+ Meer informatie

Bekende merken aan de muur

Emaille reclameborden nu verzamelobject

3 minuten leestijd

Reclame aan de muur was vroeger een heel normaal verschijnsel. Blinde muren en gevels van kruidenierswinkels, kappers en sigarenmagazijnen waren voorzien van emaille borden met fraaie afbeeldingen en kreten als "Wees slim, koop Glim", "Drink louter Kabouter", "Rookt V Rossem's troost", "Blue band, versch gekarnd", "Hofnar, nooit fijner gerookt!". Het boek "De kunst van het verleiden" laat een aardige selectie zien van de voorloper van de bill-boards.

De bloeiperiode van emaille buitenreclame ligt tussen 1910 en 1960. Vanaf de jaren zeventig begonnen particulieren de borden te verzamelen. Soms waren ze nog net op tijd om ze van de muur af te halen, voordat de sloper die omlaag haalde.

Wat later kwam er ook belangstelling voor de afbeeldingen op de borden uit grafisch en kunstzinnig oogpunt. Veel afbeeldingen bleken het werk te zijn van bekende schilders, grafici en reclameontwerpers. Niet alleen curiositeit of nostalgie geven de geredde emaille borden hun waarde. Ze bieden een representatief beeld van de ontwikkeling van reclame gedurende een halve eeuw.

Merkartikelen
De sectoren van het emaille reclamebord zijn geweest: levens-en genotmiddelen, alcolholische en frisdranken, huishoudelijke artikelen, vooral was- en poetsmiddelen, verzekeringen, verkeer en vervoer, lakken en verven. De borden zijn bij een kleine oplage duur, dus is het niet verwonderlijk dat vooral producenten van bekende merkartikelen dit medium veel gebruikten.

Met aan mode onderhevige artikelen werd nauwelijk geadverteerd; de borden hingen immer vele (tientallen) jaren. In het begin van deze eeuw lazen veel mensen geen krant of tijdschrift. Buitenreclame was dan ook het enige middel om een grote groep consumenten te bereiken. Emaille is duurzaam, weerbestendig en kleurecht Zelfs onder water houdt het het lang vol; kijk maar naar peilschalen.

Langcat in Bussum is lange tijd de belangrijkste fabrikant geweest van emaille borden en de fabriek maakt ze nog steeds. De decoraties zijn niet meer zo schilderachtig als toen; ze zijn nu veel gestileerder en uitgevoerd in een beperkt aantal sprekende kleuren.

Ook niet-commerciële informatie werd nogal eens per emaille bord doorgegeven. "Telefoon", "Brandweer", "Voetpomp ANWB", "Bondshoefsmid", "Bondshotel", "Lid der VVV" zijn aanduidingen die soms de gevels sierden.

Boek
Het boek "De kunst van het verleiden" geeft een selectie van zo'n zestig borden in kleur en nog een aantal in zwart-wit. Een boeiend overzicht van de geschiedenis van een aantrekkelijk reclamemedium, dat bij de meeste mensen vooral nostalgische gevoelens zal oproepen.

Bij elk bord zijn de datering, de ontwerper, het formaat en de fabrikant vermeld, plus achtergrondinformatie over het hoe en waarom van de afbeelding. De titel van het boek is afkomstig van de gelijknamige tentoonstelling die vorig jaar in Rotterdam-Delfshaven werd gehouden.

De zeventig geëxposeerde borden uit de collectie van Marinus van Uden vormden de basis van het boek. Alle foto's bij dit verhaal zijn uit het boek afkomstig.

N.a.v. "De kunst van het verleiden" door Peter Nijhof en Marinus van Uden; uitg. Waanders, Zwolle; 80 blz. ƒ 35,-.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.