+ Meer informatie

IRENE GESCHEIDEN

3 minuten leestijd

De Kamerverkiezingen hebben deze week zozeer de publieke aandacht bezig gehouden, dat de scheiding van prinses Irene, die dinsdag werd uitgesproken, al weer ver achter ons schijnt te liggen. Nu heeft deze echtscheiding ons niet overvallen. Al geruime tijd was het duidelijk dat het huwelijk van prinses Irene helaas op een echtscheiding zou uitlopen.

Irene was de eerste van de prinsessen, die in het huwelijk trad. Dat was in 1964 en daar was een hele storm aan vooraf gegaan. Zowel het feit dat zij in het geheim naar de RK-kerk was overgegaan en zich in Rome door kardinaal Alfrink had laten overdopen, als het feit dat zij ging trouwen met een halffascistische Spaanse troonpretendent leverden veel kritiek op.

Begrijpelijk dat de regering besloot geen goedkeuringswet voor haar huwelijk in te dienen. Dat betekende dat zij op de dag van haar huwelijk haar rechten op de troon verloor.

De overgang van Irene naar de RK-kerk bracht in die jaren een veel grotere schok teweeg dan thans het geval zou zijn. De oecumenische beginselvervaging tussen rooms en protestants was toen nog niet zover voortgeschreden. Van een CDA was nog geen sprake.

De rooms-katholieken begroetten de overgang van de prinses met blijdschap, maar deden ook hun best om de protestanten niet op stang te jagen. Ir. Van Dis, destijds fractievoorzitter van de SGP in de Tweede Kamer, verklaarde het te betreuren dat prinses Irene de reformatorische traditie van het Oranjehuis had prijsgegeven.

Het was echter niet de geloofsovergang van Irene die haar haar rechten op de troon kostte. Dat kwam door haar verloving met prins Karel Hugo, waardoor zij nauw betrokken,raakte bij het Spaanse Carlisme. Vooral bij de linkse partijen stuitte dit op weerstanden. En terecht.

Vijf dagen nadat koningin Juliana via de radio had meegedeeld dat de verloving van Irene niet doorging, kondigde Irene toch haar verloving aan. Uiteindelijk vond het huwelijk in Rome plaats, zonder dat koningin Juliana en prins Bernhard daarbij aanwezig waren.

Achteraf gezien kunnen we constateren dat de kwestie-lrene leidde tot het ontstaan van een nieuwe republikeinse stroming in Nederland. Voor de oorlog hadden socialisten en communisten vaak fel geageerd tegen het koningshuis. Koningin Wilhelmina had echter door haar houding in de oorlogsjaren in brede kring veel respect venworven.

Pas door de kwestie-lrene en de affaires die daarop volgden (huwelijk Beatrix, steekpenningen Lockheed) ging de sympathie voor het koningshuis weer afbrokkelen.

Ook daarom was het huwelijk van prinses Irene een betreurenswaardige zaak. Maar dat neemt niet weg dat wij haar echtscheiding eveneens betreuren, ook al zijn echtscheidingen in ons land tegenwoordig heel normaal geworden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.