+ Meer informatie

„Ik ben een ander nnens geworden, maar mijn ouders geloven 't niet" (2)

4 minuten leestijd

Hallo allemaal, Een "oudere" lezeres van Wisselstroom reageerde op de brief "Ik ben anders". Zij staat uit en/aring juist heel positief tegenover een hulpverlenende instantie. Ze schrijft dat ze „echte betrokkenheid en het gevoel datje die dag de enige bent die geholpen wordt" voelde. Zoals beloofd gaat ds. Van Vlastuin verder met het antwoord van de vorige keer. Uit Rotterdam kregen we een schoolkrant waarin het artikel over de automonteur in Wat een baan! was overgenomen. Misschien is dit ook een idee voor andere schoolkranten?Nicoline

Wij kunnen niet over het hart van een ander oordelen, schreef ik de vorige keer. God kent het hart en wij zien aan wat voor ogen is. Wij kunnen ons verschrikkelijk vergissen, ten goede of ten kwade. Dat neemt niet weg dat ik, als ik jouw brief lees, niet direct reden heb om ervan uit te gaan dat de Heere niet in jouw leven begonnen is. Ik meen in jouw schrijven iets te merken van een verbroken hart en een verslagen geest. Je schrijft dat de Bijbel voor jou opengegaan is. Je leest erin met nieuwe ogen. Dingen die er altijd al stonden, zag je nooit zo helder als nu. Dit zijn enkele dingen die het werk van de Heilige Geest kunnen zijn.

Vertroostingen
Als de Heilige Geest in ons leven werkt, krijgen we Gods Woord lief Ik merk dat het bij jou vooral de vertroostingen zijn die je treffen. Je bent vooral aangesproken door de vrijheid en verlossing die in de Heere Jezus Christus is. Dat is niet verkeerd. Het kan zijn dat we zoveel van de Heere in Zijn liefde mogen zien, dat we met ruime teugen de vertroostingen van Gods Woord mogen genieten. Ik raad je wel aan in de loop van je leven na te gaan of er wat dat betreft verbreding en verdieping komt. Het werk van de Heilige Geest is dat we voor het héle Woord gaan buigen. Ook als het ons oproept tot zelfonderzoek. Ook als het ons onze verlorenheid nog meer gaat tonen. Ook als het ons veroordeelt en wijst op verborgen zonden, op de zondigheid van ons hart. Door de Heilige Geest gaan we op al deze dingen van Gods Woord "amen" zeggen. De Geest leidt niet in sommige lievelingswaarheden, maar in al de waarheid.

Zondaar
Je schrijft dat je je een verloste zondaar voelt en geen verloren zondaar. Vanuit de aard der liefde neem ik aan dat je daarmee bedoelt dat je ziet dat er in Christus behoud is. Lezen we echter bijvoorbeeld Rom. 7 dan merken we dat Paulus daar nog wel te maken heeft met zijn oude zondige hart. Hij zucht eronder dat hij het goede dat hij wil doen, niet doet. Hij zegt zelfs: „Ik ellendig mens, wie zal mij verlossen uit het hchaam van dezes doods?" Als je dat zo leest zou je zeggen: is Paulus dan niet verlost? Hij mag roemen in Christus. Hij weet dat er geen verdoemenis is voor degenen die in Christus zijn. Hij is zeker van zijn zaligheid. Maar als hij in zijn eigen hart kijkt, weet hij dat het hier de hemel nog niet is. Hij is en blijft een verstokte en onverbeterlijke zondaar. Daar heeft Paulus en daar heeft ieder kind van God een levenlang mee te strijden.

Je ouders
Het lijkt mij heel verstandig dat je eens met je ouders op een rustige manier deze dingen probeert door te spreken. Waarom menen zij dat jouw bekering uit de mens is en niet uit God? Hangt dat samen met jouw evangelische vriendin? Hebben zij misschien de indruk dat er eenzijdig blijdschap is en geen droefheid en verbrokenheid? Horen zij misschien te weinig dat je je zondaar voelt? Vinden ze dat het in jouw leven te snel is gegaan? Hebben zij de indruk dat iemand geen zekerheid over zijn vergeving van zonden kan hebben? Is het in hun leven heel anders gegaan, of kennen jouw ouders de Heere niet? Allemaal vragen om eens in alle rust en eerlijkheid te bespreken. Ik kan je heel erg aanraden om met je ouders te lezen in de Redelijke Godsdienst van W. a Brakel. Dat is een oud boek uit de achttiende eeuw, maar het is bijbels fris en nieuw. Lees je daarin het hoofdstuk over de wedergeboorte dan vind je verschillende manieren waarop mensen tot bekering komen. Sommigen met grote angsten en verschrikkingen. Anderen met vallen en opstaan. En weer anderen op een lieflijke wijze.

Rust
Tenslotte, stort je hele hart uit voor de Heere. Hij zorgt zoals geen mensen kunnen zorgen. Hij troost het hart dat schreiend tot Hem vlucht. Als je mag rusten aan Zijn voeten, dan wordt je de rust geschonken. Dan kunnen omstandigheden dezelfde blijven, maar is er een rustpunt in je hart. Dan heb je genoeg aan God, zonder ooit genoeg van Hem te hebben.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.