+ Meer informatie

Een erfenis verdeelt veel erfgenamen

4 minuten leestijd

Het is een triest onderwerp, maar vroeg of laat krijgen wij er allemaal mee te maken: het verdelen van een erfenis. Velen van u kunnen er al uit ervaring over mee spreken. Zij hebben geen ouders meer. Kinderen verdelen de nagelaten boedel en het geld van hun ouders. Soms komt die taak toe aan neven en nichten van een overleden oom of tante. In een enkele situatie zijn broers en zussen de erfgenamen van de overledene. Ik hoef hier geen voorbeelden op te dissen van scènes rondom het verdelen van een erfenis. Die kunt u zelf wel vertellen. Het is helaas in veel gevallen werkelijkheid dat niet de familie de erfenis verdeelt, maar de erfenis de familie verdeelt. Dat kan zelfs nog het geval zijn als er sprake is van een testament, al voorkomt een testament veel onduidelijkheid ten aanzien van de wil van de overledene.
Broers en zussen kunnen elkaar vanwege een erfeniskwestie voor goed de rug toekeren. Als u erachter wilt komen wie mensen werkelijk zijn, dan moet u eens opletten hoe ze zich opstellen als er een erfenis te verdelen is. Erfgenamen onder elkaar laten in hun eigen hartelijke of hebzuchtige hart kijken. De bazige broer, van wie je de meeste moeilijkheden zou verwachten, kan bij een erfenis toch ruimdenkend zijn. De vrome broer is ineens al zijn vroomheid kwijt als hij kan halen, hebben en houden. Het gaat mij nu niet om de verhalen van wat er mis kan gaan. Ik heb belangstelling voor hóe families een erfenis verstandig of onverstandig verdelen.
• Het verdelen van een erfenis kan alleen goed gaan als er maximale openheid is tussen familieleden. Alle broers en zussen -laat ik maar over hen blijven spreken- moeten weten wat er precies te verdelen valt. Zij moeten er ook allen over mee kun nen praten hoe de dingen verdeeld worden. Wat gebeurt er dikwijls? Sommige broers en zussen weten meer dan anderen. Een paar erfgenamen bepalen voor het hele gezin hoe de verdeling plaatsvindt. Dat is vragen om moeilijkheden. Als er geen maximale openheid is naar alle gezinsleden, kweek je onderling wantrouwen.
• Voor het verdelen moet een goed plan opgesteld worden. Bijvoorbeeld: Het geld wordt in gelijke porties verdeeld. Van de spullen mag iedereen -na overleg- meenemen wat hij wil. Als twee familieleden belangstelling hebben voor hetzelfde stuk, is het voor de hoogste bieder en het geld gaat vervolgens weer in de pot voor allen. Niemand kan dan achteraf een familielid verwijten dat hij iets "ingepikt" heeft, ledere familie moet uiteraard zelf weten hoe ze de erfstukken eerlijk verdeelt. Zonder goed verdeelplan, waarmee alle gezinsleden instemmen, wordt het echter ruzie.
• Veel families sluiten de schoonzussen en zwagers uit bij het verdelen van de erfenis. Dat is ook vragen om moeilijkheden. Natuurlijk moeten aangetrouwde familieleden een bescheiden plaats innemen bij de erfenisverdeling. Ze dienen echter geheel op de hoogte te zijn en mogen hun eigen wensen kenbaar maken. Als je ze uitsluit, bevorder je het wantrouwen en de jaloezie in de familie.
• Alle familieleden moeten, wil het goed gaan, afzien van vermeende rechten op bepaalde erfstukken. Niemand heeft recht op een boek omdat hij het al drie keer gelezen heeft en zijn broer helemaal niet. De oudste zoon heeft niet meer rechten dan de jongste. Iemand heeft ook geen recht om spullen terug te krijgen die hij ooit aan zijn vader of moeder geschonken heeft. Dit laatste wil bijna iedereen. Dat is kortzichtig en een bron van irritatie. Geschonken is geschonken. Op wat je geschonken hebt, heb je geen enkel recht meer.

Geen openheid, geen verdeelplan, geen overleg met schoonfamilie en het staan op zogenaamde rechten zijn de oorzaak van veel narigheid. Echter, ook als deze punten goed in acht genomen worden, kan het nog wel misgaan. Het ene jaloerse of hebzuchtige gezinslid kan veel verknoeien. Dat is dan zijn eigen verantwoordelijkheid. Het ligt dan niet aan een verkeerde aanpak van de verdeling. Niemand verdeelt graag een erfenis. Dat is altijd een aangrijpende gebeurtenis. Als u het dan toch moet doen, doe het dan in vrede en met verstand.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.