+ Meer informatie

Zoveel hoofden ....

3 minuten leestijd

Deze rubriek is bedoeld om te reageren op de redactionele inhoud van Terdege. Uw bijdrage mag niet langer zijn dan 175 woorden en moet voorzien zijn van de titel van deze rubriek en uw naam en adres. Plaatsing van ingezonden brieven betekent niet dat wij met de inhoud daarvan instemmen. De redactie behoudt zich het recht voor zonder opgaaf van redenen bepaalde reacties in te korten of niet te plaatsen.

Afwezige vaders

Graag wil ik het volgende opmerken over het stuk van ds. P. den Butter, in de Terdege van 2 november. Ik zie ze al zitten lezen met een vergenoegd gezicht, de gewetensvolle vaders, die geen enkele bestuurdersverantwoordelijkheid willen accepteren, zogenaamd omdat dit ten koste gaat van het gezin. Alweer een ruggesteuntje om zo verder te gaan.

Een grote groep vaders is vergeten. Die groep, die het gewicht voelt van al het werk dat ook moet gebeuren. Die geen neen durfden te zeggen als er een beroep op hen gedaan werd, omdat ze de verantwoordelijkheid voelden. Die voelden, als ik het niet doe, gaat er een kans voorbij om je stem te laten horen.

En als ze het dan wagen om goed te functioneren, staat de volgende al weer klaar met de vraag: „Help ons toch ook, we kunnen zo moeilijk iemand vinden." Als dan gewezen wordt op een bekwame vervanger, blijkt deze al meermalen gevraagd te zijn, maar meent dat het gezin belangrijker is.

Ik durf te stellen dat het ene het andere niet hoeft uit te sluiten. Ds. Den Butter haalt treffende voorbeelden aan van negatieve ervaringen. Ik voel toch behoefte om er wat ervaringen tegenover te stellen.

Zoals die vader, die ook zoveel te doen had naast zijn gewone werk, en me toevertrouwde: „Het is me weleens een wonder, zoveel van huis te zijn, en ik kan niet zeggen dat er een kind is waar we problemen mee hebben. De Heere heeft het kennelijk willen zegenen."

Of die vader, die me bewogen vertelde: „Ik durf voor het ene niet te bedanken, omdat ik bang ben de kennelijke zegeningen, die ik op andere terreinen mag ontvangen te verliezen." Als iedereen uit onze gezindte zijn/haar verantwoordelijkheid zou gevoelen, dan was het hele probleem opgelost. Ga uw verantwoordelijkheid niet uit de weg, dan kunnen de vaders die nu zoveel moeten doen, ook van hun gezin genieten.

C. Oomen,
Nederhemert

                              ------------------------------

"Het schilderij"

Met verwondering las ik het korte verhaal "Het schilderij" in de Terdege van 2 november. Ik kan het beter met misnoegen noemen. Wat vind ik het triest dat wij als jongeren met zo'n smakeloos verhaal geconfronteerd worden, in een reformatorisch blad. Ik wil de realiteit niet uit het oog verliezen, want echtscheidingen komen helaas ook in de reformatorische gezindte voor.

In dit verhaal wordt openlijk het zevende gebod overtreden, terwijl aan het eind van het verhaal de vader zijn kinderen stimuleert om iedere dag te bidden: of God je weg wil leiden d.m.v. Zijn geboden. Moet het christelijke gedeelte op het eind de vlag zijn die de lading dekt? Een duidelijke waarschuwing, gegrond op Gods Woord zou voor ons allen zinvoller zijn.

A. Nieuwenhuis,
Dirksland

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.