+ Meer informatie

Bedden

2 minuten leestijd

„Hoe ga je om met al die agressie en al die emoties die binnen de psychiatrie soms loskomen? Hulpverleners knappen er soms helemaal op af. Een hulpverlener is iemand die alleen niks kan. Hulp verlenen moet je samen doen, binnen de groep, het team. Maar er zijn te weinig collega's. Verpleging is een continu-situatie. Om één verpleegkundige post te kunnen bemannen heb je vijf personeelsleden nodig. Drie voor elke 24 uur, er is er een die verlof heeft, en de vijfde is ziek of is op studie. Een dienstrooster met te weinig diensten is dus een crime. Dan krijg je de situatie dat de hulpverlener om vijf uur denkt: „Jongens, ze redden dat hier zo niet, ik blijf nog een uurtje". Maar dan snijd je weer in je eigen vlees en op de lange duur werkt dat dus niet.

Kijk, het gevolg is natuurlijk niet dat patiënten geen bed meer zouden hebben waarin ze kunnen slapen, want dat bed hebben ze toch wel. Én het gaat er ook niet om dat patiënten niet meer drie keer per dag eten zouden krijgen. Het gaat om cfe dagelijkse attente zorg voor een medemens. Als je ziet dat meneer van kamer 18 wat gespannen is, dan ga je een praatje maken: „Joh, wat is d'r aan de hand?" Als mevrouw van kamer 10 de hele week binnen zit, ga je een eindje met haar wandelen. Kijk, maar die dingen zijn er niet meer bij. Er is geen tijd voor. Je loopt alleen hard naar de meest ernsti

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.