+ Meer informatie

Begrafenis van Ds. BAAN

5 minuten leestijd

Er was dinsdag 12 juni jl. grote belangstelling bij de begrafenis van Ds. Baan te Driebergen. We kwamen samen in de kerk aan de Oranjelaan. Het kerkgebouw was tot de laatste plaats bezet met vrienden en belangstellenden. Er waren er uiteraard uit Driebergen en uit Zeist en de andere kerken, die de overledene gediend heeft. Maar ook van elders waren er velen gekomen. We zagen bezoekers uit het noorden en uit het zuiden. Vele predikanten toonden hun belangstelling. Dat is begrijpelijk, omdat Ds. Baan een ruime plaats in het kerkelijke leven en ook daarbuiten ingenomen heeft. Er waren ook predikanten uit verschillende andere kerkelijke gemeenschappen. Gelukkig, dat de kerkmuren geen wezenlijke scheiding maken. In zulke omstandigheden blijkt er slechts één kerk te zijn, zoals we ook belijden. Zij, die tot die kerk behoren, behoeven niet verenigd te worden, want ze zijn één in Hem, Die Zichzelf voor hen gegeven heeft en Die nog werkzaam is aan Gods rechterhand en ook in hen werkt door Zijn Geest. Er is meer dat vereent dan scheidt. Onder de aanwezigen waren vele kinderen Gods. Zij wilden als Koningskinderen deelnemen aan de begrafenis van een Koningskind. Het blijkt altijd weer, dat de Heere bij de begrafenis van een der Zijnen Zijn volk samen brengt. Van zo’n begrafenis gaat een getuigenis uit. Dan gaat het niet om hem of haar, die heenging, maar om de Heere en Zijn werk. Dat stond ook bij deze begrafenis op de voorgrond. De Heere verheerlijkt Zich naar Zijn vrijmachtig welbehagen in de harten van zondaren. Dat deed Hij ook in het hart en leven van onze vriend Ds. Baan. Daarvan komt de Heere alleen de eer toe.

De leiding van de begrafenis berustte bij Ds. N. de Jong van Driebergen. Hij leidde de rouwdragende familie om 2 uur de kerk in. Hij liet zingen Psalm 89: 19, las Openbaring 22: 10 - 17 en ging voor in gebed. Vervolgens wijdde hij gevoelvolle woorden aan de gedachtenis van Ds. Baan. Hij sprak woorden van troost tot de weduwe en haar kinderen. Hij bepaalde verder de aandacht van de vele hoorders bij Openbaring 22: 14: Zalig zijn ze die Zijn geboden doen, opdat hun macht zij aan de boom des levens, en zij door de poorten mogen ingaan in de stad. Op de hem eigene wijze sprak hij tot verheerlijking van Gods Naam. Er werd aandachtig geluisterd.

Het waren woorden van troost voor Gods kinderen, want ook zij zullen eens door de poorten mogen ingaan in de stad. Ds. de Jong eindigde met een ernstige opwekking om de Heere te zoeken. We zongen Psalm 84: 2.

Vervolgens mocht schrijver van dit artikel nog iets zeggen. Hij deed dit namens de classis Utrecht en zo ook namens de hele kerk, waarin Ds. Baan jarenlang op allerlei wijze zijn plaats heeft ingenomen. Hij sprak ook namens de vele vrienden van de overledene binnen en buiten eigen kerkverband. En dan niet te vergeten ook voor de commissie van redactie van Bewaar het Pand, waarvan Ds. Baan deel uitmaakte. Hij vroeg kort aandacht voor wat de Heere tweemaal tot Ezechiël sprak: Mensenkind, Ik heb u tot een wachter gesteld over het huis Israëls... Ds. Baan is ook wachter geweest door woord en geschrift. Wat het laatste betreft is te denken aan zijn arbeid voor ons blad. Zijn taak was hier volbracht. Hij is ingegaan in de rust, niet als getrouw wachter, maar als mensenkind, als zondaar, gezaligd door Hem, Die alleen getrouw gewaakt en alles volbracht heeft.

Na gebed en het zingen van Psalm 89: 8 ging de menigte naar de begraafplaats, waar gewacht werd op de rouwstoet. Inmiddels hadden er verschillende ontmoetingen plaats. De rouwstoet kwam. Men sloot er zich bij aan. Bij het graf werd eerst gezongen, Psalm 65:3: Het klonk plechtig:


Daar zal ons ’t goede van Uw woning verzaden reis op reis....


Ds. de Jong gaf het woord aan Ds. Slagboom van Barendrecht. Deze sprak namens de gemeenten, die Ds. Baan heeft gediend. Hij sprak over Openbaring 14: 13: zalig zijn de doden die in de Heere sterven, van nu aan. Ja, zegt de Geest, opdat zij rusten mogen van hun arbeid en hun werken volgen met hen. Aan het sterven in de Heere, d.w.z. in de gemeenschap met Hem, moet het leven in de Heere beantwoorden. Het sterven moet hier beginnen. Ds. de Jong had dit in de kerk ook benadrukt, toen hij sprak over de vruchten van de boom des levens. Gods kinderen moeten leren, dat hun vrucht uit hem gevonden is.

Ds. Bijleveld sprak op verzoek van Zeist en namens eigen gemeente Bussum nog een enkel woord. Daarbij bracht hij in herinnering, wat Ds. Baan bij zijn schoonouders had verteld van wat Ds. Bakker op zijn ziekbed had gezegd. Namelijk, dat deze een beroep van de Heere had ontvangen en dat had mogen aannemen. Hij eindigde met de voorlezing van de 12 artikelen. Een zoon van Ds. Baan bedankte namens de familie voor alle belangstelling.

Op voorstel van Ds. de Jong zongen we nog Psalm 89: 7:


Hoe zalig is het volk, dat naar Uw klanken hoort....


Daarmee liep ook deze plechtigheid ten einde en ging een ieder weer zijns weegs.

De Heere moge Mevr. Baan en haar kinderen in Zijn gunst gedenken, zodat zij mogen ervaren, dat Hij een Rechter der weduwen en een Vader der wezen is.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.