+ Meer informatie

Heerlijk vooruitzicht: tien weken lang hoef ik geen schooluniformen te strijken

5 minuten leestijd

D'e laatste schoolweek! Op de dag dat deze Terdege verschijnt, worden aan deze zijde van de oceaan klaslokalen met bezems gekeerd, want morgen begint voor alle lagere scholen de grote vakantie. Ook op de Whitefield Christian Academy zit het werk erop, en we kunnen terugzien op een goed schooljaar. Wat zijn fundamenteel-christelijke scholen in Canada een onuitsprekelijk voorrecht, en wat zijn de grote financiële offers die ervoor gebracht moeten worden dat waard! Wat onderwijs betreft is onze school goed te vergelijken m.eteen reformatorische school in Nederland. Naast godsdienstonderwijs nemen rekenen, wiskunde, lezen en schrijven de grootste plaats in op het lesrooster. Ik heb wel het idee dat er in Nederland meer tijd wordt uitgetrokken voor speciale projecten. Andrew en Henry moeten wel regelmatig thema-werkstukken inleveren, maar ze moeten die in hun eigen tijd maken. Ik zie soms zulke leuke dingen in Terdege-junior, dat ik het wel eens jammer vind dat daar op onze school geen tijdvoor is! Ook de kleuterschool is erg academisch. Richard heeft het het hele jaar druk gehad met letters en cijfers, maar met schaar en lijm kan hij nauwelijks overweg. Van mij zou hij op school best iets meer mogen knoeien en stoeien, maar ik besef goed dat de beste stuurlui aan wal staan! Vertoont het onderwijs op de WCA veel overeenkomst met dat op reformatorische scholen in Nederland, het toelatingsbeleid is duidelijk anders. De deur staat wijd open voor ouders van welk kerkverband dan ook, zohet maar eens zijn met de geloofsartikelen van de Free Presbyterian Church, die samen met de Westminstergeloofsbelijdenis en Catechismus de grondslag van het kerkverband vormen. Ik heb dit vooral in de beginjaren van de school als erg positief ervaren. Maar hoe sterker de school zich uitbreidt, hoe meer gevaar ik begin te zien voor verwatering en verwereldlijking. Omdat de gezinnen in onze kerk klein zijn, vormende "eigen" kinderen op school een duidelijke minderheid Ik weet dat het niet goed is om andere christenen af te meten aan hun kennis van "de oude waarheid", en dat er landen zijn waar het Evangelie nog maar betrekkelijk kort geleden ingang gevonden heeft. Vooral van de vele immigranten uit deze landen kan niet verwacht worden dat hun levenspraktijk in alle aspecten overeenkomt met de onze. Wat dat betreft is ook mijn huwelijk nog altijd een goede leerschool! Maar ik heb vooral het laatste jaar sterk het idee dat de school een soort evangelisatie-instituut aan het worden is voor gezinnen die in naam wel christelijk zijn, maar de school voornamelijk gekozen hebben vanwege het hoge onderwijspeil. Heel wat ouders geven openlijk toe dat ze dolblij zijn met de school, maar dat ze niet graag lid zouden zijn van een kerk waar de Kingfames-vertaling wordt gebruikt, en waar vrouwen gevraagd (nietgeboden!) wordt een hoofddeksel te dragen in de eredienst. Ik moet eerlijk zeggen dat ik me over al deze dingen soms erg verward voel. raag of ik te onverdraagzaam ben. Als ik kijk in eigen hart en leven, is er meer reden tot beschaamdheid, dan tot verbittering! De opvoeding van onze kinderen is intmers allereerst de verantwoordelijkheid van de ouders. De school is een hulpmiddel, en als zodanig heb ik niets dan lof voor onze school, waar Gods Woord de voornaamste plaats inneemt, en waar personeel is dat dagelijks met woord en daad toont het zielsbelang van de kinderen op het oog te hebben. De jongens zullen hun klasgenoten deze zomer best missen, maar ze kijken erg uit naar hun bezoek aan Nederland. Zelf ben ik naar mijn idee ook wel een beetje aan vakantie toe. Het is een heerlijk vooruitzicht om tien weken lang niet aan lunchdoosjes te hoeven denken, noch aan muziekboeken, geld voor uitstapjes, gym- en zwemkleding uniformen (ik was en strijk dertien overhemden en viff broeken voor de jongens per week!), huiswerk, enzovoort, enzovoort. Het is ook fijn om een paar maanden niet heen en weer te hoeven rijden. De school is met veertien kilometer niet echt ver weg maar er is zoveel verkeer in Scarborough dat de reis zelden zonder oponthoud is. Onze voorstad draagt de dubieuze titel "crash capital ofToronto ". Zelf geloof ik dat het betrekkelijk grote aantal verkeersongelukken in Scarborough en de rest van Ontario rechtstreeks verband houdt met een rijopleiding die werkelijk minimaal is. Daar hoop ik in september iets meer over te schrijven!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.