+ Meer informatie

HERDENK DE TROUW

3 minuten leestijd

Bij een jubileum van een kerkverband verschijnt vaak een boek dat de geschiedenis belicht. In 1907 ontstonden de Gereformeerde Gemeenten, uit een verbroedering tussen twee hoofdstromen die hun wortels in de afscheidingsbewegingen rond 1834 hadden: de Lede-boeriaanse gemeenten enerzijds en de Gereformeerde Gemeenten onder ‘t kruis anderzijds. Een eeuw geleden dus; al verschillende publicaties verschenen er in 2007, maar hier ligt nu het officiële gedenkboek, onder verantwoordelijkheid van de daartoe ingestelde generaal-synodale commissie en vormgegeven door een commissie van de Jeugdbond (waarvan br. Jan Mauritz, redactielid, tot voor kort directeur was). Het is mooi dat de opbrengst bestemd is voor een speciale actie van deze Jeugdbond. Dat geeft ‘kleur’ aan deze uitgave, namelijk deze, dat een kerk nooit louter en alleen achterom kan kijken. Zij leeft naar de toekomst -van Christus! — toe, en wil haar leden, ook een nieuwe generatie, daartoe opwekken. Ook op een andere manier geeft het kleur: het boek heeft een heel frisse uitstraling, zowel bij de omslag, als in de artikelen: vele kleurenfoto’s maken het geheel levendig. Kerkelijke degelijkheid en uiterlijke frisheid blijken heel goed samen te kunnen gaan!

In het boek staan verschillende artikelen, die de grondslag van de Geref. Gemeenten raken; het start met een historisch overzicht van ds. M. Golverdingen, waarbij het ‘geestelijke kenmerk’ nog eens duidelijk voor het voetlicht komt: een ‘schriftuurlijk-praktikale’ inslag (blz. 19), waarbij het genadeverbond (slechts) voor de uitverkorenen is. Tegelijk wordt duidelijk dat deze ‘eenvoudigheid’ niet betekent dat de leden van de Geref. Gemeenten zich met een boekje in een hoekje terugtrekken: er komt een SGP uit voort, de Driestar wordt opgericht, er gaan jongeren studeren, er is sprake (zo wordt in volgende bijdragen duidelijk) van zendingsarbeid, evangelisatieposten, hulpverlening (‘De Vluchtheuvel’), ge-handicaptenzorg… noemt u maar op! In dit artikel krijgen ook de spanningen binnen deze kerken ruime aandacht (denk aan ds. R. Kok en dr. C. Steenblok in het begin van de jaren ‘50 van de vorige eeuw). Het is moedig dat kerkrechtelijke feilen en procedurele fouten hier eerlijk aangewezen worden. Zou dat nog een vervolg krijgen?

Ook de vorming van a.s. predikanten krijgt aandacht: aan de Boezemsingel in Rotterdam is de opleiding gevestigd. Opnieuw wordt duidelijk (blz. 23 e.v.) dat dit niet zonder slag of stoot ging, maar uiteindelijk gebeurde het wel. In een volgend artikel gaat de hoofddocent van de school, ds. A. Moerkerken, in op het bewaren en zich bekeren. Hij zet dat vooral af tegen allerlei ontwikkelingen in de samenleving gedurende een eeuw. Niemand kan zeggen dat hij/zij daar niet door beïnvloed wordt!

Ik noem nog de geestelijk ernstige bijdrage van ds. J.J. van Eckeveld over de prediking en de heldere bijdrage van ds. P. Mulder over kerk en kerkverband. Daarin wordt nog weer eens duidelijk dat het leven op grond van de Dordtse Kerkorde een gemeente weliswaar zelfstandig doet zijn, maar niet autonoom (blz. 91 e.v.). Ook mogen de portretten (letterlijk en figuurlijk) dwars door het boek heen van predikanten en bestuurders worden genoemd.

En ten slotte, ter relativering van een al te veel opwaarderen van psalmberijmingen: in 1907 werd de berijming van 1773 van bepaalde zijde getypeerd als een ‘onaanvaardbare staatscreatuur’…

n.a.v. J.H. Mauritz e.a. (red,), Herdenk de trouw. Honderd jaar Gereformeerde Gemeenten 1907–2007. Uitg. Den Hertog Houten 2007, 191 blz, € 29,50.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.