+ Meer informatie

Niet de wereld is sterk, maar de kerk is zwak

Dr. Vos: Secularisatie is intern probleem

3 minuten leestijd

BARCHEM — De secularisatie is een intern, kerkelijk probleem. Als een kat loopt men om de hete brij heen, namelijk het probleem dat de wereld niet sterk is, maar de kerk zwak. De kerk heeft zich bij voorbaat vastgelegd door een onmachtspositie in het spreken over Godsverduistering, alsof Schortinghuis de beste cultuurcriticus is. God hult Zich in licht, niet in duisternis. Dat zei dr. A. Vos, docent theologe aan de Rijksuniversiteit Utrecht, gisteren tijdens de zomerconferentie van de CSFR, die vandaag besloten wordt.

Dr. Vos haalde fel uit naar allerlei modisch napraten van ongeloof(stheorieën), waarbij men uitsluitend te rade gaat bij allerlei alternatieven na de Verlichting. Men laat na zelf in de werken en levens van Darwin en Freud te kruipen, maar neemt voor zoete koek aan dat zij de valsheid van de leer van de kerk hebben 'bewezen'. „Niemand vraagt waarom en door wie de boodschap van de kerk weerlegd zou zijn".

Het probleem is volgens dr. Vos nu dat in Nederland „op nationaal niveau" de jeugd „gefopt" wordt met de schijnkracht van een steeds weer nagepraat ongeloof. Met name de academische intelligentsia, de theologen zeker incluis, maakt zich hieraan schuldig. Gemakshalve wordt vergeten dat de mens zelf verantwoordelijk is voor de huidige malaise. Dr. Vos zei zelf geen oplossing te willen bieden, maar „er is een oplossing: God Zelf. God is de meest volkomen werkelijkheid, niet te symboliseren, en het meest werkelijke symbool is Zijn schepselmatige uitdrukking in Jezus, als het menselijke centrum van deze wereld".

God is superieur boven al ons denken en zijn, zo stelde Vos verder. God is ongecompliceerd en gaaf, niet een soort Wodan-god of iemand die nurks over onze schouder kijkt. God is niet kleinzerig en zielig, maar wij zijn als moderne mens zo kleinzerig om het werkelijk zoeken naar geloof vol te houden. God is te goed en te gaaf dat de moderne mens er zich met een Jantje van Leiden af kan maken, zo stelde Vos tegenover de huidige trend van ongeloof.

Niet kleineren

Dr. Vos wilde met zijn aanval op het ongeloof niet het moderne zoeken en tobben naar God kleineren. Hij verwees daarbij naar zijn eigen zoeken, dat twintig jaar duurde. Op 28-jarige leeftijd kreeg hij een ooginfarct „en dat krijg je niet van een ommetje lopen". Hij pleitte echter voor ruimte voor een eerlijk gevecht tussen geloof en ongeloof. Ook het spreken van de kerk vanuit een onmachtspositie doet geen recht aan de ongelovige en zijn denkkracht.

Het ongeloof is geen fatum, zo stelde Vos. Hij bepleitte een terugkoppeling naar de wereldgemeenschap van de kerk, het zich laten inspireren door de „systematische genieën" in de kerk, zoals de Latijnse Augustinus. De overgeleverde boeken van deze mensen zijn er om uit te putten, beter dan de „floddertjes van Sartre". Dr. Vos verwees ook naar de rijkdom van onze traditie, de roem van de kerk, van Franeker en Utrecht, ook ons martelarenboek dat „uniek in de wereld" is.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.