+ Meer informatie

nqap^glle^gtittes

4 minuten leestijd

waren, om het anders te zeggen, een marketinginstrument. De betrokken ondernemingen probeerden er klanten mee te trekken. Als iemand eenmaal een rekening heeft geopend en de weg naar de balie heeft gevonden, zal hij ook zijn overige geldzaken, zoals sparen, beleggen, lenen en verzekeren door ons laten regelen, zo redeneerden zij. Kortom, faciliteiten als cheques en bankgiro's zouden via een omweg best hun rendement opleveren. We konden spreken van een soort kruissubsidiëring. De tekorten die het betalingsverkeer veroorzaakte werden gedekt uit de winst op andere produkten die de rekeninghouder afnam.

Tegenover de kosten van personeel en materiaal voor het verwerken van een betaalopdracht of een kasopname staat tot nu toe dus geen bijdrage van de klant. Toch blijft er voor de banken wel wat aan de strijkstok hangen, al is het niet genoeg om quitte te spelen. Zo keren zij slechts een zeer lage rente uit over de saldi, terwijl zij zelf een deel van de in deze sfeer beschikbare middelen op de geldmarkt uitzetten tegen een veel hoger tarief. Die positieve rentemarge vormt uiteraard een leuke inkomstenbron. Daarnaast profiteren zij van hun wijze van valutering. Het is gebruikelijk dat er een of meer renteloze dagen verlopen tussen het moment waarop een bedrag wordt afgeschreven van de ene en het moment waarop het wordt bijgeboekt op de andere rekening.

Tarieven

Maar de traditie van het gratis betaalverkeer verdwijnt geleidelijk. De zakelijke klanten, zoals nutsbedrijven, die de banken elke maand confronteren met enorme hoeveelheden overboekingen, dragen reeds bij in de kosten. Nu komt er binnenkort ook voor particulieren een einde aan de verworvenheid van de gratis dienstverlening op dit gebied. Rabo, die naar eigen zeggen in 1991 een verlies lijdt van 370 miljoen gulden op de relaties met deze groep, kondigde vorige week als eerste de invoering aan van een aantal tarieven. ABN Amro en NMB zullen waarschijnlijk volgen. Sinds 1988 vragen deze instellingen al vergoedingen voor bepaalde zaken, maar iemand die geen eurobetaalpas wenst, die niet te veel cheques uitschrijft en zuinig is met portvrije enveloppen bleef vooralsnog buiten schot. Dat verandert. Alleen de Postbank, de grootste partij op de particuliere markt, houdt, zoals zij de afgelopen jaren steeds heeft benadrukt, vast aan een gratis basispakket. Daarbij dienen we echter wel te vermelden dat die onderneming helemaal geen rente meer uitkeert over de saldi.

Bij de Rabo moeten alle rekeninghouders vanaf 1 mei jaarlijks een vast bedrag van 25 gulden storten, een soort abonnementskosten. Bovendien gaan ook handgeschreven betaalopdrachten (boven een vrije voet van 18 stuks per jaar) en opnames aan de balie (vrije voet van 12) de klant geld kosten. Het aantal gratis rekeningafschriften wordt gehalveerd tot 26. Dus voortaan ontvangt men slechts eenmaal in de twee weken zo'n overzicht van bij- en afboekingen.

Koerswijziging

De trend is gezet. De consument moet straks betalen voor het betaalgemak dat de bank hem biedt. De Nederlandsche Bank heeft daar als toezichthoudende instantie steeds op aangedrongen. Zij staat op het standpunt, mede omdat de rentabiliteit van de financiële instellingen toch al te wensen overlaat, dat de diverse bancaire activiteiten, waaronder dus het betalingsverkeer, elk voor zich op zijn minst structureel kostendekkend moeten zijn. Tegelijk beklemtoonde Duisenberg in zijn jongste jaarverslag dat de maatschappelijke nutsfunctie van het betalingsverkeer niet mag worden aangetast door een tariefstelling die door mensen in de lagere-inkomenscategorieën als een belemmering wordt ervaren.

Banken trachten hun koerswijziging aan het publiek te verkopen door erop te wijzen dat betalen een gewone bankdienst is die, net zoals sparen en lenen, rendabel behoort te wezen. De bedoeling van de tarifering is trouwens niet alleen de inkomsten te vergroten, maar ook de klant kostenbewust te maken; in die zin dat hij bij voorbeeld voorkeur geeft aan een incassomachtiging boven de voor de bank veel duurdere acceptgiro's, dat hij gebruik maakt van de geldautomaat in plaats van naar de balie te stappen, wat meer inzet van personeel vereist. Door interne efficiencymaatregelen en door het gedrag van de rekeninghouder te beïnvloeden kunnen de kosten van het betalingsverkeer flink omlaag. Nu er tevens tarieven worden geïntroduceerd, lijkt de dag nabij dat de banken ook aan deze vorm van dienstverlening een batig saldo overhouden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.