+ Meer informatie

PRESIDENT THIEU NEEMT OPBOUW TER HAND VAN REPUBLIEK ZUID- VIETNAM

7 minuten leestijd

SAIGON — President Nguyen-Van-Thieu heeft hier een uit drie fasen bestaand programma voor de na-oorlogse wederopbouw en herstel van de economie in Zuid-Vietnam bekend gemaakt. Dit plan heeft tot doel, aldus Thieu, de bedoeling van de communisten om de macht over te nemen te verijdelen en moet verder dienen om een werkelijke duurzame vrede op te bouwen. Er zullen acht jaar met het programma gemoeid zijn en zal moeten leiden tot een economisch onafhankelijk Zuid-Vietnam binnen een decade. Het bruto nationaal produkt zal jaarlijks met negen procent moeten stijgen, zodat in 1980 het totaal met 80 procent zal zijn toegenomen. (Het Zuidvietnamese BNP bedroeg in 1972 bijna 2,4 miljard dollar. Het streefcijfer voor 1980 is dus 4,3 miljard VS dollars. Red.).

De president zei verder dat de ontwikkeling van het toerisme grote mogelijkheden biedt voor het aantrekken van buitenlandse valuta, het scheppen van nieuwe werkgelegenheid voor een groot aantal mensen en tegelijkertijd voor de ontwikkeling van het Vietnamese ambacht. De regering in Saigon zal investeringen vanuit Vietnam en het buitenland in de toeristen-industrie bevorderen, de visa-regeling voor buitenlanders vergemakkelijken en programma's in het buitenland voor het aantrekken van toeristen beginnen.

Thieu zei verder dat hij in het kader van de wederopbouw zijn goedkeuring had gegeven voor de instelling van een 110 miljoen dollar omvattend fonds voor hulp, rehabilitatie en hervestiging van een miljoen oorlogsvluchtelingen in Zuid-Vietnam en voor het herstel van bruggen en wegen. Ook zal een 40 miljoen VS dollar groot nationaal economisch fonds worden ingesteld om het particulier ondernemerschap te helpen. De president kleedde zijn verzoek om buitenlandse hulp in algemenere termen in. Hij zei hierover: „Bevriende mogendheden, in het bijzonder de Verenigde Staten, zijn alle bereid om het streven naar na-oorlogse rehabilitatie en wederopbouw van de Republiek Vietnam te steunen. Wij kunnen de gelegenheid niet voorbij laten gaan. 

Ik doe een dringend beroep op de bevriende mogendheden en de internationale organisaties om in alle sectoren, in het bijzonder de sectoren van financiën en techniek, wezenlijke steun te geven. In verband met de dringende eisen van de situatie is buitenlandse financiële steun voor de wederopbouw dringend nodig".

Deze rede van de Zuidvietnamese president waarin hij over de economische toekomst van zijn land spreekt is van grotere betekenis dan men op het eerste oog zou vermoeden. Welingelichte kringen-hier in de. hoofdstad zijn van mening dat deze factor uiteindelijk beslissend zal zijn voor de toekomst van dit land dat reeds meer dan twintig jaar lijdt onder het oorlogsgeweld.

Militair gezien kan men rustig zeggen dat Zuid-Vietnam de oorlog gewonnen heeft, en enige toekomstige communistisch(> agressie zal kunnen weerstaan. Het moraal van de troepen is hoog en de gevechtskracht is maximaal.

Op eigen benen

Het vertrek van de Amerikaanse troepen heeft geen afbreuk gedaan, maar eerder geleid tot een grotere innerlijke sterkte. Intensieve trainingsprogramma's, geschoeid op Amerikaanse leest maar aangepast aan de lokale omstandigheden, hebben in hoge mate tot dit gerechtvaardigde zelfvertrouwen bijgedragen. Een Zuidvietnamees officier drukte tegenover schrijver de toestand als volgt uit: „De Amerikanen hebben veel voor ons gedaan. Zij zijn de oorzaak van onze sterke militaire ruggegraat. Dit stelt ons nu in staat om op eigen benen te staan.

Dit is gebleken in de laatste fase voor het Parijse akkoord. De VS-troepen namen toen vrijwel niet meer deel aan de gevechtshandelingen. Alleen de militaire adviseurs bleken noodzakelijk, maar dan in geen andere capaciteit als verbindingsofficieren tussen de gevechtsposten en de Amerikaanse bommenwerpers." 

Politiek gezien heeft Zuid-Vietnam momenteel ook niet veel te vrezen. President Thieu is beslist niet iemand die de bevolking tot massa-demonstraties voor eigen consumptie kan bewegen. De duizenden die hem na zijn onlangse terugkeer uit Washington luidkeels op het vliegveld begroetten, waren voor het overgrote deel ambtenaren en anderen die uit hoofde van hun positie wel gedwongen waren met de uitgedeelde vlaggetjes te zwaaien en hoera te roepen. Thieu is echter wél iemand die respect afdwingt. Zowel bij de regerjngsaanhangers als bij de oppositie.

Vooral de krachtige houding die hij heeft ingenomen tijdens de onderhandelingen met dr. Henry Kissinger, die hem tot een regeringscoalitie met de Vietcong wilde dwingen, heeft veel goodwill gekweekt. Ook is hij in staat geweest om zijn belangrijkste politieke tegenspelers, zoals maarschalk Ky, zonder van harde maatregelen gebruik te Het vertrek van de Amerikaanse maken politiek buiten spel te zetten. Hoewel zijn neef, de heer Nha die als minister voor informatie de naam van „tweede Kissinger" heeft gekregen, ongetwijfeld veel invloed op de denkwijze van president Thieu heeft mag men hem zelf toch zeker niet onderschatten.

Thieu zijn grootste verdienste is dan ook dat hij tot dusver in staat is geweest een politieke lijn te volgen, die in het belang van zijn land is, zonder veel compromissen. Net eender als in Nederland waar iedereen een eigen politieke mening heeft en een oplossing voor de problemen weet, zo is in Vietnam iedereen aan het intrigeren. Vrijwel niemand is het op politiek gebied eens met iemand anders.

Derde macht

Dit komt vooral tot uiting als men met politici hier de mogelijkheid van een nieuw politiek leider bespreekt die via de nieuwe „thirdforce" naar voren moet komen. De naam van oud-keizer Bao-Dai wordt dan genoemd. Een politicus zei hierover: Dai is iemand die, mede ook door zijn verleden, eigenlijk niets te bieden heeft. Iedereen is het met deze analyse eens. Door dit negatieve en zijn titel zou hij uiteindelijk diegene kunnen zijn waaromheen de nu verdeelde machten zich als een eenheid zouden kunnen scharen. En als iets noodzakelijk is voor de toekomst van ons land dan is het wel stabiliteit in deze politieke chaos".

Maar ondanks al dit politieke geharrewar gaat president Thieu rustig zijn gang, en probeert voor zijn land op korte termijn het beste te bereiken. Aan zijn politieke uitspraken kan men soms niet te veel waarde hechten. Iets wat jammer is, daar hij hierdoor iets van het afgedwongen respect verlies. Het Con-San incident is hiervan een goed voorbeeld.

Gedurende zijn laatste reis in de VS en Europa werd hij door de internationale pers gevraagd welke waarheid er school in de verhalen over de „Ti.igerkooien" op dit gevangeneneiland. Gevangenen zouden hier op de wreedste manieren gemarteld worden. Thieu meende te moeten antwoorden dat van deze berichten niets waar was en dat iedere journalist van harte welkom was om daar zelf te gaan kijken. Uw schrijver die deze uitspraak op haar waarde wilde toetsen heeft vele pogingen ondernomen om zulk een bezoek te bewerkstelligen. Met een negatief resultaat uiteraard.

Een persoonlijke brief aan president Thieu en een persoonlijke belofte van de minister van buitenlandse zaken, Tran-Van-Lam, konden zelfs deze deur niet open maken. Om Thieu echter als een politieke opportunist en dictator af te schrijven is ook niet juist. Hij heeft op democratische principes, en niet met wapens afgedwongen is. Zoals hij zelf hiervoor teveel macht die gebaseerd is beseft ligt de uiteindelijke toekomst van zijn land echter in de economische sfeer.

Ook de 'Communistische Vietcong weet dit maar al te goed. Alle tekens wijzen er op dat Zuid-Vietnam daarom in de toekomst door een coalitie met de Vietcong geregeerd zal worden. Iets wat president Thieu terecht weigerde toen dr. Henry Kissinger hem deze oplossing tijdens het Parijse vredesoverleg trachtte op te dwingen. De tijd was er toen nog niet rijp voor

Door de inmiddels drastisch veranderde omstandigheden (de relatie van president Nixon en het Amerikaanse congres, in casu „Watergate") lijkt nu vrijwel geen andere oplossing mogelijk. Hoe triest dit ook mag zijn. De „Third-Force" zal dan de leider moeten leveren, en Thieu zal zich gedwongen uit het politieke beeld terugtrekken.

Daar men een dergelijke wending, omstreeks augustus kan verwachten, moeten de huidige daden en uitspraken van president Thieu in dit licht gezien worden. De grote tragiek van deze man ligt dan ook hierin: „dat hij voor zijn land veel betekend heeft (in de gunstige zin van het woord), maar waarschijnlijk als zondebok voor alles wat er gebeurd is de geschiedenis in zal gaan. In ons volgende artikel zullen wij de economische achtergronden die tot de huidige situatie in Zuid-Vietnam geleid hebben belichten en de politieke strategie van de communistische Vietcong bespreken. (NN).


Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.