+ Meer informatie

Groeten uit Canada

5 minuten leestijd

Hier zit ik dan: een jumbodoos met kerstkaarten aan de ene, en een adressenlijst van de kerk aan de andere kant van de tafel, en nog ontbreekt me de ware lust om aan de jaarlijkse schrijverij te beginnen.

Tijd heb ik genoeg vandaag: Het huis is schoon, de was is afgewerkt, en ik heb zelfs de hele ochtend gebakken. Is het dan toch het vage gevoel van verplichting dat afbreuk doet aan de op zich zo plezierige taak?

Wie denkt dat er in Nederland veel kersten nieuwjaarswensen verstuurd worden, zou eens hier om een hoekje moeten kijken. Ik denk dat het gemiddelde aantal dat per gezin ontvangen en verstuurd wordt, ver over de honderd ligt, en de meeste wensen worden uitgewisseld door mensen die elkaar dagelijks of wekelijks zien.

In de kerk lopen gemeenteleden zondags met grote stapels door de banken, onderwijzend personeel deelt zowel aan leerlingen als ouders kaarten uit, en zelfs visites zijn niet compleet zonder een schriftelijke bevestiging van het "Happy Holidays" dat sinds eind november (!) op ieders lippen ligt.

Wat kennissen hier betreft, vind ik het soms moeilijker om de post niet, dan wel te beantwoorden. Men is de kaarten zo gewend, en ik moet eerlijk zeggen dat het ons altijd goed doet om te weten dat er aan ons gedacht wordt. Maar ik denk wel eens dat we er vooral als kerkelijke gemeente misschien beter aan zouden doen om eens post te sturen aan zendelingen, hulpverleners, predikanten en evangelisten op verre posten, die juist om deze tijd van het jaar misschien erg naar huis verlangen.

En dichter bij huis zijn er veel zieken en bejaarden, die zich dikwijls erg eenzaam voelen. Ik heb me wel eens afgevraagd of onze vrouwenvereniging iets voor deze mensen zou kunnen doen, maar bijna alle leden hebben een drukke baan, en de weinige vrouwen die thuis zijn, hebben jonge kinderen. Ik ga nog een keer koffie inschenken, en wil toch proberen om de kaarten vandaag nog te posten.

Voor Canadese begrippen is het de hoogste tijd! De doos met brieven en kaarten uit Nederland (die er veel verleidelijker uitziet!) schuif ik voor de zoveelste keer aan de kant. U moest eens weten hoe graag ik deze rustige middag zou gebruiken om lezeressen die daarom gevraagd hebben, gezellig terug te schrijven!

Maar wie weet, misschien dat ik in de schoolvakantie, die eind deze week al begint, wat meer tijd heb. We wensen u in elk geval vast goede en gezegende Kerstdagen toe. Ik ben erg blij dat 25 december dit jaar op zondag valt, zodat we voor het eerst in al de jaren hier met Kerst naar de kerk kunnen!

                              ------------------------------

Geselsie uit Zuid-Afrika

"Vandaag heb ik echt een "geselsie-dag". Dit is m'n derde stukje al! Ik had me voorgenomen om keurig elke twee weken te schrijven, zodat ik telkens verse informatie kon leveren, maar na een paar afleveringen blijkt dat al niet op te gaan. De reden is: Een hele rij Hollandse gasten!

Zaterdag, half oktober, halen we de eerste van de lughawe. Ik verheug me echt op de komende weken; als m'n eerste vriendin nog geen week vertrokken is, komt de tweede al samen met m'n moeder. En half december krijgen we weer logés tot half januari.

„Wordt het niet te druk voor je", vragen ze dan bezorgd in een brief. Druk? Welnee. Ik doe gewoon alleen het noodzakelijkste werk en neem aan dat m'n gasten zich niet te goed voelen om af en toe ook een handje uit te steken. Een klein handje maar, want bijvoorbeeld het strijkwerk wordt al voor me gedaan -ik heb twee halve dagen per week een oussie, zwarte bediende, rondlopen die strijkt, nu en dan ramen wast en zorgt dat keuken, badkamer en toilet schoon blijven.

Wat dat betreft was het niet zo moeilijk om me aan de Afrikaanse gewoontes aan te passen! Bovendien is de zomer toch niet de tijd dat je allerlei grote huishoudelijke klussen aanpakt. Dat is me veel te warm, dan schakel ik echt een tijdje over op Afrika-tempo. Gelukkig hebben we airconditioning in de auto, zodat het geen straf is om onze bezoekers rond te rijden.

Zoals Nederland goede verwarmingsprodukten levert, is Zuid-Afrika gespecialiseerd in verkoeling. En evenmin als centrale verwarming een luxe is voor een Nederlander, is een auto met airconditioning dat voor ons. Maar voor ik met m'n gasten rondrijden kan, moet er eerst nog een en ander gebeuren.

De logeerkamer doet momenteel ook dienst als werkkamer en daar ga ik een beetje verandering in brengen. Jammer genoeg kan ik niet een deel van m'n spullen tijdelijk op zolder opslaan, omdat een zolder of vliering hier een onbekend verschijnsel is. Nou ja, een kleedje over computer, printer en fax maakt het ook al een stuk gezelliger. En de naaimachine past wel onder in de kast.

Ja, ons huishouden is voorzien van allerhande elektrische en elektronische gemakken. Een deel ervan is uit Nederland afkomstig, maar dat wil niet zeggen dat het hier niet verkrijgbaar zou zijn. Neem de magnetron - mikrogolf zeggen ze hier. Die is onder de blanke bevolking al heel wat langer ingeburgerd dan in de meeste Nederlandse gezinnen.

Dat heeft misschien ook wel wat te maken met de warmte. Niemand heeft veel zin om bij temperaturen van 35, 40 graden lang in de kombuis achter het fornuis te staan. Als je op een zomerdag een warme maaltijd hebt gekookt, is het niet moeilijk om te begrijpen waarom ze hier het fornuis de "stoof" noemen... "

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.