+ Meer informatie

Een ongeluk

—ofostellvanÜle weele

4 minuten leestijd

„Dag mam" roept Petra. Dag meid, doe je best op school, hoor", zegt moeder. Heel rustig op haar gemak loopt Petra naar school. Als ze op school komt, rent ze naar haar vriendinnetjes toe. Dan roept ze: „'k Ben morgen lekker jarig, en dan mogen iullie op m'n feestje komen". „Dat vind ik erg leuk dat ik mag komen", zegt Connie. De anderen vinden het ook erg leuk dat ze morgen op Petra's feestje mogen komen. Daar gaat de bel. De kinderen mogen naar binnen. Als ze gaan rekenen, kan Petra bijna haar gedachten er niet bijhouden. Maar toch heeft ze nul fout in het rekenen. Met het taal kan ze haar gedachten er nog wel bijhouden. Maar dan gaan ze lezen.

Dan kan Petra haar gedachten er helemaal niet meer bijhouden. Ze denkt er steeds maar aan, dat ze morgen jarig is. Ze zit te denken aan wat ze morgen allemaal voor spelletjes zullen doen. Eerst leest Els van de Heuvel. Dan zegt de meester. ,,Stop maar Els, je hebt het netjes gedaan, nu gaat Petra lezen". Petra schrikt op uit haar gepeins. Wat zei de meester? „Ja Petra, ben je soms doof, jij moet lezen." „Ik weet niet waar het is, meester", zegt Petra. „Schrijf de bladzijde maar over die je voor je hebt." De morgen vliegt om en de middag net zo goed. Als 's middags de school uit gaat, rent Petra de school uit. Zonder uit te kijken, rent ze de straat op.

Er komt een auto aan. Een ogenblik later ligt Petra onder de auto. De mensen die achter Petra lopen, denken bij zichzelf: „Ja dat heb je ervan, als je niet uitkijkt".

Er staan binnen een paar seconden al een heleboel mensen. Door die klap is Petra bewusteloos geraakt. Petra's vriendinnetjes lopen ook een eindje achter Petra. Ze zien het gebeuren. Prompt denken ze: „Nu kunnen we niet op Petra's verjaardag komen". Binnen een paar minuten komt er een ziekenauto de straat in rijden.

Als Petra in het ziekenhuis ligt, bemerken de zusters en dokters, dat ze een gebroken been heeft. Ondertussen is Petra bijgekomen. Dan bedenkt ze dat de vriendinnetjes morgen niet kunnen komen, 's Avonds komen pappa en mamma al. Dan vertelt ze tegen pappa en tegen mamma, dat haar vriendinnetjes niet kunnen komen.

Maar mamma stelt haar gerust, als ze zegt: „Ik heb niet je vriendinnetjes afgesproken dat ze morgenmiddag toch komen". „Ja maar..., ik ben toch niet thuis", zegt Petra. „Nee", zegt moeder. „Al ben jij er niet, toch komen ze, ze komen in het ziekenhuis".

„Maar mamma dat kan toch niet, want er is dan toch geen bezoekuur?" vraagt Petra. „Je hebt gelijk", zegt moeder. „Maar ik vraag zo meteen aan de hoofdzuster of jouw vriendinnen mogen komen."

Als moeder naar de hoofdzuster vraagt of de meisjes mogen komen, vindt de hoofdzuster het helemaal .niet erg dat de vriendinnetjes van Petra komen. De volgende morgen vliegt om. Om een uur of vier komen de vriendinnetjes van Petra. Ze hebben elkaar heel erg veel te vertellen. De tijd gaat vlug, te vlug vinden de meisjes.

„Over een paar weken mag ik heel misschien naar huis". zegt Petra. Dan gaan de vriendinnetjes van Petra weer weg. 's Avonds komen vader en moeder weer. Zo gaat het iedere dag, totdat Petra weer naar huis mag. Al die dagen in het ziekenhuis gaan te langzaam naar Petra's zin. Eindelijk..., de dag is aangebroken dat Petra naar huis mag. Wat vindt Petra dat fijn, dat ze naar huis mag!!! Maar ja, Petra's been zit nog wel in het gips, ze vindt het wel niet zo leuk maar het moet wel. Thuis gaan de dagen lekker vlug. Als Petra een paar weekjes thuis is, mag het gips van haar been af. Natuurlijk vindt ze dat heel erg fijn!

Dan nog een paar daagjes thuis en dan mag ze weer naar school. Ze is toch zo blij dat ze weer naar school mag!!! De kinderen die in de klas van Petra zitten, vinden het ook fijn dat Petra weer naar school mag. De verdere dagen op school gaan gewoon weer net zo als anders. De kinderen denken er eigenlijk niet meer aan dat Petra in het ziekenhuis heeft gelegen. Petra denkt er bijna elke dag aan. En toch... op school is er toch iets veranderd. Maar toch is het altijd nog leuk op school, ook nu nog.

Arine van Bochove, 10 jaar Rotterdam

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.