, maar stelt ook de gemeenten zelf voor problemen. De heer Hoek: „De kosten om dat geld te innen zijn bijzonder hoog. Van iedere 100 gulden die bij voorbeeld de gemeente Amsterdam int, gaat 80 gulden op aan inningskosten". Die onkosten zijn zeer sterk gereduceerd bij het innen van de doelbelasting. „We willen het dragen van een hondepenning verplicht stellen. Daardoor kan de controleur heel goed zien wie de eigenaar van de hond is èn hij kan zien of de doelbelasting betaald is. Want deze penning kan ieder jaar afgehaald worden door de honde-eigenaar, op bij voorbeeld het gemeentehuis, tegen betaling van de belasting".
Om het aantal loslopende honden tegen te gaan past in het verhaal van de heer Hoek ook een aanlijnverordening.

Sociale controle
Twee oude dames lopen druk pratend op het trottoir. Even moeten ze blijven staan omdat het schoothondje dat hen vergezelt, zijn behoefte moet doen. Dat dit pal voor de deur van een woning gebeurt, schijnt niet tot de dames door te dringen. Pas wanneer een voorbijganger hun een zeer afkeurende blik toewerpt, wordt er ingegrepen, maar dan steken zij de hand niet in eigen boezem. Nee, dan moet het arme beest het ontgelden.
Een mentaliteitsverandering en een grotere sociale controle zijn bij het oplossen van het hondepoepprobleem erg belangrijk. Dat is de essentie van het rapport "Uitwerpselenoverlast van de deelgemeente Rotterdam-Charolois". „Niet de politie, maar de burgers moeten het met sociale controle zien te klaren dat de vervuiling door honden wordt tegengegaan. De man of vrouw die de hond uitlaat, moet worden nagewezen, eventueel aangesproken over het asociale gedrag. Een schuldgevoel moet er uiteindelijk toe leiden dat de hond niet meer op straat of op het gazon poept. De politie zal uitsluitend bij 'uitwassen' optreden". Aldus een deel uit dit rapport. De heer Hoek erkent dat een mentaliteitsverandering noodzakelijk is. „Maar je moet hier van een en-en-situatie spreken. Wij proberen met zakjes en schepjes de honde-eigenaar zich bewust te laten worden van het probleem. Daarnaast heb je ook een stuk overheidshandhaving nodig. Er is altijd een groep die regels aan hun laars lapt. Naast de overheidshandhaving moet er zeker ook een sociale controle zijn. Je kunt nu eenmaal niet naast iedere honde-eigenaar een agent zetten. Als de overheid laat zien dat het menens is, zal de burgerij daar wel op inspelen".

Straatje schrobben
Betekent de gewenste mentaliteitsverandenng dat iedereen weer zijn eigen straatje gaat schrobben? „Dat is net teveel gevraagd. Onze huidige samenlevingsvorm is daar niet meer toe geëigend. Denk alleen maar de grote hoeveelheid hoogbouw, aan de nieuwe woonbebouwingssystemen waar mensen nauwelijks meer hun eigen straatje hebben. Nee, je moet het schoonmaken van de straat rekenen tot de taak van de overheid. Toch moet er wel weer een belangrijk stuk verantwoording teruggebracht worden naar de burgerij. Het hondepoepprobleem is een zaak waar de eigenaar met eenvoudige middelen en tegen lage kosten een oplossing voor kan vinden".
In de ons omringende landen vormt de hondepoep niet zo'n groot probleem als bij ons. Niet omdat daar minder honden zouden zijn, of omdat de dieren daar zindelijker zijn. Iemand die in het buitenland toestaat dat zijn hond de straat vervuilt, kan rekenen op hoge boetes. In de wereldstad New York is een op straat geworpen snippertje papier al gauw goed voor een boete van een paar honderd dollar. Datzelfde geldt voor de landen in het Oostblok. Hoeveel kritiek men ook mag hebben op het communistische systeem, duidelijk is in ieder geval dat de straten er vee! schoner zijn dan in ons land.
Toch ziet reinigingsdirecteur Van Rhijn uit Utrecht geen heil in hoge boetes. Dan zou je volgens hem een mentaliteit creëren waarin de overtreding wel begaan wordt en het een soort sport wordt om niet betrapt te worden. De heer Hoek denkt daar evenwel anders over: „Ik ben ervan overtuigd dat we toch de kant van de hogere boetes in moeten slaan. Het blijkt ook te helpen. Op bepaalde gebieden zijn wij veel te tolerant. Ook wat betreft deze kleine milieucriminaliteit, zoals ik dat noemen wil. In het grotere milieugebeuren zie je dat er dagelijks overtredingen worden begaan waar we als gemeenschap nadelige gevolgen van ondervinden. We moeten ons dan ook goed beraden over hetgeen waar we mee bezig zijn. Het is zeker nodig dat we krachtdadiger op deze gebieden gaan optreden".

Weerklank
De vette jaren zijn voor de gemeenten al lang voorbij. Veel colleges zitten met de vraag hoe het gemeentelijk begrotingstekort weg te werken. Niet iedere gemeente zal dan ook evenveel belang hechten aan een spoedige oplossing van het hondepoepprobleem. Toch denkt de heer Hoek dat het NVRD-actieplan een goede kans van slagen heeft.
„De autonomie van de gemeenten blijft natuurlijk voorop staan. Daaraan willen we als vereniging niet tornen. We kunnen alleen dringend aanbevelingen doen en wijzen op de politieke verantwoordelijkheid. We maken duidelijk dat de burgerij grote moeite heeft met dit probleem. We dragen ook oplossingen aan. Maar de gemeente moet beslissen of zij daar al dan niet wat mee wil doen". Wat dat laatste betreft is de heer Hoek optimistisch: „We hebben adhesie gekregen in de NVRD-ledenvergadering. Er staan vrij veel reinigingsdirecteuren achter ons plan. Ook van bestuurlijke zijde hebben we al veel weerklank gekregen. Zo zal Amsterdam in grote lijnen dit model gaan volgen. Ja, we hebben de indruk dat het plan erg aanslaat in het land".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.