+ Meer informatie

ETEN JULLIE AAN TAFEL?

3 minuten leestijd

‘Eten jullie dan nog aan tafel?’ Die vraag werd me gesteld in een gesprek dat ging over het opvoeden van kinderen. Met een schok realiseerde ik me dat het kennelijk niet voor iedereen gewoon is om aan tafel te eten. Een beetje doorvragen leverde het volgende beeld op. Bij het opstaan staan de wekkers zo scherp afgesteld, dat alle huisgenoten van de badkamer gebruik kunnen maken, als ze tenminste opschieten. Treuzelen geeft stress en van stress komen lelijke woorden. Makeup van dames moet daarom te allen tijde buiten de badkamer geschieden. Is er nog tijd om te ontbijten, dan grijpt ieder uit de kast wat snel en makkelijk weg te happen valt: yoghurt en muesli staan boven in de toptien. Vervolgens schuift vader met zijn bord achter de krant, moeder loopt heen en weer te rennen voor iedereen en de kinderen verdelen zich rond de beeldschermen van de tv, een computer en een laptop. Ondertussen stromen de eerste SMS-jes binnen over lessen die niet doorgaan. Het vergt enige handigheid, maar met voldoende oefening lukt het wel om tegelijk te eten en te kijken of te mailen. Daarna duurt het niet lang of ieder gaat op weg naar school of naar het werk.

Rond het middaguur zijn de gezinsleden bijna nooit tegelijk thuis. Dan heeft het dus helemaal geen zin om aan een tafel te gaan zitten. Alleen ‘s avonds zitten ze wel eens bij elkaar. Met warm eten is een tafel wel handig om de jus door te geven. Maar als het een keertje lekker makkelijk pizza is, zit iedereen weer voor zijn eigen beeldbuis met een eigen programma.

In de bijlage van 16 juni 2007 van de Volkskrant (een dagblad van onverdacht links-progressieve signatuur) staat te lezen dat gezinstherapeuten hebben ontdekt dat rituelen, speciale gewoonten, kleine en grote tradities waardevol zijn omdat ze gezinnen en families bijeen houden, zoals cement een stenen huis bijeen houdt. Vooral kinderen en jongeren hebben de geborgenheid nodig van familieleden die ‘voorspelbare dingen’ doen. Kinderen uit gezinnen met weinig samenhang en structuur doen het meetbaar slechter dan gezinnen met een goede onderlinge band. Heeft de Volkskrant nu (eindelijk) ook het gezin ontdekt als hoeksteen van de samenleving?

Bij herkenbare dagelijkse rituelen en structuren in een gezin hoort in ieder geval ook de maaltijd. Samen aan tafel om te eten, maar ook om te delen. Samen aan tafel voor gezonde voeding en ook voor een gezond opvoedingsklimaat. Vergeet dan ook de geestelijke vitaminen niet van Bijbel en gebed. Opvallend trouwens, dat de evangelisten berichten dat de Here Jezus heel wat keren aan een maaltijd heeft deelgenomen en dat die tafelgesprekken vol zijn van de meest wezenlijke dingen van het geloof (denk aan de laatste maaltijd die de Heiland gebruikte met zijn discipelen voor Hij stierf).

Ook als het wel eens erg gemakkelijk is om ‘van het aanrecht’ te eten, laten we toch maar moeite doen om de tafel in ere te houden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.