+ Meer informatie
Print this document

Vriendschap verkering

DEEL 1

7 minuten leestijd

Colinda en Bas gaan goed met elkaar om. Ze fietsen elke dag in dezelfde groep naar school. Ze ontmoeten elkaar op de vereniging, catechisatie, op het dorp. Ze komen ook wel eens bij elkaar thuis als ze met een clubje iets afgesproken hebben. Ze praten vaak met elkaar, in de groep maar ook apart. Verder merk je weinig. Er wordt wel eens om gelachen, maar eigenlijk is iedereen eraan gewend: Colinda en Bas hebben al vanaf de basisschool 'verkering'.

Hannelie en René hebben elkaar op de camping ontmoet. Het 'klikte' meteen. Hij vond haar best knap en zij vond dat je leuk met hem kan kletsen en lachen. Ze zijn niet bij elkaar wég te slaan. Hij houdt haar schouder stevig vast als ze ergens zitten of lopen en zij moet vaak iets in z'n oor fluisteren. 's Avonds gaan ze graag een 'ommetje' maken in het bos. Samen. Of Hannelie en René verkering hebben? Moet dat dan?

Wanneer heb je eigenlijk verkering? Als een jongen en een meisje zoenen? Of als hij (of zij) 'het' gevraagd heeft? Of kun je ook zo'n goede vriendschap hebben datje bij elkaar'hoort'? Vriendschap en verkering kunnen dicht bij elkaar liggen. Er wordt veel over gesmoesd, gegniffeld, gedacht en gedroomd, maar weinig echt over gepraat. Daarom hebben we met een paar jongeren uit klas 3 havo en vwo van het Wartburgcollege locatie Marnix in Dordrecht een gesprek gehad over vriendschap en verkering. In dit eerste artikel gaat het vooral over vriendschap tussen jongens en meisjes. Volgende keer deel twee: over één jongen en één meisje.

Te jong voor verkering

Een gesprek over dit onderwerp is natuurlijk een beetje eng, omdat het vooral niet te persoonlijk mag worden. Zonder namen te noemen, kan ik wel zeggen dat de meeste van de zeven jongeren met wie ik gesproken heb, al op de basisschool 'verkering' gehad hebben. Maar nu zouden ze het vriendschap noemen.

Paul: "Tegen een vriendje zeggen die meisjes op de basisschool precies hetzelfde als tegen een vriendinnetje, alleen noemen ze het dan verkering." leteke: " Bij verkering horen toch wel vlinders in je buik. Dan ben je verliefd."

Peter v.d. P.: "Op de basisschool ben je echt niet verliefd, dan neem je voor de lol verkering." Voor verkering was je toen echt te jong, vindt iedereen. En eigenlijk vinden de meesten dat dat met veertien, vijftien jaar nog steeds geldt. Peter B.: "Als ik een vriendinnetje zou hebben, zou ik haar niet mee naar huis nemen."

Paul: "Hoe ouder je wordt, hoe serieuzer je bent."

Vriendschap moet kunnen

Je merkt in de puberteit dat jongens naar meisjes 'kijken' en andersom. Ze zoeken al snel ergens iets achter. Als je met z'n tweeën op het schoolplein staat te praten, wordt er dan ook veelbetekenend geglimlacht.

"Zohóó..." zegt genoeg. Maar volwas-senen doen soms nog kinderachtiger dan klasgenoten. Thuis worden er onder het eten vaak toespelingen over verkering gemaakt en sommige familieleden praten over niets anders. Dit wordt niet altijd gewaardeerd.

Peter B.: "Als er visite is, beginnen ze altijd over verkering."

Marija: " Hé Marija, heb je al verkering? Ben je al aan je uitzet bezig? Zitten er geen leuke jongens in je klas? Alsof je niet helemaal serieus genomen wordt."

Kan 'gewone' vriendschap tussen jongens en meisjes opeens niet meer?

Jacobine: "Dat móet gewoon. Ik vind het goed om een band met elkaar te hebben. Je moet niet langs elkaar heen leven." Marriët: "Het moet niet zo zijn, datje alleen goed met een jongen op kunt schieten als je verkering met hem hebt. Als je zegt dat je het gezellig gehad hebt, denken ze meteen datje gek op die jongen benten dat hoeft helemaal niet."

Jongens en meisjes kunnen gelukkig ook

ontspannen met elkaar omgaan. Vaak gebeurt dat in een groepje, ledereen praat gewoon met iedereen.

Peter v.d. P.: "Als je twee aparte groepen van jongens en meisjes zou hebben en je ziet een jongen en een meisje een keer met elkaar, dan zoek je er meteen iets achter. Nu hoeft het niets te betekenen."

Gewoon gezellig

Natuurlijk blijven de verschillen tussen de twee geslachten er.

Paul: "Ik merk wel datje met een jongen vrijer omgaat dan met een meisje." Jacobine: "Jongens praten onder elkaar over heel andere dingen dan meisjes. Veel jongens hoor je zó vaak over auto's." Peter B.: "En meisjes altijd over kleren en haren."

Juist vanwege die verschillen is het goed om met meisjes én jongens om te eens over gezamenlijke dingen en denk je daarover na. Als je de ander niet ziet om wat hij is (jongen of meisje, uiterlijk), maar om wie hij of zij is (welke persoon, met welk karakter), dan vormen zulke vriendschappen je enorm.

De jongeren praten in zo'n groep gewoon gezellig; op school over watje 's avonds gaat doen, over school en leraren. Op de vereniging over een bepaald onderwerp en over van alles. Maar niet echt over privé-zaken. Die bewaar je toch voor een speciale vriend(in).

Grenzen

Het is fijn als jongens en meisjes zo met elkaar om kunnen gaan, dat er niet achter ieder woord iets gezocht wordt. Toch kun je niet alles zeggen en alles doen. Er zijn grenzen. Hoe doe je tegen elkaar? En hoe praatje over elkaar?

leteke: " Ik vind het kwetsend als een jongen 'lekker ding' tegen een meisje zegt. Of haar dat naroept. Daarvoor ben je niet geschapen."

Hoewel Jacobine dat ook niet vindt kunnen, zegt Paul: "Als meisjes onder elkaar heb je het ook echt wel eens over die leuke jongen die daar verderop staat. Dat is alleen een nettere vorm. En meisjes zeggen het zó, dat die jongen het niet kan horen."

De jongens leggen uit dat jongens, vooral in een groep, sneller iets over een meisje zeggen of naar haar roepen. Maar dat menen ze niet en ze bedoelen het ook niet kwetsend; 't is meer voorde lol.

Marriët: "Ik vind het niet fijn als ik nageroepen of - gefloten word, omdat je dan al gauw denkt: wat moet hij van me? "

Natuurlijk kijk je naar elkaar en praat je over elkaar. Maar doe je dat positief? Laatje een ander in z'n waarde of bekijk en bespreek je alleen het uiterlijk?

Niet te vrij

Wat wel en niet kan in de omgang, hangt van een paar dingen af. Natuurlijk speelt het mee hoe je tegenover elkaar staat.

Paul: "Je kunt het niet maken om een meisje aan te raken en steeds 'lekker ding' enzo te zeggen als ze dat niet leuk vindt. Dan voelt een meisje zich gekwetst." ledereen vindt dat eigenlijk de belangrijkste regel: dat je elkaar niet kwetst.

Maar als je een manier van omgaan allebei prima vindt, kan dan alles? Tegen een vriendschappelijke arm om je schouder hebben deze jongeren geen bezwaar. En als er een speciale vriendschap aan het ontstaan is, kan dat volgens hen gerust hand in hand worden. Vooral in vakantiesfeer blijken veel jongeren (in het algemeen) wat vrijer dan normaal. Met aanhalig doen als je allebei weet datje daar niets mee bedoelt, heeft dit groepje ook niet zoveel moeite. Dat geldt ook voor flirten, als je tenminste geen verwachtingen wekt.

Marija: "Als je weet dat die ander wel serieus van jou houdt, moet die wel denken: hoe zit het nou in elkaar? "

leteke houdt er niet van: "Het is heel irritant om naar te kijken."

Zijn er niet méér regels dan datje elkaar voor 'vrijheden' goed moet kennen en datje niemand mag kwetsen? Bij iedereen om de nek te hangen, kan niet volgens dit groepje. En met iemand zoenen zonder datje iets voor die persoon voelt? Peter B.: "Dat doe je gewoon niet."

Peter v.d. P.: "Toch hoorjewel van anderen dat ze dat stoer vinden. Nou, ik vind er niks bijzonders aan."

Paul: "Sommigen doen dat (of nog méér) gewoon omdat ze het leuk vinden. En de volgende dag staan ze weer met een ander, terwijl het een middel zou moeten zijn om je liefde te tonen."

Jacobine: "Op een niet-christelijke school gebeurt dat nog veel sneller; daar zijn ze veel vrijer met elkaar dan op een reformatorische school. En dan zijn er meisjes die op den duur met iedereen gaan. Dat vind ik echt dom."

Fatsoensregels tellen dus ook. Maar meer. Bijbelse regels. Een mens is geen voorwerp om te bekijken en om mee te spelen voor je eigen plezier, ledereen is een persoon, een naaste, meer dan een buitenkant. De Heere kijkt naar de binnenkant. Wees zuinig op een ander, op jezelf en op de vriendschap die je krijgt.

Capelle aan den IJssel, Petra Hooglander-Bijvank

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.