+ Meer informatie

Kleine kans op Israëlische betrokkenheid bij conflict

Jeruzalem ducht vooral terreuraanslagen

4 minuten leestijd

De kans dat Israël betrokken raakt bij een oorlog in het Golfgebied is klein, aldus Israëlische militaire deskundigen. Zij geloven bovendien dat het land beter in staat is zich te verdedigen dan tien jaar geleden, tijdens de Golfoorlog.

In januari en februari 1991 voerde een aantal landen onder leiding van de Verenigde Staten een oorlog tegen Irak, dat Koeweit in augustus 1990 had bezet. In de tweede nacht na het begin van de aanval schoot het Iraakse leger Scud-raketten op Israël af. Israëliërs werd tijdens de raketbeschietingen via radio en televisie gesommeerd naar de afgesloten kamers te gaan en gasmaskers op te zetten. De vrees bestond dat Irak chemische wapens tegen Israël zou gebruiken. Irak schoot in totaal 39 raketten naar Israël, die alle waren voorzien van koppen met explosieven.

De Iraakse leider Saddam Hussein hoopte met het afvuren van raketten naar Israël de coalitie te verbreken die tegen zijn land was gevormd. Met de aanvallen wilde hij een Israëlische reactie uitlokken. Als Israël zich tegen Irak zou keren, zouden de andere Arabische landen hun steun aan de Amerikanen staken, zo geloofde Saddam Hussein. De Amerikanen drongen er dus voortdurend bij Israël op aan geen tegenaanval te doen. De Amerikaanse luchtmacht zou in West-Irak haar best doen de lanceerinstallaties voor de Scud-raketten uit te schakelen.

Het kostte Israël moeite niet te reageren. Tegen het einde van de oorlog bestond in het defensie-establishment het vermoeden dat Irak alsnog chemische wapens zou gebruiken. De legerleiding wilde met een preventieve aanval voorkomen dat dat zou gebeuren. Een afdeling van het leger werd getraind om Irak binnen te vallen en de lanceerinstallaties uit te schakelen. Vlak voordat de Israëlische operatie in Irak zou beginnen, werd een wapenstilstand bereikt.

Scud-raketten

Hoe groot is de kans dat Afghanistan of Irak een aanval op Israël zal openen om een Israëlische tegenaanval, en daarmee een verbreking van de coalitie, uit te lokken? Van Afghanistan heeft Israël niets te vrezen. Het land heeft weliswaar enkele Scud-raketten, maar deze zijn niet in staat Israël te bereiken.

Wat Irak betreft: tot nu toe is niet gebleken dat de Verenigde Staten aanwijzingen hebben dat Saddam Hussein betrokken was bij de terreuraanslagen op 11 september. Een Amerikaanse actie tegen Irak -en in het verlengde daarvan een Iraakse tegenaanval op Israël- is dus onwaarschijnlijk.

Militaire deskundigen veronderstellen dat Irak nog enkele Scud-raketten heeft, waarop zowel conventionele als niet-conventionele (chemische en biologische) wapenkoppen kunnen worden gemonteerd. Maar de Irakezen zullen meer moeite hebben ze te gebruiken. Het Iraakse leger heeft minder Scuds dan tien jaar geleden en ze zijn verouderd.

Mocht Irak toch een aanval op Israël openen, dan is Israël beter in staat zichzelf te verdedigen dan tien jaar geleden. In Israël is inmiddels één batterij van de Arrow-antiraketraket opgesteld. Deze kan een deel van Israël verdedigen tegen inkomende Scuds. De bedoeling is dat de komende jaren nog twee batterijen operationeel worden, zodat over vrijwel het hele land een schild tegen de raketten is gelegd.

Zolang dat nog niet is gebeurd, moet naast de Arrow de Patriot-raket uitkomst bieden. Het Amerikaanse en het Nederlandse leger brachten dit systeem in 1991 naar Israël om Israëlische steden tegen Scud-raketten te verdedigen. De Patriot, die ontworpen is als een antivliegtuigraket, bleek toen gebrekkig te functioneren. Het Patriot-systeem is inmiddels verder verbeterd, maar het is niet bekend of de verbetering voldoende is. De Israëlische luchtmacht heeft nu zelf Patriots.

Bovendien zullen de Verenigde Staten en vooral Israël onmiddellijk in actie komen als er in Irak raketten of massavernietigingswapens worden waargenomen, aldus professor Gerald Steinberg, een militaire deskundige die verbonden is aan de Bar-Ilan Universiteit. Hij kan zich niet voorstellen dat Israël zich net als tien jaar geleden terughoudend zal opstellen.

Is er dan helemaal niets te vrezen als de Amerikanen hun actie beginnen? Het risico zit hem vooral in een tegenaanval in de vorm van terreuraanslagen, die door aanhangers van Bin Laden in Israël of tegen Israëlische doelen in het buitenland zullen worden gepleegd. "We weten dat Osama bin Laden connecties heeft in Jordanië", zegt Steinberg. "Er zijn enkele Palestijnen gearresteerd die training hebben ontvangen. Waarschijnlijk lopen vele anderen nog vrij rond."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.