+ Meer informatie

Vrede en gerechtigheid

3 minuten leestijd

De PvdA-fractie in de Tweede Kamer is vrijdagavond uiteindelijk bijgedraaid. Er was slechts één dissident in de socialistische gelederen voor wie het kabinetsstandpunt echt te ver ging. Maar de partij heeft het er wel moeilijk mee. Het gewest Limburg, dat zaterdag bijeenkwam, uitte forse kritiek op het beleid van de socialistische Tweede-Kamerfractie.

Enquêteresultaten wijzen uit dat iets meer dan de helft van de PvdA-kiezers vindt dat Nederland troepen moet inzetten in de Golf. Een belangrijke minderheid in de socialistische gelederen is daar beslist tegen. Met de statenverkiezingen in het vooruitzicht, is een dergelijk meningsverschil heel pijnlijk.

Daarbij komt dat de PvdA toch al te kampen had met een afbrokkelende kiezersaanhang. Wanneer er nu Tweede-Kamerverkiezingen werden gehouden, ging de partij tien zetels verliezen. D66 en Groen Links zouden van dit socialistische verlies profiteren.

Uiteraard is het niet alleen de Golfcrisis die de PvdA in moeilijkheden brengt. Met het tot dusver gevoerde regeringsbeleid, waarin meer de nadruk lag op de noodzaak tot bezuinigen dan op leuke dingen voor linkse mensen, kan de PvdA bij haar achterban weinig eer inleggen. Het CDA geeft in dit kabinet duidelijk de toon aan. Die partij weet, blijkens de enquêteresultaten, haar kiezers goed vast te houden.

In het kamerdebat van vrijdagavond heeft Lubbers het gedaan gekregen dat de Nederlandse marineschepen straks aan oorlogshandelingen in de Golf mogen deelnemen. Daarvoor is geen apart kabinetsbesluit en kamerdebat noodzakelijk. Van een speciale oorlogsverklaring aan Irak, waarvoor de Eerste en Tweede kamer in verenigde vergadering bijeen zouden moeten komen, zal helemaal geen sprake zijn.

Intussen ziet het er steeds meer naar uit dat een gewapende confrontatie in het Golfgebied onvermijdelijk is. De vredesmissie van secretaris-generaal Pérez de Cuéllar naar Bagdad is ook op niets uitgelopen. Het Iraakse parlement stelde zich vanmorgen unaniem op achter Saddam Hoessein. Er werd zelfs een kwartier lang geapplaudisseerd.

Dat Iraakse enthousiasme doet voor ons zeer onwezenlijk aan. Zo'n enthousiaste stemming bestond in Europa driekwart eeuw geleden bij het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog. De gruwelijkheid van die oorlog maakte echter in de westerse wereld voorgoed een einde aan elk oorlogsenthousiasme.

Ook Irak heeft een gruwelijke oorlog met Iran achter de rug. Een oorlog die honderdduizenden mensenlevens kostte. Maar kennelijk heeft dat onder de Iraakse bevolking niet geleid tot een algemene afkeer van oorlogvoering.

Uiteraard moeten we hier het totalitaire karakter van het bewind van Saddam Hoessein in ogenschouw nemen. Het was niet goed voor te stellen dat een deel van het Iraakse parlement zou pleiten voor terugtrekken uit Koeweit, teneinde het oorlogsgevaar af te wenden. Maar dan nog blijft er een belangrijk verschil in cultuur bestaan tussen Irak en andere islamitische landen en de westerse wereld.

President Bush staat dezer dagen voor een belangrijke beslissing. De keus tussen vrede en gerechtigheid in de Golfcrisis stelt hem voor een moeilijk dilemma. Te meer moet ons daarom de bijbelse vermaning op het hart gebonden zijn om voorbede te doen voor hem en anderen die in hoogheid gezeten zijn.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.